5 apr. 2011

Francisca

      
De meesten van u kennen ongetwijfeld de door Jiskefet gemaakte televisieserie Debiteuren/Crediteuren. De satire over het duffe kantoorleven van Jos, Edgar en hun collega en ex-'commando' Storm. Prachtige tv vonden wij dat. Met "Goeiesmorges Jos" , begon nagenoeg elke aflevering. Vervolgens werd deze begroeting door menigeen overgenomen en hoorde je het, soms tot vervelends toe, overal. Net als "sjeezus" en "Goeiemorge deze morge " .
We hebben destijds bijna alle afleveringen met veel plezier bekeken. Prachtig!
Enkele weken geleden werd het trio (Michiel Romeyn, Kees Prins en Herman Koch) geïnterviewd door Ivo Nihiel. Daarin vertelden ze dat zij een soort musical van dit programma gingen maken. Debiteuren/Crediteuren live in de Heineken Music Hall. Nou, dat zagen wij helemaal zitten en hebben toen meteen kaarten besteld. Gisteravond (4/4) zijn we er geweest.

Eraan voorafgaand lazen we de recensie van de première in de Volkskrant. Er bleef geen spaan van heel en de musical werd volledig de grond in geboord. 'Waar-de-loos', volgens deze recensie. 'Annet Malherbe, die in de serie juffrouw Jannie speelde', is een hoop leed bespaard gebleven door aan deze musical niet mee te werken', merkte de recensent zelfs op.

"Nou, dat belooft wat", vertelde ik tegen Marlies.
"Als het inderdaad niets is, kappen we ermee en gaan we voor of tijdens de pauze weer naar huis" stelde Marlies voor.
En met die instelling vertrokken we vroeg in de middag richting Amsterdam. We wilden er vroeg zijn om nog even in Amsterdam te wandelen en om in een leuk eetcafé iets te eten.
Dat laatste deden wij in restaurant/cafe Heffer. Een leuk café met drie ingangen waaronder eentje aan de Warmoesstraat. Het bijzondere aan dit café betreft een van de personeelsleden. Dat is een oudere dame die zich Francisca noemt.
Bij binnenkomst zagen wij haar al lopen. Ze droeg een tas onder haar arm en zag er qua kleding niet uit als een van de personeelsleden. Wij dachten dat zij een klant was. Juist daarom vonden wij het ook enigszins vreemd dat zij naar ons toekwam en vroeg of wij een plaats zochten. Ik vond dat merkwaardig. Een klant vraagt of wij een plaats zoeken. In Amsterdam kun je van alles tegenkomen en juist daarom kreeg ik een vermoeden. Maar ik zag tegelijk dat het bedienend personeel geen aanstalten maakte om haar bij ons vandaan te halen. Iedereen bleef rustig staan. 
"Mevrouw, we zien daar al een leuke plek. Daar gaan we maar zitten", antwoordde ik snel. Ik hoopte dat dit voldoende was om nader contact te kunnen afwenden, want ik had nu even geen zin aan deze schoudertas..
"Vreemd dat het personeel haar hier laat lopen en haar toestaat om klanten aan te klampen", dacht ik nog toen wij richting onze tafel liepen.

Nadat wij ons gemakkelijk in het midden van de zaak hadden gesitueerd en een glaasje wit- en roodkleurig druivensap van het huismerk voor ons hadden staan, kwam de tasdragende vrouw weer naar ons toelopen.
"Nee hè. daar heb je haar weer. Ik heb nu even geen zin aan geneuzel", flitste mij enigszins geïrriteerd door m'n hoofd. Ik nam mij voor om haar correct maar duidelijk te vertellen dat wij Tukkers zijn en geen Amsterdams kunnen verstaan. Dus met ons communiceren heeft geen zin. "Wie verstoat oe nig". 
Als je vervolgens consequent Twents blijft praten druipen zelfs hardnekkige zeurzakken af. Dat zal ook hier wel werken hoopte ik.
Het animeermeisje kwam goed van pas. Fotograferen kan ze ook
Maar, de vrouw stelde zich bedeesd en uiterst correct voor: " Mijn naam is Francisca en ik hoor bij het personeel van Heffer. Ik animeer de klanten en als u het goed vindt kan ik aan de hand van uw geboortedatum een beschrijving geven van uw karakter en uw sterke en minder sterke eigenschappen".
"Een animeermeisje van boven de 50. En dat komt op mij af"!!, dacht ik verschrikt.
Maar gelukkig had zij andere bedoelingen. Zij zocht kennelijk vriendelijke en goed benaderbare mensen en dat had zij natuurlijk goed gezien.
Vervolgens vroeg zij naar onze geboortedata en maakte uit haar hoofd enkele eenvoudige berekeningen en vertelde vervolgens dat Marlies een sterk ontwikkeld intuïtief vermogen heeft. "Het is voor u verstandig om haar adviezen op te volgen", adviseerde zij mij. Ik zou volgens haar berekeningen een snelle denker en (ook leuk) nogal ondeugend zijn. Dat laatste is inderdaad juist J.

Natuurlijk heeft zij gelijk. De kroegbaas leek het door een astroloog animeren van klanten kennelijk leuk. "Maar houd het positief, want ik wil dat iedereen m'n cafés weer opgewekt verlaat", zal hij ongetwijfeld tegen haar hebben gezegd.
Ze bood ons aan om een uitgebreide analyse te maken. Maar daar hebben we beleefd voor bedankt. Wij weten inmiddels wie we zijn J
En de musical van Jiskefet? Die bleek leuker dan de recensie deed vermoeden. We gaven het een 7. Het was leuk, maar niet top.
                   

Geen opmerkingen: