Vakantieblog: dag 9

          
't Is vandaag, of beter gezegd, het wás vandaag zondag 14 augustus. De dag zit er bijna op. 't Is bijna 22.00 uur. Ik type nog even m'n blog voor vandaag, drink er een kop koffie bij en dan verder in m'n hopelijk nog spannend wordende boek. Ik lees 'De Oversteek' van Justin Cronin. "Fantastisch. Hét boek van deze zomer!" roept een recensent van de GPD met gele letters onder op de kaft. Ik hoop dat'ie gelijk krijgt, want tot nu toe pakt het me nog niet echt. 't Is trouwens een dikke pil van 993 pagina's. Als het inderdaad een spannend boek wordt, kom ik nog vakantiedagen te kort om het uit te lezen!!  'k Ben nu bij het moment dat Amy bij het klooster wordt opgehaald....
  
Verder was het een mooie dag met regelmatig wat zon en een goede temperatuur. Hè, hè, het begint er eindelijk een beetje op te lijken.
En, zoals ik al vaker heb opgemerkt, is de sfeer uitermate goed.  De jongens en Naomi ouwehoeren er wat af. Prachtig!!
Dat begint al bij de gezamenlijke brunch ergens tussen 11.00 uur en 12.00 uur. Dan rollen de moppen en 'sterke' verhalen van de vorige stapavond over tafel en zitten ze elkaar op allerlei manieren de gek aan te steken.
En dat doet ons weer terugdenken aan de tijd toen wij zo oud waren. Mooi man!!
                                      

Elke morgen starten we met een gezamenlijke brunch

                                                         

Vakantieblog: dag 8

               
Regen, regen, heel veel regen vandaag. De champignons groeien inmiddels door het tenttapijt in onze voortent. Lekker met biefstuk :):)
Volgens buienradar is het omstreeks 14.30 uur afgelopen, maar dan zit de dag er alweer bijna op.
Maarrrr, volgende week kunnen we eindelijk de regenjassen en paraplu's opbergen, want dan breekt de zomer flink door. Kunnen we hopelijk toch nog enkele dagen de zonnebril dragen.

Gisteren arriveerden Bas en Peter, twee vrienden van Mark&Jasper. Zij gaan volgende week samen met ons ook van het mooie weer genieten. Wij zijn nu dus met een groep van 7. Hartstikke gezellie natuurlijk :)

Tja, wat doe je dan als het, zoals vandaag, enorm plenst!!
Dat is niet zo moeilijk. Met je eigen smartphone, ieder voor zich, hetzelfde spelletje zitten doen.
Gezelliiiig :)
    

V.l.n.r. Jasper, Bas, Peter, Naomi en Mark

    
En vanavond te 18.45 uur met elkaar in het campingcafé natuurlijk kijken naar Twente - AZ! Dat zijn mooie momenten met die knapen. :):) Ik schat 2-1 voor Twente.......natuurlijk!
                  

Vakantieblog: dag 7

   
"Hé pap, zal ik jouw nagels ook even doen? ". vroeg Mark.
Mark was juist bezig om de teennagels van Marlies te lakken. Kort daarvoor zag hij z'n vriendin bezig met de lakstift en Mark leek het wel leuk om het bij z'n moeder te doen. Marlies heeft nooit gelakte nagels.
Mark verwachtte dat ik nadrukkelijk afwijzend zou reageren, maar dat deed ik niet!
"Tuurlijk, Leuk !! Ik dacht, wat kan het schelen. Ik zit op een camping en ik ben hier nobody. Gelakte nagels of niet. Onze vakantie zal er niet door veranderen. Als je schoenen draagt, ziet niemand het.
Maar dat is nu juist 'het probleem'! VOORAL TIJDENS VAKANTIES DRAAG IK SANDALEN!!
Marlies en Jasper gaven onmiddellijk aan dat zij niet meer naast of in mijn buurt gezien willen worden, zolang ik met m'n gelakte nagels in m'n sandalen blijf lopen! En nog opvallend rood ook.
        
Ach, wat maakt het uit. Het staat wel grappig :)  't Zijn maar een paar gekleurde nageltjes.
     

    

Vakantieblog: dag 6

               
Ja, de nachtrust was uitstekend! Ook Marlies heeft inmiddels haar draai gevonden. Die zit 's morgens steeds later aan de koffie :)
En de jongens (Naomi, de vriendin van Mark daarbij meegerekend) bevalt het slapen op een luchtbed kennelijk ook steeds beter, want bij hen komt er pas na 11.00 uur geluid uit hun tent.

Gisteren kwam er plots een familiedelegatie uit het hoge Noorden naar Zierikzee. Samen met de in Zierikzee en omgeving wonende familie en wij, de Ten Voordetjes, vormden wij een groep van totaal 14 personen. En met dit hele zooitje zaten wij, gelijk zoals je in die Italiaanse maffia-films ook vaak ziet, in een Italiaans restaurant te eten en door elkaar te praten. Heerlijk en gezellig natuurlijk :)
Nee, we hebben geen snode maffia-plannen gesmeed en er is niemand geliquideerd. We hebben zelfs de rekening keurig betaald :)

Vandaag, 11/8, niet veel gedaan. Fietsen is in verband met de harde wind geen pretje, dus dat stellen we nog even uit en wandelen.........ook niet echt.
M'n opkomende sensorische neuropathie tengevolge van die revlimid lijkt zich te stabiliseren. Het wordt, tot nu toe, in ieder geval niet erger. Nog even de komende dagen afwachten, maar er is weer hoop :):)
En verder vandaag: koffie, lezen en onze Groningse familie uitgezwaaid. Heerlijk rustig. We vermaken ons tot nu toe prima :)
 

Vakantieblog: dag 5

          
Beste lezers,

Vandaag komt er geen vakantieblog. We zijn zojuist terug van een etentje met een grote groep familie en het is nu te laat om nog een blog te schrijven. 'k Ben moe, slik zo meteen m'n pilleke en kruip heerlijk ín m'n mandje. Morgen weer een dag en dan heb ik er de hele dag tijd voor.

Welterusten voor straks en tot morgen :):)
 

Vakantieblog: dag 4

Vandaag was het in drie opzichten een wisselende dag. Het weer is het eerste opzicht, maar daarover wil ik het eigenlijk niet meer hebben. Dat is nog steeds geen zomervakantie-weer. Te koud en te nat.
Enorm drie letters-weer!!
 
Het tweede opzicht betreft onze jongens. Ze houden zowel onze als hun eigen moed erin door onverstoord positief te blijven en voor de nodige humor te zorgen :) Schatten zijn het!! Marlies en ik zijn bijzonder blij dat ze bij ons zijn.
  
Het derde opzicht betreft m'n kahler. Nou, eigenlijk m'n revlimid-kuur.Thalidomide veroorzaakte behoorlijke neuropathie in m'n onderbenen en voeten, maar die revlimid laat zich ook niet onbetuigd.
Het is (nog) niet zo hevig als bij die Thalidomide, maar ik ben ook nog maar net met die dure pillen begonnen.
Vandaag heb ik een flink stuk gelopen en het was duidelijk te merken dat ook die revlimid bij mij neuropathie veroorzaakt. Ik had al het gevoel alsof ik met opgekrulde sokken liep. Daar zijn nu kussentjes bijgekomen. Dat moet niet gekker worden, want dan valt ook die revlimid af.

