Geen onderwerp

   
Verdorie, daar heb ik het weer. Ik heb geen idee waarover ik het in deze blog moet hebben. Ik streef er naar om elke week een blogje te schrijven. Meestal is dat geen probleem. Onderwerpen zat en vaak weet ik wel iets te kiezen dat ik geschikt vind. Maar er komen weken voor dat ik dat moment niet heb. Nu dus! Hè, vervelend is dat.
Zoals gezegd onderwerpen zat, maar op de een of andere manier hapert het maken van een keuze. Alsof je voor een vitrine met schepijs staat, waarbij je door de veelheid aan ijssoorten niet kunt besluiten welke je moet kiezen. Je wilt namelijk uitsluitend de juiste keus maken. Alleen ijs waarvan je achteraf kunt zeggen dat het allemaal meer dan lekker was. Een bolletje waarvan de smaak tegenvalt devalueert meteen het genot van het hele ijsje.
Bij mijn blogjes werkt dat ook zo. Als ik de verkeerde keuze maak of het onderwerp verkeerd vertel, is de kans groot dat de kritische eindredactie (Marlies) mijn verhaal afkeurt of er een groot deel van schrapt. Dat heeft op mij bijna hetzelfde effect als dat verkeerde ijsbolletje. Mijn plezier in die blog is dan behoorlijk afgenomen.
Naderhand moet ik Marlies wel gelijk geven. Daarom ben ik ook reuze blij dat ze mijn eindredacteur is. Ook de taap- en typvouten haalt zij eruit.

Daarnaast wil ik met mijn keuze ook voorkomen dat ik steeds over hetzelfde onderwerp schrijf. Een paar keer vertellen dat wij een mooie fietstocht hebben gereden is misschien leuk. Fotootje erbij. Prachtig....denk ik. Maar na een paar van die verhalen hebt u het volgens mij wel gezien. Dan verslapt de aandacht van de lezer: "Nee hè, niet weer zo'n fietsverhaal in dat mooooie Twente". Dan gaat u afhaken en wordt mijn blog niet of minder gelezen. Als ik daar allemaal niet op let zit ik binnen korte tijd voor de kat z'n viool te typen! Dat moeten we natuurlijk niet hebben.

Maar oké, het is nog een behoorlijk verhaal geworden om u te vertellen dat ik deze keer dus geen onderwerp voor een blog heb. Volgende week hopelijk beter.

Nu ga ik weer verder met het boek 'zomerhuis met zwembad' van Herman Koch. Onlangs las ik voor het eerst een boek van hem. Helemaal top!
  

Stijldansen met paarden een olympische sport???

              
Mooi hoor, die Olympische Spelen. Kan er de hele dag wel naar kijken. Elke dag topsporters die allemaal hun ultieme droom willen waarmaken: een gouden olympische medaille.
Vanaf de openingsceremonie tot en met vandaag vind ik het een lust om naar te kijken. En die openingsceremonie is prachtig gemaakt! Typisch Engels met die droge humor erin verwerkt. Over kurkdroog gesproken. Zelfs de sympathiek ogende en altijd vrolijk kijkende Queen speelde er in mee! Wie had dat verwacht?! Als iemand in de voorbereiding met dat idee komt, denk je toch eerder aan een 'mission impossible' ?
En dan hebben die Engelsen eindelijk een prachtige mogelijkheid om een troonwisseling te forceren, gebruiken ze een stand-in bij het parachutespringen.....!!! Gemiste kans!
Maar verder is het een aaneenschakeling van mooi in beeld gebrachte topprestaties.
En dan onze atleten Epke, Ranomi, Marianne en al die anderen. Knap hoor. Diepe buiging!
Maar wat ik bij die olympische spelen vreemd blijf vinden zijn die hippische onderdelen. In 2008 schreef ik er ook al over. Het hekje springen en stijldansen met paarden.

Voor wie ervan houdt leuk om naar te kijken, maar geen sport.

Nee, dat vind ik geen sport en zeker geen sport dat op de olympische spelen thuis hoort. Op de olympische spelen gaat het om de menselijk fysieke prestatie. Niet dat van dieren. Ik vind het een dressuurnummer dat beter past in een circus of zoiets. Leuk vermaak, maar geen sport. Hoe moeilijk het ook is om zo'n prachtig dier zover te krijgen dat'ie over een balk springt en zijwaarts de foxtrot danst. Het lukt mij zelfs niet om een hond een poot te laten geven. 
Een knap kunstje vind ik het, maar geen sportieve-topprestatie.

En dan de prijsuitreiking! Niet het paard, maar de man of vrouw die erop zit krijgt de prijs! Ook dat nog! Een plak voor de berijder, niet voor het paard. Die krijgt waarschijnlijk een suikerklontje of (als het een schimmel is), een wortel :)
Waarom is er eigenlijk geen onderdeel hondendressuur of (nog beter) het menselijke stijldansen? Dat laatste is in ieder geval nog een fysiek menselijke aangelegenheid.
Nee, dat is kennelijk niet geschikt voor de olympische spelen, maar stijldansen voor paarden wel. Vreemd! Binnenkort toch eens bellen met Rogge.
   
Volgende week weer uitslag van m'n bloedonderzoek. Dat is weer heel iets anders en ook erg spannend!

Update 10 / 08/ 2012:
De uitslag is al bekend. Ze kunnen dat kennelijk steeds sneller :)
Nou, het is nog steeds onverminderd goed! Het M-proteïne is nog steeds minder dan 1 en de rest van de onderdelen doen ook nog steeds goed mee.
Vanavond maar'es een lekker glas op proosten ! :)
                

Op het verkeerde moment op de verkeerde plaats

             
Tja, het was ook bijna onvermijdelijk. Het ging al een paar keer bijna mis. Het beestje is klein en gedroeg zich niet schuw. Hij is kennelijk aan ons gewend en springt niet weg als wij hem naderen. Niet hij, maar juist wij moeten constant opletten waar we lopen. Ik heb het over onze huiskikker. Een nog jonge bruine kikker. Enkele weken geleden kwam'ie opeens tevoorschijn.