Tja, en wat dan??
Ik zal het vanzelfsprekend met m'n arts moeten bespreken, maar ik heb het idee dat dan een allogene stamceltherapie steeds dichterbij komt. En of ik daar nu blij mee moet zijn??!...............
'k Had vandaag dus niet zo'n vrolijke dag. :(

Vakantieblog: dag 3

                             
Vandaag hield 'het weer' niet over. Bewolkt met zo nu en dan zon. Gelukkig was het overwegend droog, dus dat viel niet tegen. We zijn al blij als het niet regent.

En vandaag was het ook het moment van de boodschappen. U hebt hoogstwaarschijnlijk zelf al eens ervaren hoe dat gaat in toeristische plaatsen zoals in Zierikzee. Je bent echt niet de enige die dan op maandag de caravankoelkast leeg heeft en boodschappen gaat doen. En dan is het ook nog zo'n grijze dag als vandaag waar in verband met het weer een andere activiteit niet zo voor de hand ligt. Het doen van boodschappen is dan al gauw een welkom en nuttig uitje.

Wij dus ook. Wij kozen voor Appie Hein. En inderdaad, op de parkeerplaats was bijna geen plek te vinden. Dat was voor ons al een serieus teken dat er vermoedelijk lange rijen voor de kassa's zouden staan..
Dat bleek inderdaad het geval, maar........niet voor de Ten Voordetjes :)
Wij hoefden na onze shoptour niet aan te sluiten en konden zonder oponthoud met een volle kar de winkel verlaten.

Wat was het geval:
In deze AH-winkel kun je gebruik maken van een zogenaamde zelf-scanner.  Een leuk en handig nieuwtje voor het snel en eenvoudig doen van je boodschappen. Dat hebben we in Enschede nog niet. Aan het begin van je shoptour log je in met je bonuskaart van AH. Daarna krijg je door een oplichtende rode lamp één van de handscanners, die op een groot display staan uitgestald, toegewezen. Dat ding neem je mee de winkel in. Vervolgens pak je de artikelen die je nodig hebt. Elk artikel is voorzien van een streepjescode en die scan je stuk voor stuk met die handscanner. Op die handscanner kun je vervolgens zien wat je hebt gekocht, wat het kost en wat het tussentijdse saldo is van je tot dusver gedane boodschappen. Hartstikke handig. 

De nieuwe cassière

Oeps, heb je een foutje gemaakt en een verkeerd artikel gescand?! Geen probleem. Het apparaat voorziet erin om dat artikel eenvoudig weer uit de scanner te knikkeren.
Aan het eind van de shoptour konden we, zoals gezegd, de rijen wachtenden bij de reguliere kassa's passeren en liepen we naar de afrekenunit voor de zelfscanners. Daar was ruimte zat, want het merendeel van de shoppers maakte geen gebruik van deze faciliteit. Oorzaak (ons) onbekend, maar ik vermoed schroom voor het apparaat. Het lijkt ingewikkeld en het wijkt nogal af van het traditionele winkelen. Dan laten veel mensen het al gauw staan.
Nou, wij dus niet. Met als resultaat dat wij niet in de rij hoefden aan te sluiten :)

Bij de afrekenunit konden we onze boodschappen in de kar laten liggen, veegden we nog een keer met onze bonuskaart langs een elektrisch oog en konden we met een pinapparaat afrekenen. Klaar waren de Ten Voordetjes. Makkelijk zat :)

Dit wordt dus de nieuwe manier van boodschappen doen. Handig, snel en klantvriendelijk, maar het gaat natuurlijk wel ten koste van cassières. Die heb je met dit systeem niet of minder nodig.
Maar voor ons kwam het in deze door toeristen druk bezochte super wel goed uit. Konden we na het boodschappen weer sneller onder onze luifel gaan zitten om......... van de regen te genieten :):)
            

Vakantieblog: dag 2

                                 
"En?? hebben de Ten Voordetjes de 1ste nacht goed geslapen in de caravan??".
Ik als een marmot en Marlies had wat meer moeite met de 1e nacht. Maar, vandaag hadden we toch niets op het programma staan, dus we konden de ogen sluiten wanneer we wilden.
En dat hebben we gedaan :)........ Heerlijk in de zon!
Ja, tussen de soms pittige buien was er vandaag ook behoorlijk wat ruimte voor de zon.
Tja, als je dan zo'n dag heerlijk hebt zitten lezen en luieren, maak je verder natuurlijk niet zoveel mee.

Hoewel?!. Aan het begin van de avond verscheen opeens de familie duck weer op ons veld. Net als vorig jaar waggelt de familie duck kennelijk nog steeds langs de kampeervelden om hun kostje bij elkaar te scharrelen.
En bijzonder lucratief, want ook bij ons werd hen door Mark een restantje stokbrood gevoerd. Volgens mij gaat het mede hierdoor erg goed met moeder duck, want ze had zes jonge duckjes bij zich.

Jaaa, dat was erg spannend vandaag. En dan is onze vakantie nog maar net begonnen!
We zien nu al uit naar morgen :):)
              
         

Vakantieblog: dag 1

                             
Vandaag, 6/8,  zijn we omstreeks 11.30 uur richting Zeeland vertrokken. Wij waren duidelijk niet de enige vakantiegangers die hun caravan naar een camping sleepten. Hele colonnes caravanners verplaatsten zich van huis naar camping of andersom. Maar desondanks was het goed te doen en hebben we zelfs niet in de file gestaan. En ondanks de regenvoorspelling bleef het zelfs droog onderweg.

We zijn inmiddels op regen voorbereid

Dat laatste is toch enigszins opmerkelijk, want als we met onze jongens op zomervakantie gaan, begint het al te regenen op het moment dat wij in de auto stappen.
Daarbij hadden wij zelfs dubbel geluk, want nu begon het pas te plenzen nadat wij onze caravan en de jongens hun tent hadden geïnstalleerd. Maar onmiddellijk daarna was het ook flink raak! Een fiks en lang durend gordijn van regen kwam naar beneden. Ja hoor. De vakantie van de Ten Voordetjes is begonnen! :(

Maar, volgens de weersverwachting is de regenkans in Zeeland de komende dagen beperkt. Morgen en na dinsdag a.s is beter weer voorspeld. Niks aan de hand dus... :)
                                 
           

Gesprek met de hematoloog en vakantie

      
Gesprek met de hematoloog:
Afgelopen maandag 1/8 had ik een gesprek met m'n behandelend hematoloog. De aanleiding voor dit gesprek was de plotseling toenemende neuropathie tengevolge van het gebruik van thalidomide. 't Is mooi spul die softenon. Het is bijzonder effectief tegen multi myeloom, maar die bijwerkingen kunnen vervelend uitpakken. Neuropathie in veel gevallen. Tja, dan zit er meestal niets anders op dan stoppen met dit middel.
Bij de hematoloog bleek daarnaast dat die thalidomide toch ook de andere bloedonderdelen had aangetast. O.a. mijn hb-gehalte liep geleidelijk terug. 't Is nog niet dramatisch, ik zit nog ruim boven de 8, maar er is een dalende lijn zichtbaar. Ik zat op 9,2 en nu op 8,4.
Ik dacht dat alleen m'n M-proteïne daalde, maar de overige bloedonderdelen dus ook :(
Kijk, dat moeten we natuurlijk niet hebben.

Dat vond m'n medicijnman ook. Maar, daarnaast was hij gezien m'n bloedwaarden niet gerust over de latente situatie van mijn kahler. Volgens de laatste meting staat het M-proteïne op 1, maar m'n arts verwacht dat het niet lang zal duren dat die waarde weer zal gaan stijgen. Daar schrok ik toch wel even van kan ik u zeggen. Ik voel mij namelijk uitstekend en dacht juist dat het hartstikke goed ging.
Door deze opmerking van m'n arts werd 'het zwaard van Damocles' weer even flink opgepoetst en de realiteit van deze kut-ziekte weer goed zichtbaar. Dat was weer even slikken voor de Ten Voordetjes.

Op basis van mijn specifieke ziektebeeld besloot m'n arts mij een kuur Revlimid voor te schrijven. Ja, het mag weer wat kosten!....Hiermee wordt m'n kahler weer een fikse tik om de oren gegeven, in de hoop dat'ie zich nog een behoorlijke tijd koest houdt. Een voordeel van dit middel is, dat het minder neuropathie veroorzaakt............maar helemaal zeker is dat niet. Even afwachten dus.
Vanavond slik ik m'n 2e tablet!

Vakantie:
Ja, daar waren Marlies en ik al aan toe, maar na het bovenstaande helemaal! Ik heb een behoorlijk drukke maar boeiende periode op m'n werk achter de rug en was wel toe aan wat rust. Even geen hectiek! Ik had inmiddels 4 weken overuren opgebouwd, dus hoog tiet veur een pauze :)

En dat gaan wij (weer) in Zeeland samen met onze jongens doen, want zij vinden het nog steeds leuk om samen met ons op vakantie te gaan. Opnieuw hartstikke leuk natuurlijk. Morgen trekt de karavaan richting Schouwen-Duiveland.
Ja, dan start ik ook met een vakantieblog. Ik probeer elke dag een stukje te schrijven.

Tot morgen :):)
     

LF4b met Mark&Jasper

                                                                 
Zoals ik in m'n vorige blog al aankondigde heb ik afgelopen weekeinde ( 29 t'm 31 juli) met m'n  jongens Mark&Jasper een groot deel van de LF4b (een prachtige fietsroute van Enschede naar Den Haag) gefietst. Voor fietsliefhebbers een echte aanrader!

Vooral de Veluwe is prachtig!

Omstreeks 09.30 uur zijn wij vanuit ons huis in Enschede gestart en na anderhalf uur de route trouw te hebben gevolgd........... fietsten we nog steeds in de gemeente Enschede!!
Onze gemeente heeft kennelijk een groot grondgebied en daarbij werd er geen enkel mooi stukje natuur overgeslagen om te laten zien. Mark&Jasper begonnen zich al zorgen te maken: "Als dit al anderhalf uur duurt, komen we vandaag dan nog wel aan bij ons logeeradres in Vorden?? ", vroeg Jasper bezorgd. Nou, dat bleek gelukkig mee te vallen.
Maar niet alleen in Enschede was de natuur en het (boeren)landschap mooi. De hele route was prachtig. Ik heb het al vaker in m'n blog gezegd. Nederland is een prachtig land. Prachtige natuur, maar ook de verschillende landschappen, dorpjes, eigenlijk alles wat je langs deze en andere fietsroutes tegenkomt. En niet te vergeten ook de mensen die je overal ontmoet. Hartstikke leuk en vriendelijk allemaal.
Mark en Jasper waren echt enthousiast over al dat moois. Ze waren verbaasd van zichzelf dat het  fietsen hen, ondanks de behoorlijke afstanden, eigenlijk geen moeite kostte. Het viel hen mee.
 "Goh, ik heb niet het gevoel dat we al 45 kilometer hebben gefietst. Ik ben nog helemaal niet moe. D'r mag nog wel 45 kilometer bij!", merkte Mark onderweg op.
"Nou, dat komt dan goed uit, want morgen heb ik 90 km gepland ", antwoordde ik jolig :)

Na een dag fietsen een vers getapt pilsje bij De Slof. Heerlijk!

We fietsten van Enschede via Boekelo, Haaksbergen, Buurse, over de prachtige Lochemse berg naar ons 1e reisdoel in Vorden. Daar kwamen we omstreeks 17.15 uur aan. Na een verfrissende douche hebben we heerlijk gegeten in eetcafé  'De Slof '. In dit restaurant moet je wel even opletten. Als je uiensoep bestelt, begrijpen ze hoogstwaarschijnlijk dat je tomatensoep bedoelt!......Gelukkig vond ik die soep ook lekker :)

De 2e dag was het voor Mark&Jasper even wennen aan het fietszadel. Maar na enkele kilometers waren de pijnscheuten rond hun kringspieren verdwenen en kon het echte fietsen beginnen. We hadden 90 km inclusief de Veluwe en Arnhem voor de boeg. Kent u de Veluwe en Arnhem ?? Vast wel ! Per rijwiel is het regelmatig behoorlijk pittig met al die bulten. We moesten om de haverklap terugschakelen naar de laagste versnelling en het liefst naar min 1 om nog vooruit te komen. Vooral Mark vond dit een bijzonder 'leuk' traject. Met name in Arnhem heb ik behoorlijk wat vieze woordjes van hem bijgeleerd :):)
Na ruim 90 km en al die hellingen kwamen we behoorlijk gaar maar voldaan aan bij ons 2e adres in het gehucht Achterberg vlakbij Rhenen.
Dit adres kon niet beter, want het betrof een mini-camping met een kantine en een heuse bar! Ze hadden helaas geen Grolsch, maar na zo'n intensieve fietstocht waren we niet meer zo kritisch en smaakte de blonde schuimkraag van een vers getapte 'Hertog Jan' ook prima :)

De laatste dag wilden we omstreeks het middaguur Utrecht halen om ons daar door Marlies en de vriendin van Mark (Naomi) te laten ophalen. Toch nog een LF-afstand van ruim 55 kilometer.
De bipsen van de jongens begonnen al behoorlijk te verkleuren, maar ze gaven geen krimp.!!

Toch nog een behoorlijk afstand in 2 1/2 dag

In plaats daarvan letten ze constant goed op hun vader of die wel mee kon komen: inhouden, omkijken, bewust naast mij fietsen, regelmatig vragen of het nog wel ging, handen op m'n rug, enz.
Deze blijken van zorg voor hun vader vond ik erg aandoenlijk en zorgzaam. Het bevestigde nogmaals de onderlinge goede band. Een rijk bezit en een onvergetelijke ervaring!

Na een mooie tocht over o.a. de Utrechtse Heuvelrug arriveerden we via onze route bij het parkcafé Buiten, dat pal naast het Wilhelminapark in Utrecht ligt. Een gezellig en smakelijk adres om op de komst van onze 'taxi' te wachten.