Na het invallen van de duisternis, tussen 22.00 uur en 22.30 uur, kruipt Kermit onder onze poort door en hupt'ie langs onze achterdeur richting zijn overnachtingsadres: onze kleine vijver. Soms zien we hem niet langskomen, maar horen we rond die tijd een plons in de vijver. Dan weten we dat mr. Kermit weer thuis is.
Zoals gezegd is het al verschillende keren bijna mis gegaan. Op die momenten was hij kennelijk iets waakzamer en zag'íe nog kans om net op tijd weg te springen.
Maar gisteravond was onze huiskikker toch echt te laat. Hij (of zij) zat vast onder de sandaal van Marlies. Slachtoffer van een trieste samenloop.
Op het genoemde tijdstip was het al donker cq schemerig en Marlies liep naar buiten. Later bleek dat onze kikker zich juist op dat moment ter hoogte van de achterdeur bevond: FLATS!.....Het leed was geschied!
Een typisch voorbeeld van op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn. De kikker was niet opgewassen tegen de sandaal van Marlies.

Marlies slaakte een kreet van jewelste op het moment dat zij de kikker onder haar voet voelde. "OOOH,NEEEE!! IK BEN OP DE KIKKER GESTAPT...OOH, VERSCHRIKKELIJK!!".
Tja, het is triest voor onze kikker, maar ook voor ons en in het bijzonder voor Marlies. We waren inmiddels gehecht aan onze huisamfibie. Marlies was er helemaal ontdaan van!

Ik sprong op en zag de kikker bewegingsloos op z'n rug liggen. Morsdood.....dacht ik.
Maar, ik vond het opmerkelijk dat hij nog goed intact was. Geen geplet exemplaar waarbij de hoogte van de kikker met minimaal 2/3 is gereduceerd zal ik maar zeggen.
Maar, omdat Kermit niet bewoog ging ik ervan uit dat'ie ondanks die situatie toch was vertrokken naar de eeuwige moerasvelden.
Ik pakte een stoffer en blik om Kermit aan de GFT-bak toe te vertrouwen. Ook in dergelijke situaties zijn we consequent en houden wij dus vast aan het scheiden van afval!

Het bruine stipje rechts naast de stoel is Kermit in betere tijden.

Juist op het moment dat ik hem met de stoffer raakte, kwam er weer leven in Kermit. Hij sprong opeens weer weg. "Tjonge zeg! Dat is een taaie rakker. Hij leeft nog!", merkte ik op .
Vervolgens zag ik dat Marlies hem kennelijk niet volledig had geraakt. Alleen z'n rechterachterpoot was flink beschadigd en hing op een afwijkende manier nog aan z'n lijfje.
Maar verder mankeerde Kermit ogenschijnlijk niets. Oké, hij was wat beduusd en waarschijnlijk door de pijn verdoofd. Maar verder zag ik er niets aan.
Ondanks dat het 'slechts' een kikker betrof, vond ik het een zielig tafereel. Ik had met Kermit te doen!
Maar ja, wat nu? De dierenambulance bellen? Volgens mij kunnen die er ook weinig aan veranderen. Is een vermorzelde kikkerbil nog te spalken? Ik denk het niet.
Ik besloot dat de natuur z'n gang moest gaan. Hoe triest de afloop vermoedelijk ook zal zijn.
Ik heb Kermit vervolgens op een blad van een waterlelie gezet in de hoop dat'ie snel leert omgaan met z'n handicap en nog een kans maakt bij de vrouwtjes.

Vandaag zag ik Kermit op het ontsnappingsplankje in de vijver zitten. Dat is een schuin plankje voor in het water gevallen muizen e.d. Via dat plankje kunnen ze dan uit de vijver ontsnappen.
Ik zag dat Kermit nog leefde, maar veel spirit zat er niet meer in. Ik kon hem zo oppakken. Dat is een slecht teken.
Om hem de mogelijkheid te bieden om z'n dagelijkse kostje bij elkaar te scharrelen, heb ik'em in de border gezet. Daarna heb ik'em niet meer gezien.

Ik zal vanavond tussen 22.00 uur en 22.30 uur de poort in de gaten houden. Wie weet :)
        

Geslaagd en bevorderd

              
Met ingang van vandaag heeft 'Noord' zich ook aangesloten bij de zomer(school)vakantie. Het grote genieten kan beginnen. Helaas nog niet voor onze jongens. Die moeten voor hun feitelijke vakantie nog even wachten. Zij zijn afhankelijk van de bouwvak en die begint in onze regio in week 31. Na volgende week dus.

Mark met z'n (praktijk) leermeester tijdens de diplomauitreiking 

Maar naar school hoeven ze niet meer. Mark heeft z'n opleiding afgerond en Jasper wordt in september weer op het ROC in Hengelo(O) verwacht.

Mark is geslaagd voor z'n hoveniersdiploma en hoopt op een (vaste) aanstelling bij het hoveniersbedrijf waar hij nu 'stage' loopt.

Jasper heeft een bijzondere geschiedenis met betrekking tot z'n huidige opleiding.

Jasper in z'n element. Toevallig op 100 meter afstand van ons huis

Kort voor z'n examen in klas 5 van de Havo (2010) vond meneer het tijd voor een studieswitch en wilde liever timmeren in plaats van studeren. "Tuurlijk jongen. Moet je doen. Goed initiatief!".....
Nou, zo ging het ècht niet kan ik u verzekeren! Dat was voor ons behoorlijk schrikken en wennen tegelijk.
Uiteindelijk zagen wij wel in dat er in alle redelijkheid geen andere keus was en is Jasper overgestapt naar een bouwschool. Hierdoor was hij genoodzaakt om op het laagste MBO-niveau (2) te starten.
Maar al snel bleek dat hij z'n plek helemaal had gevonden en scoorde hij op alle onderdelen zeer goed. Niet alleen op de theoretische onderdelen, maar ook in de voor hem onbekende praktijk. Het resultaat is nu dat hij volgend schooljaar met veel enthousiastme aan een niveau hoger begint.

Achteraf blijkt dat Jasper het destijds, ondanks z'n jonge leeftijd, goed had gezien. Dit is echt iets voor hem. Jasper blijkt alle eigenschappen voor het bouwvakkers-vak te hebben. Hij heeft technisch inzicht, heeft twee 'rechter handen' en hij kan (voor bouwvakkers zeer belangrijk) goed fluiten :)
  
       

Geen BBQ maar Open Haard ( + update)

                    
Kort voor het typen van deze blog zaten wij niet gezellig in onze tuin na te tafelen bij de BBQ, maar zaten wij bij de open haard! Nee, geen tuinhaard, maar bij de haard in onze woonkamer.
Het moet toch niet gekker worden met dit weer. 14 juli en de Ten Voordetjes zijn genoodzaakt om zich op te warmen bij de kachel!
Donderdag jl. heeft onze schoorsteenneger het rookkanaal geveegd voor het komende stookseizoen. Dat is een jaarlijks terugkerend ritueel.

Normaal gesproken stoken we in de wintermaanden!

Nou, dat seizoen is bij ons 2 dagen later dus al begonnen. Slechts 3 maanden eerder dan de bedoeling was.
En onze schoorsteenmeneer had ook nog een dringend advies: "Meneer, u moet droger hout stoken! Het hout waarmee u nu stookt is te nat!".....
"Tja, 't Is wat. Niet alleen ons haardhout, maar heel Nederland is te nat. Kennelijk zelfs op plekken waar je het niet verwacht zoals in de open haard!", antwoordde ik.
De beste man heeft z'n werk kennelijk goed gedaan, want de haard knapt en knettert zoals dat hoort bij open haarden :) Toch wel gezellig moet ik zeggen.
En bij open haarden hoort een goed glas wijn!........Het leven is wel leuk :)

Donderdag was ook de dag voor m'n APD-infuus en het bloedprikken. De uitslagen van het bloedonderzoek hoor ik volgende week woensdag/donderdag. Op basis daarvan zal worden besloten of er nog een kuur revlimid zal worden ingezet of dat het wat anders zal worden. We zullen zien.

Toch wel weer spannend die uitslag!

Update 17/72012:
Eerder dan verwacht zijn de belangrijkste uitslagen van mijn bloedonderzoek nu al bekend! En tot mijn grote vreugde bleken deze onverminderd goed te zijn! Hieperdepiep!.

Het M-proteïne is nog steeds minder dan 1, het Hb 8,6 (ruim voldoende) en de overige onderdelen doen ook goed mee. Nou, wat wil een kahlerpatiënt nog meer. Ja, genezen! Maar we moeten natuurlijk wel realistisch blijven.

Alleen het 'rode wijn-deel' van m'n leverfunctie was iets te hoog. Maar dat is in mijn situatie ook normaal :):) Proost!
 

Vakantieblogjes: Slot

Deze blog heb ik nog aangeduid als vakantieblog, maar van vakantie is met ingang van vandaag geen sprake meer.Vandaag was m'n eerste werkdag. En dat was meteen ook nog een behoorlijk lange dag. 'k Was vanavond rond 18.15 uur pas thuus. Nee, dat vond ik in het geheel niet vervelend. Integendeel! Vier weekjes even wat anders en daarmee leuke ervaringen opdoen is leuk, maar m'n werk vind ik ook erg boeiend ! Daarbij heb ik met uitsluitend leuke collega's van doen. Dat scheelt natuurlijk!.

En wat onze vakantie betreft. Het was er eentje waar zo'n beetje alles in zat wat je in een vakantie kunt aantreffen: zon, regen, kou, spanning en sensatie, maar ook verveling en uitzichtloosheid op een franse doorreiscamping, ruziënde campingburen, waardeloos boek van Dan Brown, prachtig zingende lijsters, irritante rotmuggen, autopech en afhankelijk zijn van het werktempo van franzosen (dubbele pech), maar ook onder het genot van een glaasje heerlijke druivensap gezellig kokkerellen bij de caravan en als anticlimax Nederland kansloos op het EK.
Dit is zo'n beetje een ultra korte samenvatting van onze vakantie.

Kijk, na al deze ervaringen is het heerlijk om het normale leven weer op te pakken. Ik heb genoten vandaag! :)

En morgen? Morgen (10/7) heb ik alweer een vrije dag! Dan ga ik 's- morgens ontspannend het gras maaien en de heg knippen. En 's middags treft u Ten Voorde in de tuinstoel met enig leesvoer. We starten het arbeidzame leven rustig op!
   

Vakantieblogjes: 5

Over het weer zal ik het niet meer hebben. Dat is eindelijk zoals we het graag zien. Droog, zonnig en lekker warm. Helemaal top.

Onze auto is uit Frankrijk gearriveerd en inmiddels ook gerepareerd.
Zoals ik al vertelde had de franse automonteur geconcludeerd dat de turbo defect was en dat de reparatie €2000,- zou gaan kosten.
't Is een goede beslissing geweest om die daar niet te laten uitvoeren, want het bleek de turbo helemaal niet te zijn.
Als we hierop in waren gegaan, waren wij € 2000,- lichter geweest zonder dat wij ermee waren opgeschoten.
En dan denk je dat je auto bij een dealer van dat merk in goede handen is.....

Als die klojo's beter hadden opgelet en hadden geluisterd naar de adviezen van mijn Fordgarage, want die had ik vanuit Frankrijk gevraagd mee te denken, dan hadden wij nu in de Drome kunnen zitten!!
Het bleek namelijk precies dat onderdeel te zijn wat de pientere monteur van mijn garage dacht dat het was: een deel van de elektrische bekabeling die de communicatie verzorgt tussen de autocomputer en verschillende motoronderdelen. Daar zat een storing of breuk in.
U begrijpt dat meneer Ten Voorde daarover nog wel even gaat communiceren richting de Ford-organisatie!!

En dan denk je. Ach, een paar kabeltjes. Dat zal niet zo duur zijn.
Nou, dat kostte toch nog €380,- euri's.
En dan heeft m'n garage mij nog gematst met een behoorlijke korting op dat onderdeel.
Maar oké, het was in ieder geval geen € 2000,- en hij rijdt weer als een tierelier. :):)

Vakantieblogjes: 4

Vannacht hoorde ik het al: nog steeds regen. En toen ik vanmorgen vanuit de caravan naar buiten keek was het helemaal duidelijk: grauw met motregen. Depressievere omstandigheden kon ik mij op dat moment niet voorstellen. Impulsief riep ik naar Marlies: " Lies, 't is mooi geweest. Pak jij wat touw, dan zoek ik een geschikte tak. We gaan op ludieke wijze deze camping en de wereld verlaten, want dat wordt niet meer wat met die zomer" .

Marlies kent mij na ruim 31 jaren meer dan goed en reageerde: " Ga jij nu maar eerst koffie zetten, dan doe je tenminste nog iets nuttigs in plaats van dergelijke onzin uit te kramen. Daarbij komt vanavond de EK-wedstrijd Spanje-Portugal op tv. Dat gaat voor!!"