En ondanks het soms afzien, vonden Mark en Jasper het een mooie ervaring die zeker voor herhaling vatbaar is. We hebben afgesproken dat we, als ik volgend jaar nog zo fit ben, samen weer gaan fietsen. Maar dan een andere route..........."MET MINDER BULTEN", riep Mark :):)

Eindelijk en nog steeds op 1

                             
Vanwege het slechte weer hebben we het uitgesteld. Na 4 weken regende het nog steeds en hebben we het opnieuw uitgesteld. Maar nu gaat het toch echt gebeuren. Vanaf woensdag a.s. wordt het droger en keert de zomer geleidelijk terug. Daarom hoeven we het niet nóg een keer uit te stellen en kan ik vrijdag a.s. (29/7) eindelijk met m'n jongens beginnen aan de driedaagse fietstocht richting Den Haag.
We gaan de LF4b-route fietsen. Dat is een lange afstand fietsroute door het midden van Nederland. Dwars door ons mooie Twente, de Veluwe, de Utrechtse Heuvelrug en nog veel meer moois. Ik heb de route al verschillende keren gefietst en het blijft prachtig. We starten vanaf ons huis en fietsen vervolgens naar ons 1e overnachtingsadres in Vorden. Dan hebben we er ongeveer 75 km op zitten en is het na een verkwikkende douche hoog tiet veur een pilske en een lekker hapske. De volgende dag fietsen we naar Rhenen en daarna via Utrecht richting Den Haag.

Ik voel me uitstekend en heb er enorm veel zin in. Een paar dagen alleen met m'n jongens. Als vader en kahler-patiënt is dat een belangrijk moment! Vanzelfsprekend worden er foto's gemaakt en schrijf ik er naderhand een blog over!

En vandaag (25/7) ontving ik ook nog een goede bloeduitslag. Het M-proteïne staat voor de derde keer op rij nog steeds op 1. Ondanks dat ik al 4 weken het onderhoudsmedicijn thalidomide niet meer slik! Mooi toch?!
  

Krekel

                          
Enkele maanden geleden (12/5) schreef ik over een hitsige groene kikker die met zijn irritante gekwaak zo tekeer ging dat hij 's nachts niet alleen ons, maar ook onze buren de nachtrust verstoorde. Als u wilt, kunt u die blog (nogmaals) lezen door hier te klikken.

Nou, dat was wat. En het bleek nog niet zo simpel om die hitsige Kermit te pakken te krijgen. Uiteindelijk is het toch gelukt en hebben we Kermit levenslang verbannen naar een verwegvijver aan de rand van Enschede.
Heerlijk, eindelijk (nacht)rust.............

Maar, sinds kort zit er in de tuin van onze buren een andere plaaggeest. EEN KREKEL!!
En niet zomaar een krekeltje. Nee, volgens Marlies is het een behoorlijk grote. Marlies zegt dat ook deze krekel zich, net als die kikker, niet aan de geldende geluidsbepalingen houdt. Ook hét krekelt  bijna 24 uren per dag. Marlies vindt het vooral 's nachts irritant. Ze kan er moeilijk door in slaap komen. Fijn die natuur. Echt genieten!!

Ik noem hier telkens Marlies, want ik heb er geen last van. Nee, het is niet zo dat ik het geluid van een krekel goed kan verdragen. Ik kan het krekelbeest namelijk niet horen! Voor zover ik kan nagaan hoor ik alle geluiden, maar de krekelsound niet! Ook niet een beetje. He-le-maal niets!

Vorige week zondag, 10/7, liepen we over de Posbank en kwamen we over een veld met honderden luid krekelende krekels.
"Moet je die krekels eens horen", zei Marlies tegen mij.
"Welke krekels ? Ik hoor geen krekels",  antwoordde ik verbaasd.
"HOOR JE GEEN KREKELS???" Nou, dan ben je behoorlijk doof zeg!", reageerde Marlies.
Op dat moment besefte ik dat die thalidomide bij mij niet alleen toenemende neuropathie heeft veroorzaakt, maar hoogstwaarschijnlijk ook een deel van m'n gehoorzenuw heeft aangetast.
Vóór het gebruik van die thalidomide hoorde ik ze namelijk wel! Nu dus helemaal niet meer. Precies voor de geluidstrillingen van de krekelsound is mijn gehoorzenuw ongevoelig geworden. Zo dood als een pier.

Dat is natuurlijk niet zo mooi, maar het komt nu wel goed van pas. Ik slaap als een roos. Wat mij betreft mag die krekel blijven zitten.

Marlies slaapt nu met gele oordopjes. :):)
          

Stoppen met thalidomide en Bretels,

             
Stoppen met thalidomide:
"Stoppen met dat spul", kreeg ik via mijn contactpersoon op het ziekenhuis als resoluut advies van mijn hematoloog te horen. De neuropathie zal bij het blijven gebruiken van thalidomide toenemen, met alle nare gevolgen van dien. Het is daarbij niet ondenkbaar dat er uitval van het een en ander optreedt. Tja, daar zit ik natuurlijk niet op te wachten.
Zoals ik in mijn vorige blog al aangaf, kreeg ik toenemende last van neuropathie in mijn voeten. Nog geen overmatige last en m'n voeten doen het nog uitstekend, maar het moet niet gekker worden.
Maar...... wat nu?!
M'n kahler reageerde goed op die softenon, want dat is de oorspronkelijke merknaam van dat spul. Die vervelende ziekte schrok er behoorlijk van en hield zich behoorlijk gedeisd. Het M-proteïne was bij de laatste meting gedaald tot slechts 1.
Maar nu ik het niet meer mag slikken voel ik mij niet gerust. Ik heb het gevoel geen stok meer te hebben om kahler in z'n hok te houden.
Maandagmorgen 1/8 ga ik op audiëntie bij m'n behandelend geneesheer. Dan hoor ik nader.

Bretels:
Mensen die mij (fysiek) kennen weten dat ik de uitstraling heb van een adonis, dat wordt geaccentueerd door een bourgondische welving ter hoogte van de navel. Ik heb dus enig overgewicht. Niet veel, maar ik kan het niet verbergen.........als ik dat al zou willen.
Vraag: Zit ik ermee?!
Antwoord: Neen, in het geheel niet!
Vraag: Vormt het geen bedreiging voor de rest van je gezondheid?
Antwoord: Ook niet.
Neen, m'n arts vindt het geen probleem en daarmee ik ook niet. "Het kan je nog van pas komen als je (weer) in therapie moet. Dan heb je enige reserve". Was zijn ludieke reactie.
Ik heb kahler, maar daarnaast ben ik zo gezond als nieuwe haring. Het leven biedt tenslotte meer dan alleen de verantwoorde schijf van vijf en het slijten van m'n loopschoenen. Zo nu en dan een goed glas zorgvuldig geperste Merlot-druif is ook niet verkeerd. Als die schijf en dat glas in een goede mix gebeurt, wordt dit verantwoord genieten genoemd. Zo doen wij het al jaren.