Oh ja, Spanje-Portugal. Dat was ik even vergeten. 't Is geenszins zeker dat die wedstrijd boven de wolken wordt uitgezonden! Dat risico moeten we inderdaad maar niet nemen.

Gelukkig trok het weer kort na de middag al snel bij en nu (15.30 uur) schijnt de zon zowaar!

Dat de camping waar wij verblijven van uitstekende kwaliteit is, heb ik in de vorige blog al opgemerkt. Wat ook opvallend positief is, zijn de vele vogels die hier wonen. Allerlei vreemde vogels en fierefluiters lopen en vliegen hier rond. Een daarvan is een zanglijster. U en Ik kennen het gezegde " zingen als een lijster", maar ik had nog niet eerder zo'n uitgebreid concert van zo'n diertje kunnen beluisteren als hier. Elke dag zit een lijster op een tak pal achter onze caravan zijn gehele oeuvre te oefenen. Prachtig! Wat kan zo'n klein diertje zingen zeg! Trijntje Oosterhuis staat erbij in z'n schaduw!
En of het nu regent of niet. Die lijster zingt gewoon door!
Kijk, daar houd ik nu van. Vogels met karakter en plichtsbesef. In z'n lijsteragenda staat dat'ie elke dag moet zingen en dat doet'ie dan ook gewoon! Regen, wind, kou. Het maakt niets uit. Deze lijster zingt onverstoorbaar z'n lied.

Zo'n vogel doet ons dan even het pokkenweer vergeten :)

Op de foto ziet u de lijster tijdens het fourageren.

Spanje-Portugal: 2-0......hoop ik :)

Vakantieblogjes: 3

Tot vandaag zaten er nog redelijk zonnige momenten tussen, maar vandaag is het toch wel erg bar!!
Ik wilde schrijven dat het ronduit kutweer is, maar dat doe ik toch maar niet. Dat staat zo raar op zondag.
Het is 3 dagen zomer en de kachel in onze caravan staat op 5!
Gisteren was het alleszins redelijk. We hebben nog een mooie wandeling in natuurgebied 'de Anserdennen' kunnen doen. Dat is trouwens een aanrader. Niet zozeer om het natuurgebied, mooie natuurgebieden zat in Nederland, maar om het daarin gelegen theehuys. Het ligt midden in dat natuurgebied. Je kunt er leuk zitten, ze serveren heerlijke spullen en flinke porties! Als je koffie bestelt krijg je geen kop, maar een hele kan voor bijna hetzelfde geld. Bij de appeltaart ging het ongeveer hetzelfde. " Ik heb slechts een stukje besteld hoor", merkte ik op tegen de jonge serveerster. " Dat is het ook meneer!!", antwoordde ze vriendelijk.
Ik dacht dat ze mij de hele taart had gebracht. Tjonge zeg!
Flinke porties dus bij dit theehuys:)

Terwijl ik dit typ is het precies 17.00 uur Het nieuws kan elk moment beginnen. Het is opgehouden met rustig en gestaag regenen.........HET PLENST EN ONWEERT NU ENORM. Het komt met bakken uit de lucht! Het lijkt alsof we in een duikboot zitten. Zoveel water.

Gelukkig zegt de nieuwsmeneer dat het volgende week iets beter wordt. Minder buien, anders houden we het op dit vervangende vakantieadres ook voor gezien. We hebben tijdens de afgelopen vakanties nu lang genoeg in onze caravan gebivakkeerd. :(

En daarbij buren die elkaar het leven zuur maken, kou&wind, Nederland uit de EK-competitie. Hoeveel kan een mens hebben!!! :):)

" Marlies?! We pakken de fles. We gaan ons bewustzijn enorm verdoven!"

Vakantieblogjes: 2

De eigenaar van een in jaren opgebouwde prachtig aangelegde camping, met meer dan mooie voorzieningen en faciliteiten, kijkt tevreden terug op een arbeidzame dag. Juist nadat hij alles goed op orde heeft en het kampeerseizoen net enkele weken bezig is, zit hij met zijn vrouw tevreden aan de keukentafel. Het is omstreeks 16.00 uur.
" Zo, even rust. Tiet veur een bakkie", denkt de man. En dan gebeurt het:

Opeens gaat alle verlichting van de keukenapparatuur in de keuken en de radio uit. Tegelijkertijd hoort'ie harde knallen. Als ervaren campingbaas weet hij meteen dat er ergens kortsluiting is. " DE METERKAST!!, realiseert'ie zich.
Hij rent ernaar toe en ziet onderweg dat niet alleen thuis, maar ook de verlichting en de pc's op de receptie het niet doen. Hij ziet zelfs uit het dichtbij zijn woning gesitueerde sanitairgebouw rook komen!!
" Potverdorie, wat is er toch aan de hand!!", roept'ie nu hardop. " Hoe kan dit nu zomaar. Ik heb alles toch grondig voor elkaar en kortgeleden nog nagekeken", denkt'ie vertwijfeld.

Wat bleek er nu aan de hand?!
Op verzoek van enkele boeren in de omgeving wilde Enexis de stroomvoorziening ophogen.
" Weet je wat? Dat doen we stilzwijgend en zonder stroomonderbreking", dachten twee slimme monteurs van dit bedrijf. Dat hield in dat niemand in de omgeving hierover werd geïnformeerd en dat een generator, zonder onderbreking, tijdelijk de taak van het betreffende transformatorhuisje zou overnemen.
" Strak plan! Zo gepiept", dachten ze.
Zo bedacht, zo gedaan!
Echter, ze hadden kennelijk even niet gedacht aan de capaciteit van die generator. Dat ding kon tot 600 volt leveren. Door het apparaat juist in te stellen kon dat worden teruggebracht tot de gebruikelijk 220/230 V, maar dan moet je dat natuurlijk wel doen!!
En juist dat deden buurman&buurman van Enexis (animatiefiguren uit Sesamstraat) dus niet!!
Gevolg: binnen enkele seconden was er een gezamenlijke schade van ruim €600,000 bij de op deze generator aangesloten huizen, bedrijven en de camping veroorzaakt!
Inderdaad een leuk klusje, zo gepiept. Heeft niemand in de gaten....:):)

De campingbaas vertelde dat zelfs alle aan het stroomnet aangesloten elektrische apparaten van caravans waren gesprongen en verbrand. Koelkasten, tv's & radio's, omvormers,
Zelfs de elektrische 'melkboer' van tante Mien, die juist op dat moment aan de lader stond, vloog door haar caravan! " 't Ding is nog nooit zo heet geweest", vertrouwde de campingbaas mij toe. :):)

600 volt bleek toch echt een beetje teveel stroom voor de camping. Nou, daar was hij duidelijk niet blij mee. Had'ie weer wat te klussen!
Nog knap dat hij de meeste zaken weer aan de praat heeft gekregen. En natuurlijk waren wij blij dat het niet tijdens ons verblijf plaatsvond, maar enkele weken daarvoor!!

Om op kosten van herstel te kunnen besparen pakt'ie een aantal klussen zelf op. Zoals het herstel van de slagboom. (zie foto).

Vakantieblogjes: 1

Geen Drome, maar Drenthe is het geworden. Dwingeloooooo om precies te zijn. Met enige vertraging toch nog op vakantie :) En als het net of bijna net zulk mooi weer blijft als gisteren (19/6), dan hoor je de Ten Voordetjes niet klagen :)
Dit jaar is voor ons de eerste keer dat wij buiten de (zomer)schoolvakantie zijn gegaan. Maar dat is aan de bezetting van de camping nauwelijks te zien. Tjonge wat een crisis in Nederland. De camping staat bijna vol! Veel grijze golf en pensionada's.
Maar ondanks de bezetting konden wij nog een heerlijk rustig enigszins besloten plekkie vinden.

Hoewel rustig?! Op ongeveer 50 meter afstand staan 70+ buren. Ik vraag me na gisteren af hoe het mogelijk is dat zij met elkaar zo oud zijn geworden. En dan ook nog de behoefte hadden om gezellig te gaan kamperen!!
En dat treffen wij natuurlijk weer. Helemaal vanuit Frankrijk zijn wij naast dit stel neergestreken.
De hele dag hebben wij kunnen 'genieten' van de onderlinge onenigheid en het gevit op elkaar. Lekker luid, zittend in de zon bij hun voortent. We konden alles nagenoeg woordelijk verstaan! Haar vage huisarts, haar al jarenlange tekortkomingen, zijn onverbeterlijke betweterigheid, haar schofterige familie. Alles kwam aan de orde. Ze hoeven zich niet meer aan ons voor te stellen. We weten nu precies wie ze zijn :)

Even was het wel leuk, genieten zelfs. Maar na een paar uren waren we het toch wel zat moet ik zeggen.
Wat ik toen heb gedaan?
Nog niets. Maar als dat dagelijkse achtergrond 'muziek' gaat worden, zal ik hen verzoeken hun gehoorapparaten toch eens beter op elkaars frequentie af te stemmen. Dan kan het allemaal misschien wat minder luid.

Gekissebis is prima. En dat je elkaar in het zicht van de eeuwige jachtvelden het leven nog even flink zuur maakt, moet je vooral doen, maar laat ons er lekker buiten!
Wij willen genieten, ontspannen en regelmatig romantisch het glas heffen!!

Drõme blijft een droom

                
In onze vorige blog vertelde ik enthousiast over ons vakantievoornemen richting  het Departement Drõme in Frankrijk. Eindelijk na jaren weer eens naar Frankrijk. Het land waar wij, vóór mijn diagnose, tijdens de zomervakantie met onze jongens bijna elk jaar naartoe gingen. Doorgaans heerlijk weer, een ontspannen sfeertje en een mooie omgeving.
M'n kahlersituatie is nu zodanig, dat ik nu nog goed in staat ben om zo'n lange autotrip met caravan te ondernemen. Volgend jaar is het maar afwachten hoe de situatie ervoor staat. Niet uitstellen dus!

Maar, het is niet gelukt. Ik typ deze blog niet op de Ipad in de schaduw van een boom of de caravanluifel, maar op de pc die bij ons thuis staat en waar het buiten regent! Nog steeds!

Tussenstop bij Nancy. Hier werkte de turbo nog prima!

Wij zijn tot de helft van de te rijden afstand gekomen. Toen gaf onze auto, die ik tot in detail had laten nakijken á € 1100,-!!, het op.
"Ik heb geen zin aan al die steile bergpassen. Doe het lekker zelf", zal'ie hoogstwaarschijnlijk gedacht hebben. En stopte er op de A31 ter hoogte van Montigny le Roi vervolgens mee.
   
Volgens de Forddealer in Chaumont, een ongeveer 60 km verderop gelegen plaats waar onze Ford naartoe werd gebracht, was de turbo van de motor overleden. Dat is een onderdeel dat voor een belangrijk deel het vermogen van de motor levert. Zonder turbo geen bergpassen. Daar komt het zo ongeveer op neer. Zeker niet indien 't autootje ook nog een caravannetje van ongeveer 1500 kg moet trekken.
 
En natuurlijk wilde die onbegrijpelijk frans kakelende Ford-meneer onze auto graag repareren! Dat kostte slechts €2000,- en dan was de auto na nog eens een week wachten al klaar!......U kunt het zich misschien niet voorstellen, maar wij hebben voor dit prachtige aanbod bedankt.......
TWEEDUIZEND EURO voor slechts een klein onderdeel ergens aan het begin van de uitlaat!! Weg vakantiebudget!
Daarbij hebben wij 4 dagen op deze diagnose moeten wachten.
Oorzaak: De uitleescomputer was defect! Echt Frankrijk. Daar wil de techniek nog wel eens haperen.
Zonder uitleescomputer konden ze dus niets! Vroeger keken monteurs bij defecte auto's onder de motorkap om te zien wat het euvel was. Dat is allang niet meer het geval en kennelijk ouderwets. Tegenwoordig blijft de motorkap volgens mij dicht, wordt er een stekker ingestoken en wordt op een computerscherm aangegeven welk onderdeel vervangen dient te worden. Niet de monteur maar de computer vertelt wat er aan de hand is. Daarnaast is het betreffende onderdeel met het nodige vaktechnische inzicht repareren of reviseren (= ook repareren) er niet meer bij. Vervangen is het devies.

Parkeerplaats langs de franse A31. Hier dacht de turbo: "Doe het fijn zelf! "

Vanwege die defecte computer hebben wij de hele afgelopen week dus op een doodsaaie doortrekcamping gewacht op het verlossende woord over de situatie van onze auto. Kan'ie worden gerepareerd? Wat gaat dat kosten? Kunnen we onze vakantie voortzetten?
 