Tot voor kort droeg ik broekriemen. Dat ging me steeds meer tegenstaan, want die dingen deden bij mij namelijk niet waarvoor ze bedoeld waren, namelijk: m'n broek op z'n plaats houden. Gatsie. Om de haverklap moest ik de handel corrigeren. Daar had ik onlangs geen zin meer in. Weg met de broekriem.
M'n oudste broertje Hans liep al jaren met bretels. Wij hebben veel overeenkomsten. Hij heeft ook zo'n onweerstaanbaar adonis-figuur en past de hierboven genoemde verantwoorde mix ook al jaren naar eigen inzicht toe. Echt broers dus :) 
Hij is er erg tevreden over z'n elastische textieltjes en zelfs Jort Kelder is er helemaal aan verslingerd. En die Jort trekt niet zomaar wat aan! Dus moet het wel goed bevallen.

Sinds een paar dagen draag ik ze ook! Nou mensen, het is werkelijk i-de-aal. Niets knelt meer, ze doen uitstekend hun werk en het draagcomfort is perfect! Helemaal goed. ....Dat ik daar niet eerder op ben gekomen. Maar ja, dat is niet zo bijzonder. Dat heb je wel met meer dingen.
Ik ben helemaal om en voor de rest van m'n bestaan draag ik dus bretels. Heerlijk!

Zondag jl (10/7) tijdens een wandeling met onze goede vrienden op de Posbank. Helemaal top die bretels :)

Uitgesteld, neuropathie en heftige week

                    
Uitgesteld en neuropathie
Trouwe lezers verwachten hoogstwaarschijnlijk dat deze blog zal gaan over het in m'n vorige blog aangekondigde fietsavontuur met Mark&Jasper. Maar helaas, we hebben dit in verband met de slechte weersvoorspelling uitgesteld. Met name voor vrijdag 24/6 en de daarop volgende zaterdag vonden wij de voorspellingen te slecht. En dat bleek ook. Veel buien, koud en harde wind. Ik vond het risico van een verregende fietstocht te groot. We hebben besloten om in het weekeinde van 22/7 een nieuwe poging te proberen. We hebben er alledrie veel zin in!

En hoe is het verder?
Met onze gezondheid gaat het gelukkig onverminderd goed. Wij voelen ons prima en spijs en drank smaken uitstekend. Dat is veelal een goede graadmeter.
Wel ben ik, in verband met toenemende neurothapie aan m'n voeten, tijdelijk gestopt met het onderhoudsmedicijn Thalidomide. De neuropathie veroorzaakte een toenemend 'opgekrulde sok-gevoel' aan m'n voetzolen. Ik had dat gevoel al enigszins in m'n linker maat 46, maar het begon nu behoorlijk toe te nemen en daarbij kreeg ik het nu ook in m'n rechter voet. Het is niet pijnlijk. Alleen dat rare gevoel. Gelukkig is de voetfunctie niet aangetast en kan ik dus normaal blijven lopen.
Komende week even met m'n contactpersoon op het hospitaal (Tineke Duyts) overleggen hoe we nu verder gaan.

Heftige week:
Hoe ontspannen het bovenstaande ook klinkt, we zitten in een heftige tijd!
Gisteren kregen we bericht dat de oudste broer van Marlies (Frank) is overleden. 60 is'ie geworden.

Frank. 3 juli 2010

Frank was al enkele maanden ernstig ziek. Maar ondanks die situatie slaagde hij er samen met z'n artsen in om nog zaken te ondernemen en enigszins van het leven te 'genieten'. Maar hij kon helaas niet voorkomen dat het elke maand iets minder ging, met z'n overlijden als uiteindelijk resultaat.

Doodgaan hoort bij het leven. Maar als het één van de ouders, broer of zus betreft, heeft het toch een behoorlijke impact. De vader van Marlies was in 1982 al overleden. Nu moet de moeder van Marlies ook haar oudste zoon missen. Zo hoort dat eigenlijk niet te gaan. Kinderen dienen hun ouders te overleven! Helaas is het Frank niet gelukt..
                 
En daar bleef het deze week niet bij.
Vrijdag 1/7 kregen Mark&Jasper te horen dat een goede vriend van hen uit het leven is gestapt. Ogenschijnlijk zonder enige aanleiding had hij hiertoe besloten. Onbegrijpelijk! Althans, niemand in z'n directe omgeving had dit zien aankomen en kunnen ook nu nog steeds geen signalen bedenken die daar enigszins op duiden.
Nou, dan is zo'n bericht een emotionele klap van jewelste kan ik u zeggen!. Mark&Jasper zijn er, begrijpelijk, kapot van!
Maar wij ook!. We kennen hem goed. We zagen en spraken hem regelmatig. Een grote vent met het hart op de goede plek. Een bijzonder sociale en attente jongen. Hij heeft een tijdje gewerkt bij ons favoriete café in Enschede. Als wij bij mooi weer plaatsnamen op het terras, kwam Peter (want zo heet'ie) met onze gebruikelijke drankjes al aanlopen. Als hij dienst had hoefden wij geen bestelling te plaatsen. Peter wist wat wij dronken en bracht het uit eigen beweging naar ons toe. Het eerste rondje was steevast van hem. `Proost!` zei hij dan met een brede glimlach. Dat was Peter!
Je kunt je niet voorstellen dat zo´n jongen het niet meer ziet zitten.
22 jaar en dan zo'n onomkeerbaar besluit. Welke nood heeft hem daartoe gebracht? Verschrikkelijk!
Hopelijk komt daar binnenkort een antwoord op. Ik hoop het vooral voor z'n ouders, zus en vriendin.
             

Deze keer met Mark&Jasper

                                    
Trouwe lezers van deze blog hebben mijn blogs, in 2009 en 2010, gelezen waarin ik schreef over de fietstochten die ik samen met m'n fietsmaat Han heb gefietst. Als mr. kahler niet in de weg zit probeer ik die, wat het aantal dagen betreft, korte maar prachtige fietsuitstapjes elk jaar te doen. Dat deed ik al ruim voor de diagnose in februari 2006 en dat probeer ik nu nog steeds te doen. Heerlijk is dat. Nederland is een prachtig (fiets)land en juist op de fiets kom je via de landelijke fietsroutes (LF-routes) langs de mooiste plekjes.
Overnachten doen we bij adressen die zijn aangesloten bij de stichting 'Vrienden op de Fiets' . Dat zijn alleraardigste mensen (particulieren) die ruimte over hebben en het leuk vinden om, tegen een zeer redelijke vergoeding, fietsers en wandelaars logies met ontbijt aan te bieden.
Zeer aanbevelenswaardig! Het voordeel van die adressen is, dat je geen tent en kampeerspullen hoeft mee te slepen. Als je het op de kampeermethode doet, moet je na een dag fietsen ook nog je tentje opzetten en inrichten. De echte bikkels gaan dan, zittend op hun hurken of gewoon op de grond, ook nog hun eigen potje koken. Lekker primitief. Vinden ze leuk!.........Nee, dat gepruts lijkt me niets. Dat gaat bij die Vrienden-op-de-fiets adressen toch wel iets anders:
Je arriveert, geeft de gastvrouw of -heer een hand, even een kop koffie of thee, dan lekker douchen en een schone onderbroek, vervolgens een goed glas en wat knagerij in een eetcafé en uiteindelijk lekker slapen in een schoon en keurig opgemaakt bed. Klaar is Kees! De volgende morgen lekker genieten van een gedekte tafel met een vier sterren-ontbijt en je fietst weer fris, fruitig en voldaan naar het volgende adres. Het leven is verrukkelijk!