Nou, u hebt het gelezen. Na dit fijne reparatieaanbod waren we er snel uit: dat laten we hier niet doen! Dat kan in Nederland hoogstwaarschijnlijk stukken goedkoper. Daarnaast hadden we voor slechts één week recht op vervangend vervoer. Als we daar onze vervolg- en terugreis van aftrekken blijven er slechts enkele dagen over om van de Drõme te genieten. Nou, dat vonden we een slap surrogaat van onze vakantieplannen. Dat leek ons geen alternatief.
Het vriendelijke meisje van de hulpdienst toonde alle begrip en regelde vervolgens vervangend vervoer waarmee wij gisteren (15/6) onze caravan naar huis konden slepen. Een fonkelnieuwe Volvo V70 automaat én.......navigatie!  De turbo van die Volvo (= ook Ford!!) werkte prima, waardoor wij na 8 uren zeer comfortabel tuffen onze caravan voor ons huis konden parkeren.

Nou, dat was dus onze Frankrijkvakantie 2012!

Het bovenstaande is vanzelfsprekend niet leuk, maar natuurlijk geen ramp!
Als wij naar onze fysieke aandoeningen kijken en zien hoe het ons gegund is om toch nog zo van alles te kunnen genieten en een goede kwaliteit van leven te kunnen genereren, lachen wij overal om ! In ieder geval om situaties zoals hierboven. Het is toch een puur luxe-probleem?!

Op internet zie ik dat de komende weken de weersomstandigheden (relatief) beter worden. Meer zon en hogere temperaturen....
Aan onze caravan mankeert niets en die wordt door mijn lieve broertje Hans naar een nog nader te bepalen camping in Les Pays Bas gesleept.

Heerlijk! Er gaat niets boven een vakantie in Nederland! We zijn er helemaal aan toe :)
   
                    

Drome

         
Elke dag sta ik erbij stil dat ik, vanzelfsprekend in relatie tot de omstandigheden, een gelukkig mens ben. Uit de 'pen' van een kahlerpatiënt klinkt dat op het eerste gezicht misschien vreemd, maar nader beschouwd is dat niet zo. Ik weet dat zelfs meer kahler- en andere kankerpatiënten over hun eigen situatie identiek denken.
Wanneer je geconfronteerd bent met een ernstige en ook nog ongeneeslijke aandoening, maar er  weinig last van ondervindt en nog een normaal leven met goede kwaliteit kunt leiden, mag je niet klagen. Nou, dat doe ik dus ook niet.
Zoals ik al vertelde ben ik mij er elke dag van bewust en in m'n gedachten dank ik alles en iedereen die dat mogelijk maakt. Niet alleen mijn behandelende artsen en verplegend personeel en ons voortreffelijke gezondheidssyteem, maar ook mijn Marlies. Zeker Marlies!
Het is misschien een vreemde inleiding om te vertellen dat wij zondag a.s. richting Zuid-Frankrijk vertrekken. Maar in het licht van het bovenstaande natuurlijk ook weer niet. Juist gezien die situatie zijn wij in staat om zo'n vakantietrip te ondernemen. Vóór mijn diagnose (2006) gingen wij nagenoeg elk jaar naar Frankrijk. Daarna zijn wij in Nederland gebleven. Op zich beviel dat prima. Nederland is een mooi land waar het voor kampeerders zeer goed toeven is. In Nederland is eigenlijk alles te vinden: strand, zee, bos, binnenwater, mooie steden enz. En op onze campings doet alles het ook. Er is altijd stroom en uit de douches komt altijd warm water. Dat is Frankrijk wel eens anders.

Maar wat je in Nederland ook regelmatig hebt is wind en regen. Juist nu is dat het geval. Daarbij is het ook nog te koud voor de tijd van het jaar. HET IS ZOMER!! Je moet echt op de kalender kijken om te weten dat het daadwerkelijk zo is. Getver!
         
De afgelopen twee jaren hadden we tijdens onze vakanties al pech met het weer. Veel regen.

Drome

Dat willen we niet nog een keer en daarom hebben we besloten richting Departement 'Drome' te reizen.
Onze auto en de caravan hebben we tot in detail laten nakijken, dus daarmee verwachten we geen complicaties.
Vandaag en morgen nog even naar het kantoor en dan kan het avontuur beginnen.
Zondagmorgen starten we de motor en gaan we via de 'Route du Soleil' naar onze vakantiebestemming. We hopen maandagavond in het plaatsje Die te zijn gearriveerd.

Waarom Drome??
Tip van m'n broer Wimpie. 't Schijnt daar heerlijk weer en mooie omgeving te zijn.
En de door ons uitgezochte camping heeft ook nog (gratis) wifi. Komt dat even goed uit :)

En onze jongens? Tja, die moeten nog even doorwerken. Die mogen tijdens de bouwvakvakantie op hun rug gaan liggen :)
                            
           

Vakantieveilingen punt NL

             
Zondagavond 18 december 2011 zat ik achter m'n pc. Dat is niet zo verwonderlijk, want daar zit ik regelmatig :) Ik kan mij uitstekend vermaken met dat ding. Met muziek, video's,  nieuws, bloggen, mailen, skypen, leuke fiets- en wandeltochten zoeken of uitzetten, enz. Een pc biedt mij een uitgebreid pakket aan vermaak. En als'ie weer eens vastloopt, ook enorme ergernis.

Maar die avond deed m'n pc het uitstekend en had ik een account aangemaakt bij de u ongetwijfekd bekende site 'vakantieveilingen.nl' . Daaraan voorafgaand had ik die site al verschillende keren bezocht en de aanbiedingen bekeken. Nu besloot ik ook eens een poging te wagen.
Mijn oog viel op een veiling van 2 overnachtingen in Landhaus Westfeld in het gelijknamige plaatsje, dichtbij het bekendere wintersportplaatsje Winterberg in Hoogsauerland te Duitsland.

De veiling liep nog ongeveer 15 minuten en het bod stond op €25,- "Nou, dat is niet echt duur voor 2 overnachtingen voor 2 personen in een hotel", dacht ik.
De truc is natuurlijk dat je pas enkele seconden voor het aflopen van de aanbieding een tegenbod moet doen, in de hoop dat je de hoogste bieder bent.

Fragment uit de bevstigingsmail

Maar dit is kennelijk niet bij iedere bieder bekend. Dus werd er ruimschoots voor het aflopen van de bieding alweer overgeboden. €27,50,  €30,-,  €35,- . Gestaag zag ik het bedrag voor deze veiling stijgen.
Ik nam mij voor dat ik deze aanbieding maximaal €50 waard vond. En juist enkele seconden voordat de veiling afliep en de bieding inmiddels was opgelopen tot €45, bood ik snel €50.

Hatsiekidee! Meneer Ten Voorde was de gelukkige winnaar van 2 overnachtingen in Westfeld.
Nou, daar zat ik achter m'n pc. Die had ik toch maar mooi te pakken!
"MARLIEEEES!, we gaan drie dagen naar Westfeld. Je mag kiezen: Skiën of wandelen", riep ik triomfantelijk :)

Na enkele reacties van 'waar ben je nu weer mee bezig' en 'wat gaat dat kosten' koos Marlies voor wandelen. Dat had ik natuurlijk wel verwacht, want wij kunnen geen van beiden skiën en daarbij heeft Marlies een hekel aan (winter)kou.

Vandaag zijn wij teruggekomen van het Westfeld-avontuur. Ondanks de voorspelling van veel regen bleef het gisteren tot aan de avond droog en was het zelfs zonnig. Ideaal weer voor een mooie bergwandeling van Winterberg naar ons hotel in het lager gelegen Westfeld. Een afstand van ongeveer 14 km.


Ik kreeg soms kramp in m'n kuiten van het afremmen!

Dat lijkt voor een bergwandeling een behoorlijk stuk, maar ik vertelde al dat Westfeld lager ligt dan Winterberg. Het grootste deel van die route ging bergafwaarts. Dat is als fietsen met de wind in de rug. Dat is goed te doen. We hadden soms zelfs kramp in de kuiten van het afremmen.
Voor zulke ongeoefende bergbokken als wij leek het ons niet zo verstandig om het in omgekeerde richting te lopen. Dan kwamen we met dezelfde inspanning hoogstwaarschijnlijk niet verder dan 1 km. Wandelen in Sauerland is hartstikke leuk, maar dan wel graag bergafwaarts :)

We wisten niet wat we voor die €50,- konden verwachten, maar het viel ons zeker niet tegen. Het bleek een goed hotel, vriendelijk personeel und dem frühstück, der schnitzel und die getränke waren uitstekend!

PS: Het frühstück was helaas exclusief de aanbieding. :(
                           

Kramp

               
'k Ben alweer ruim 5 maanden verder met m'n kuurtjes Revlimid. Het bevalt me uitstekend, want ik reageer er bijzonder goed op. De bloedwaarden zien er goed uit en ik voel me er ook naar: Uitstekend dus!
Natuurlijk is niet alles prima. Ook Revlimid veroorzaakt bijwerkingen. Maar die staan niet in verhouding met het positieve resulaat dat het genereert.
Maar desalnietemin zijn die bijwerkingen natuurlijk wel vervelend. Zo had ik regelmatig last van kramp. Kramp in m'n kuiten, voeten, handen, in al m'n spieren. Vooral tijdens het slapen kwam de kramp opzetten. Tjonge, ik had soms kramp in spieren waarvan ik niet wist dat ik ze had. Nee, in  die 'spier' nog net niet ....:) :)

Maar ja, wat doe je er tegen. Bij voorkeur wilde ik liever geen pillen gaan slikken. Ik ben niet zo van het pillen slikken. Dus stelde ik een mogelijk probaat middel tegen die kramp uit. Liever een beetje kramp dan weer een paar pillen erbij.

Die pil is nog een behoorlijk pil!

In de loop van de tijd had ik al begrepen dat een magnesium-supplement goed kan helpen tegen kramp. In de hoop dat het mij misschien ook helpt ben ik toch maar overstag gegaan. Sinds enkele weken slik ik elke dag een magnesiumtablet á 400 mgr.
Het spul werkt kennelijk snel, want ik heb sindsdien geen kramp meer gehad. Soms doet een spiertje in m'n rug een poging, maar opmerkelijk genoeg blijft het daarbij.

Nou, zoals u ziet een kort blogje deze keer.
'k Ga nu met prettig leesvoer en een kop koffie weer snel naar m'n comfortabele stoel in de tuin. 't Is veel te mooi weer om binnen te zitten :)
                  

Knooppuntenfietstocht 2012

               
U kent ongetwijfeld de bekende uitspraak uit de voormalige reclame van het uitzendbureau Tempoteam nog wel: "Het waren twee fantastische dagen! ".
Nou, dat waren ze inderdaad! Meer dan fantastisch zelfs. Eigenlijk waren het er drie, maar we hebben er slechts twee gefietst. Drie dagen was de bedoeling, maar om nog een dag tegen windkracht 5 in te fietsen, zagen we niet zo zitten. Twee dagen van elk ongeveer 90 km met zo'n tegenwind vonden we een behoorlijke prestatie en daarom besloten we de laatste dag wat relaxter door te brengen door een bezoek te brengen aan het Groninger Museum.
Met 'we' bedoel ik m'n jongens Mark & Jasper en m'n fietsmaat Han en natuurlijk de schrijver van deze blog.

Startpunt van de route. Knooppunt 28 op de UT-Twente.
 V.l.n.r. Jan, Jasper, Han en Mark

In tegenstelling tot voorgaande jaren volgden we niet een zgn. LF-route, maar een route via fietsknooppunten. De wegbewijzering is ongeveer identiek. Ideaal moet ik zeggen. Via wegbewijzeringsbordjes fiets je zonder gebruik van ingewikkelde fietsroutekaarten  van fietsknooppunt naar fietsknooppunt. Lekker makkelijk en overzichtelijk. Vanzelfsprekend moet je wel opletten dat je geen bewijzeringsbordje mist!!
En juist dat gingen wij dus doen! Op cruciale links- of rechtsafmomenten letten we niet goed op en misten we enkele afslagen. Dat ontdekten we pas na enkele kilometers en dan zat er veeal niets anders op dan eerst die kilometers terug te fietsen om de route weer te kunnen oppakken. Tja, dan kom je snel op 90 kilometer per dag!
Ik had de eerste dag namelijk 78 en de tweede dag 75 km gepland.....