Volgend weekeinde is het weer zover. De planning is dat we vrijdag 24/6 rond 09.00 uur vertrekken en via de LF4b in de richting van Den Haag fietsen. We proberen in drie dagen dit einddoel te bereiken.
Maar deze keer is het anders. Ik ga niet met m'n fietsmaat Han fietsen, maar met m'n fantastische jongens Mark(20) en Jasper(19)! Jaaa, wat dacht u daarvan ?! Prachtig toch ?!
Ik had begin dit jaar met Han al plannen gemaakt om deze maand weer te gaan fietsen. Toen ik dat aan Jasper vertelde, merkte hij meteen op dat hij dat ook wel (weer) een keertje wilde doen. In 2004 was ik met hen (toen respectievelijk (13 en 12 jr) al een keer van Enschede naar Biddinghuizen (Six Flags) gefietst. Dat vonden ze toen een prachtige ervaring. Vooral de eindbestemming, Six Flags, vonden ze top :)
Op de foto hiernaast zijn wij onderweg daar naartoe.
Dat Jasper nu aangaf nog wel een keer zo'n fietstocht te willen maken, was vanzelfsprekend niet tegen dovemansoren gezegd!
Als je vader van twee formidabele zoons bent, kahler hebt en nog in goede conditie verkeert, moet je zo'n aanbieding niet uitstellen! Voor kahlerpatiënten is 'volgend jaar' een lange en onzekere periode.
Nu typ ik een blog, maar volgend jaar kan het maar zo zijn dat ik in poedervorm onder een deksel zit!

Toen Mark ook enthousiast bleek, was ik snel om en heb ik besloten om de plannen te wijzigen. Volgend weekeinde gaan we dus met ons drieën fietsen. M'n fietsmaat Han had vanzelfsprekend alle begrip. Het jaar is nog niet voorbij en in september/oktober kan het ook prachtig fietsweer zijn.

Maar ja, ik kijk tijdens het typen naar buiten en zie dat het behoorlijk vochtig is. Bij u zal het niet veel anders zijn denk ik. Dit weertype moeten we tijdens ons fietsavontuur natuurlijk niet hebben. Wind, kou, een lekke band of zelfs twee lekke banden houden ons niet tegen. Ook niet leuk, maar daar kun je, na een plakpauze, wel om fietsen. Maar regen is een ramp! In de vorige fietsblogs heb ik die ervaringen beschreven. Gatver.
Hoe nodig al die regen nu ook is, als de Ten Voordetjes gaan fietsen moet de kraan maar even dicht. Het liefst van vrijdag 24/6 te 09.00 uur tot zondag 26/6 te 18.00 uur. Potdicht als het kan!

Nou ja, we zullen zien hoe het gaat worden. Desnoods stellen we het een paar weken uit.
MAAR AFSTELLEN ZEKER NIET!!! Ík ga met Mark&Jasper fietsen. Dat zeker!

V.l.n.r.: Jasper(19), Jan(53) en Mark(20)

                    

192 bijzondere dagen

           
De dag dat ik deze blog typ is het dinsdag 31 mei 2011. Het is een bijzondere dag, want het is de ‘Werelddag zonder tabak’…….Nee, ik wist het ook niet. Toen ik deze blog ging schrijven keek ik, vanzelfsprekend i.v.m met het onderwerp,  of er die dag toevallig ook iets bijzonders was. En ja hoor, de ‘Dag zonder tabak’ dus. Gisteren was het de ‘Dag van het park’ en eergisteren (29/5) waren er zelfs twee bijzondere ‘Dagen’ tegelijk!  De ‘Dag van de bouw’  en de ‘Dag van het aangespannen paard’ Dus twee ‘Dagen’ binnen 24 uren.  
Tjonge zeg! Er gaat geen dag voorbij of er is wel iets bijzonders dat voor die dag voor extra aandacht naar voren wordt geschoven. Ik hoor het bijna dagelijks via de autoradio als ik ‘s morgens naar m’n werk rijd.
“Goedemorgen luisteraars.  Let op! Vandaag is het de Dag van de Coach’of ‘Appelplukdag”, roept Sander de Heer dan op radio 2. Volgens mij is dat echt iets van de laatste tijd, want in mijn jeugd kan ik mij dat soort dagen niet herinneren. Toen hadden we dat volgens mij niet. Toen waren er de christelijke feestdagen zoals 1e en 2e kerstdag, Pinksteren e.d. Daarbij nog Nieuwjaarsdag en Koninginnedag en dat was het wel zo'n beetje. Toen klonk het woord 'Ramadan' nog als geweldsdelict (ramme- dan). Maar als islamitische vastenmaand had ik er nog nooit van gehoord.

Maar tegenwoordig zijn alle dagen van het jaar volgeboekt met zaken die graag mijn en uw aandacht willen. Het is niet meer bij te houden. Zo is er op 25 september de ‘Dag van de doven’.......de wat???...DE DAG VAN DE DOVEN!!! ......ooh, van de doven. Ik verstond g'loven. De ‘Dag van de g'loven’. Nee, die dag hebben we al gehad. Dat was 16 januari. Toen was het de ‘Dag van de Religie’.

Wat dacht u dan van 4 februari? Toen was het ‘Warme truiendag’. En op 14 februari jl was het niet alleen Valentijnsdag, maar was het ook de ‘Week van de nestkast’. Dat u dat maar even weet! Volgens mij hadden ze die week beter in april of mei kunnen plannen. Bij ons zit  in februari nog niets in de nestkastjes.  Ja, spinnen en oorkruipers, maar geen broedende vogels!
En 6 mei! Dat was de ‘Anti-dieet dag’. Dat is het voor mij elke dag! En in de week van 3 september moet ik ervoor zorgen dat ik weer een blog schrijf, want dan is het de ‘Week van het schrijven’. 

Op de lijst die ik daarvoor heb geraadpleegd telde ik 192 bijzondere dagen. Daarbij zag ik dat er nog een aantal ontbraken, waaronder mijn verjaardag 2 november !! Dan is het namelijk ‘Allerzielen’. Dat is het feest van alle zielen.
Wie bedenkt zoiets eigenlijk?  Bij welke loket moet je zijn om een bijzondere dag aan te vragen?  

“Goedemorgen mevrouw, ik ben voorzitter van de ‘Vereniging tegen de lekkende inlegkruisjes’ en wil graag een dag uitroepen voor dit vervelende probleem”. Mag ik een aanvraagformulier van u?”

Waar is dat loket? ‘k Heb geen idee hoe dat in z’n werk gaat. ‘Heb op internet even gezocht, maar kon er niets over vinden. Voor de liefhebbers zijn er nog 173 dagen over. Dus er is nog ruimte zat voor de ‘Dag van de kahlerpatiënt’! Ideetje ??
Wat zeg ik?! Er is zelfs ruimte voor een hele week !!

De dag dat ik deze blog publiceer is het ‘Hemelvaartsdag’. Daar maken wij een fietsdag van. Het is namelijk prachtig weer! J

En dan overlijdt Willem Duys ook nog..... Op Hemelvaartsdag.....toepasselijker kun je volgens mij niet overlijden.! Het blijft een showbizzman die Willem!
           
                 

Den Bosch, weer 1 en trieste gebeurtenis

                      
Den Bosch:                       
Dit weekeinde was het contrast groot. Terwijl wij met vrienden Den Bosch bezochten en daar leuke dingen deden, knokte een kahlercollega voor z'n leven. Hoe groot kan een contrast zijn?!
Natuurlijk is dat de dagelijkse realiteit. Elke dag knokken ernstig zieke (kanker)patiënten voor hun leven terwijl er elders feest wordt gevierd. Zo uitzonderlijk is dat dus niet. Maar als het personen binnen je kennissenkring betreft of deel uitmaken van je vrienden- of familiekring, wordt deze realiteit goed zichtbaar en is het toch een dimensie anders. Ik kan er tot heden gelukkig goed mee omgaan, maar ik heb er ondanks al het leuks dit weekeinde toch veel aan moeten denken.

Zoals ik al opmerkte waren wij het afgelopen weekeinde in Den Bosch. Dat waren leuke dagen en is daarmee één van de leuke onderwerpen van deze blog. Laat ik daar maar mee beginnen.
We waren er met goede vrienden. Met deze vrienden vormen we al meer dan 23 jaren een gezellig kaartkwartet. Al die jaren enorme jolijt tijdens elke kaartsessie. De verliezer(s) van de kaartavond doneren in de kaartpot en zo hebben die vrienden voor ongeveer 90%  het afgelopen weekeinde gefinancierd. "Bedankt luitjes. Het waren drie fantastische dagen ! " :):)

Zaterdag 21/5 een zonnige safari door de Drunense duinen. Prachtig gebied! 

Wij waren nog niet eerder in Den Bosch geweest. Veel over gehoord en gelezen, maar nog niets van gezien. Maar na dit heerlijke weekeinde hebben de St. Jan, de Binnendieze, kunstenaar Jeroen Bosch en de Drunense duinen voor ons geen geheimen meer. Drie dagen hebben we er uitgebreid op gestudeerd. Al deze bezienswaardigheden waren indrukwekkend, maar de Jeroen Bosch-vaartocht over de Binnendieze maakte toch wel de meeste indruk. Tjonge, wat een rijk bezit is dat voor Den Bosch zeg! Echt indrukwekkend mooi ! Wanneer u overweegt om Den Bosch aan te doen, dan is een vaartocht over de Binnendieze een echte aanrader. En het kost in verhouding geen drol. €10,- voor 75 minuten vaargenot incl. een bezoek aan het Jeroen Bosch-museum.

Weer 1:
Ook fijn om te melden is, dat mijn bloeduitslagen weer uitstekend waren. Alle bloedonderdelen, inclusief de T-cellen e.d., waren weer op het gewenste niveau. Maar ook het niveau van het M-proteïne was rustgevend. Het staat nog steeds op 1. Net als de vorige keer. Sinds ik kahler heb is dit  niet zo laag geweest.
Na mijn autologe SCT (stamceltherapie) in oktober 2010 gebruik ik 50 mgr.thalidomide per dag als onderhoudsversnapering. Kennelijk is mijn kahler daar gevoelig voor en houdt'ie zich rustig. Nu maar hopen dat het goedje lang effectief blijft. Lang zal Jantje leven :) !

Trieste gebeurtenis:
Tja, en dan komen we bij de trieste gebeurtenis. Zoals u wel of misschien niet weet, ben ik al enkele jaren contactpersoon voor de CMWP voor de regio Twente. Vanwege die functie heb ik regelmatig contact met lotgenoten in mijn regio. Afhankelijk van de omstandigheden, met de een wat intensiever dan met de ander.
De afgelopen maanden onderhield ik regelmatig contact met een lotgenoot die qua leeftijd en ziektebeeld in grote lijnen met mij overeen kwam. Kort na elkaar ondergingen wij beiden een SCT. Ik de autologe en hij de allogene. Hij deed samen met 29 andere lotgenoten mee aan de Hovon 108 -studie. In eerste instantie was ik daarvoor ook uitgenodigd, maar op mijn verzoek werd na ampele overweging binnen het team specialisten besloten om toch nog een keer de autologe SCT toe te passen. Ik had nog eigen stamcellen in de vriezer van het ziekenhuis liggen en weggooien is natuurlijk zonde.

Hij onderging dus de Hovon 108.
Bij alle 30 Hovon-108 deelnemers leek alles goed te gaan......behalve bij die deelnemer uit mijn regio. Als enige van de groep ging het bij hem in alle opzichten mis. Naast heftige afstotingsverschijnselen kreeg hij uiteenlopende infecties, waaronder in z'n longen. Na een maanden durende strijd heeft hij die gisteren verloren. Heel erg triest.......en confronterend !
            
       

Krolse kikker

             
Het is al weken prachtig zonnig weer en op vrije momenten genieten we er volop van. Lekker in een gemakkelijke tuinstoel in onze tuin met een kop koffie, thee of afhankelijk van het tijdstip en de klussen zijn gedaan iets wat van druiven wordt gemaakt. En een leuke bijkomstigheid van deze tijd is, dat alle dieren bijzonder actief zijn met het zorgen voor nageslacht. In het nestkastje aan onze schuur woont een koolmezenfamilie. Vader en moeder koolmees maken heel wat vlieguren om hun hongerige kroost van rupsen te voorzien. En omdat alle tuinen aan elkaar grenzen is het een bijzonder druk luchtverkeer van verschillende vogels die hun jongen voeden. Leuk om te zien.

Maar, naast vogels zijn natuurlijk ook andere dieren bezig om te proberen hun soort in stand te houden.
Zo hebben onze buren een vijver in hun tuin. Wij ook, maar die van onze buren is een stuk groter. We er hebben er beiden enkele vissen in. Maar onze buren hebben nog iets extra's, namelijk: EEN GROENE KIKKER!!
Groene kikkers zijn leuke diertjes die het leuk doen bij een vijver. Het maakt een vijver compleet. Waterlelie, vissen en een kikker. Dan heb je een echte vijver.
In tegenstelling tot andere soorten hebben groene kikkers een opvallende eigenschap. Ze kwaken in de paringsperiode. En niet zomaar kwaken. Heeeel erg hard kwaken kunnen die beesten.
Ik schrijf hier 'beesten', maar in deze situatie is het slechts één groene kikker die ons, wij en de buren, al ruim een week uit onze slaap houdt met z'n gekwaak. Dat beest kwaakt niet van 09.00 uur tot 17.00 uur, dus alleen tijdens kantoortijd, maar 24 uren per etmaal!
Daarbij is de vijver redelijk dicht bij onze slaapkamers gesitueerd, dus 's nachts lijkt het alsof er een eend bij het raam zit. Zo hard kwaakt dat beest.

Ik dacht dat het een zogenaamde brulkikker betrof, want die staan er om bekend dat ze behoorlijk luidruchtig kunnen zijn. Maar nee, het is een gewone volwassen groene kikker van 6 á 7 centimeter.
Maandag 8 mei jl. vonden we het mooi geweest met dat gekwaak. We werden er helemaal gek van en daarbij waren we hard toe aan een ongestoorde nachtrust.
Zondag had m'n buur al een vangpoging gedaan, maar het lukte hem niet om Kermit te pakken te krijgen. Nu zou ik een poging doen. Ik besloot tot een andere tactiek, namelijk door die decibelterrorist in z'n eigen habitat op te jagen. De vijver in dus.
Nou, dat bleek niet zo'n goed idee, want daarvoor was de vijver te groot. Kermit kon nog alle kanten op en op sommige momenten kon ik z'n schaterlach zelfs horen. Dat werkte dus niet.
We hebben'em nog steeds niet te pakken.

Maar zaterdag wordt dat anders. We hebben besloten om de vijver leeg te pompen. Haha! Dan kan Kermit geen kant meer op en is'ie voor ons.
Nee, hij gaat niet in de GFT-bak, maar in een vijver ver buiten Enschede.

Terwijl ik daar aan het zoeken ben, zat Kermit alweer aan de andere kant. Die beesten kunnen verdorie goed onder water zwemmen.
    

Daniël Lohues en Meivakantie

           
Daniël Lohues:
Vrijdagavond, 29/4, trad Daniël Lohues met zijn voorstelling 'Hout Moet' op in Enschede. En daarvan waren wij getuige. Naast ons kampeeravontuur hadden wij ook nog enkele theatervoorstellingen gepland. Wij zaten in het midden van de zaal recht voor het podium. Mooie plek. Het was een leuke avond met een afwisseling van de in het Drents gezongen teksten en droge humor. En die Daniël kan echt elk instrument perfect bespelen. Piano, gitaar (electrisch en akoestisch), trek- en mondharminica, panfluit, etc. Hij deed het perfect. Aan het applaus en de reacties te horen zaten er veel fans in de zaal. Naast mij zat er in ieder geval eentje.
Fans zijn prima. Niks mis mee. Alleen vind ik sommige fans vaak net iets te uitbundig. Te veel adoratie voor slechts één artiest of enig ander talent of overtuiging. Daarbij heb je fans op allerlei gebied: geloof, politiek, gezondheid enz. Ik vind het al snel opdringerige types. Daar kan ik niet goed tegen. Dan krijg ik op de gekste plekken jeuk.

Na de pauze wisselden Marlies en ik bij toeval van plek. Ik liep iets eerder in de rij naar onze plaatsen dan Marlies. Zo kwam ik naast een vrouw rond de 40 te zitten. Na opkomst van Daniël bleek al snel dat zij een enorme fan van hem was. Zij klapte lang en intensief alsof Daniël z'n performance al had gedaan., maar hij moest dus nog beginnen.
Vervolgens bleek ook dat zij de liedjes van Daniël helemaal te gek vond. Telkens als Daniël een liedje zong, ging zij meeneuriën. Als het een bekend nummer van een cd of van de radio betrof, bijv. 'prachtig mooie dag', dat nu bijna elke dag op de radio te horen is, ging zij dat meezingen !!!
Potverdorie. Ik zit in het theater om het live uit de mond van Daniël te horen. Schettert die steunkous met haar huishoudstem het liedje in m'n rechteroor. Gatver.
Tja, wat nu. Moet ik er iets van zeggen ? "Beste Truus. Ik vind het vervelend dat u meezingt".
De kans dat ik haar kwets is groot. Dan bederf ik haar avond met Daniël. Dat wil ik nu ook weer niet.
Maar ja, als ik niets zeg, zit ik met die meezingende jurk. Dan blijf ik met dit probleem zitten.
Maar ach, aan de andere kant is het natuurlijk leuk om te zien dat zij intens geniet van de artiest waarvan zij hoogstwaarschijnlijk meer droomt dan van haar man. Het kunstje dat hij wekelijks laat zien, kent zij inmiddels wel:):)
Ik heb besloten haar haar gang te laten gaan. Na enige tijd was ik er aan gewend en genoot ik van beiden :)

 Meivakantie:
Gisteren is de meivakantie anno 2011 van start gegaan. Een lange rij caravanners stond bij de receptie van 'onze' camping op hun beurt te wachten. En als je bij deze camping in de rij staat moet je geduld hebben, want elke gast wordt door de alleraardigste maar kordate beheerster persoonlijk naar z'n plaats begeleid. Niet jij, maar zij bepaalt hoe de caravan komt te staan! Dit om voor elke gast de optimale privacy en rust te garanderen. Zo wil zij niet dat gasten op korte afstand bij elkaar in de tent kunnen kijken.......mocht je dat al willen.
Maar gaandeweg stroomde de camping redelijk vol met nieuwe gasten. Dat is ook begrijpelijk, want de weersvooruitzichten zijn uitstekend. Een tikkeltje aan de koude kant, maar wel zonnig en droog.

Bij zoveel nieuwe caravanners zit er altijd wel eentje tussen die het opzetten van het geheel (nog) niet goed beheerst. Nu wil ik best de helpende hand bieden, maar dat doe ik pas als duidelijk is dat de betreffende kampeerder na verschillende pogingen een compleet andere voortent aan z'n caravan dreigt te plakken dan volgens de handleiding de bedoeling is. Ik wil niet de opdringerige buurman uithangen.
Een kampeerder, op twee plekken afstand van ons, had kennelijk een splinternieuwe caravan. Een sneeuwwitte die oogverblindend glom. Alles wat hij uit de caravan haalde zat nog in de originele verpakking.
Na het uitpakken van de tafels en stoelen was de luifel aan de beurt. Het campingstel had voor een zgn. dakluifel gekozen. Deze hing in een opberg- transportzak aan de zijkant van de caravan. Het zakje ging open en de luifel kwam te voorschijn. Vervolgens werden de luifelstangen uitgepakt.
Tot zover ging het allemaal nog goed.

Zoals u Erwin Krol hoogstwaarschijnlijk ook hebt horen vertellen, is het nogal winderig de komende dagen. Dat was gisteren ook al het geval. Daarbij zijn soms behoorlijke windvlagen en daar moet je als opbouwende caravanner terdege rekening mee houden.......U voelt' em al aankomen denk ik.
Juist op het moment dat de caravanmeneer de stangen onder de luifel had geplaatst, MAAR DEZE NOG NIET HAD VERANKERD!, stak er een flinke windvlaag op. Die pakte z'n nieuwe luifel en gooide de hele handel op het dak van z'n nieuwe aanwinst.
Nou, dan baal je behoorlijk kan ik u vertellen. Gelukkig viel de schade mee. Zover ik kon zien geen schade aan de caravan, maar wel enkele verbogen stangen.

Zo'n zelfde situatie hebben wij ook een keer gehad. In Frankrijk. Tijdens het opzetten van onze (ook)nieuwe voortent stak er ook uit het niets een fikse wind op. Weg voortent! Moesten wij het drie weken zonder voortent doen. Toch lastig bij een buitje.
Deze caravanner had een uitgebreide uitrusting, want hij had in plaats van een luifel ook nog een voortent ter beschikking. Die staat er nu strak en dubbel verankerd voor :) Ook zijn vakantie kan beginnen!             

Zondag 1 mei: Dag van de Arbeid