Na dag een(1) promoveerde Han mij daarom gekscherend tot 'hoofd knooppunten'. "De man waar je van opaan kunt als hij je de weg wijst! Je weet dan met zekerheid dat je elke dag minimaal 10 kilometer teveel fietst!" .............Ja,ja. Alsof ik de enige ben die op de bordjes moet letten!! :):)

Hier waren we na het 1e gemiste bordje al ruim  1,5 uur onderweg
en reden we nog maar in de buurt van Deurningen.
Met de auto ongeveer 10 minuten van Enschede !

Maar ach, wat maakt het uit. We fietsten voor ons plezier en dat is uitermate goed gelukt. De stemming was opperbest en we hebben mooie dingen gezien en leuke situaties meegemaakt. Van overstekende reeën tot een op hol geslagen paard die ons tegemoet kwam rennen. Ja, je maakt wat mee op zo'n fietstocht!
Gelukkig mankeerde de beteuterde jonge jockey, die we minuten later passeerden, niets.
Toen het paard ons naderde heb ik nog een poging gedaan om het tegen te houden door met m'n armen te zwaaien en 'Hooo' te roepen. Maar daar raakte het edele dier niet van onder de indruk. Het rende gewoon door. De jonge jockey vertelde dat het paard rechtstreeks naar z'n stal was gerend. Het had die dag duidelijk geen zin aan een jockey op z'n rug!

En aan het einde van de tocht, na het douchen, een lekker fris biertje en een goed gevulde maag hadden we de knollen behoorlijk op. In zo'n situatie gun je de uitvinder van het bed een standbeeld :)
                

Meikevers, Hoitema en fietsen

             
Meikevers:
Ik heb al verschillende blogs aan onze liefhebberij, het wandelen, gewijd en geprobeerd u te overtuigen van ons mooie Twente met haar typische  coulissenlandschap.
Donderdag 3/5 liepen we in de omgeving van Hertme. Een gemoedelijk klein gehucht tussen Hengelo en Almelo.           

Met de haaksjes aan hun poten hebben ze goed houvast

Maar hoe klein een gehucht ook is, er is altijd een cafe of restaurant. Voorafgaand aan onze wandeling, gaan we vaak eerst lekker brunchen bij de plaatselijke uitbater. Ook hier dus. Carpe Diem ! :)
Vervolgens zijn we op pad gegaan.
Na korte tijd zag ik in de directe omgeving van een aantal eikenbomen verschillende platgereden exemplaren. Want vooral in de buurt van eikenbomen komen ze veel voor. De eikenbomen stonden pal langs een rijbaan en dat is hen fataal geworden. Meikevers! Gelukkig kwam ik op tijd langs voor een nog spinglevend exemplaar. Prachtige insecten vind ik het. Grote kevers met sterke poten. In Twente komen ze gelukkig nog relatief veel voor!

Achterin ziet u de latten van het doel!
            

Verderop in de route kwamen we langs een bijzondere struikenverzameling. Handbal-spelende struiken met stoelen en al!  Die zie je niet vaak!















Hoitema:
Maandag jl. (7/5) hebben we ook gewandeld, maar nu als onderdeel van een bezoek aan kahler-collega Hilly. Enige tijd geleden vertelde zij tijdens een kahlerbijeenkomst dat zij een opleiding tot beeldend kunstenaar volgde.Via haar weblog volgden wij haar kahlersituatie en zagen  wij tevens de door haar gemaakte resultaten. Daar waren Marlies en ik behoorlijk van onder de indruk en besloten haar kunstwerken eens 'live' te gaan bewonderen.
    


V.l.n.r: Hilly, Chardonnay, Torso in brons, Marlies.

Voor Nederlandse begrippen was dat een behoorlijk stukje met de auto. Ruim 2 1/2 uur tuffen naar Wanswerd. Een piepklein terpdorp in het noordwesten van Friesland. Zonder navigatiesyteem is het niet te vinden!
Maar eenmaal gearriveerd begrepen wij meteen waarom zij en haar man voor deze stek hebben gekozen. Zij wonen 'als op een landgoed' met wijds uitzicht over het Friesche landschap en een prachtige tuin waar enkele van haar beelden prachtig staan. Want mooie beelden maken kan ze! Als u hier klikt, ziet u een compilatie van haar beelden.

Naast het uitgebreid bekijken met uitleg van de maker, hebben we met ons viertjes (haar man Eddy liep ook mee) natuurlijk een mooie wandeling gemaakt. En daarbij natuurlijk ook uitgebreid over onze gezamelijke vijand kahler gesproken. Want daarover raak je nooit uitgesproken!




Fietsen:
Vrijdag a.s. (11/5) is het weer zover. Dan ga ik weer met m'n jongens Mark&Jasper fietsen. Nu niet, zoals vorig jaar, met ons drietjes, maar nu gaat m'n vaste fietsmaat Han ook mee. Met een gelijk aantal is het wel net zo gezellig! We hebben er weer erg veel zin in.
Gelukkig is m'n kahlersituatie nog steeds zo goed dat ik dit kan doen. Ik voel me uitstekend en ongeveer 80 km per dag op de pedalen zal dan ook geen probleem zijn denk ik........hoop ik :)
Deze keer fietsen we een zgn. knooppuntenroute. We vertrekken van ons huis in Enschede om vervolgens via Saasveld, Albergen, Tubbergen, etc te arriveren in Hardenberg. Daar gaan we logeren bij een adres van de Stichting Vrienden op de Fiets.
's-Avonds gezellig 'napraten' in een café/restaurant om de volgende dag na een ongetwijfeld uitgebreid ontbijt richting de woonplaats van Han, Drouwenermond (Drenthe), te rijden.
Zondag nog een rondje Drenthe en dan zitten de drie ongetwijfeld heerlijke fietsdagen er weer op.

Maar zover is het nu natuurlijk nog niet! Nog even de banden oppompen en dan samen met m'n jongens en Han genieten!
    

Vakantieblogjes: blog 4 (slot)

      
In tegenstelling tot ons voornemen hebben we ons kampement opgebroken en zijn huiswaarts gekeerd. Te koud, te nat en te winderig. Vooral dat laatste was de afgelopen dagen een probleem. Ondanks het gebruik van extra lange en brede zandharingen, konden we niet voorkomen dat de zijflappen van de luifel telkens loswaaiden. Nou, dan waait het behoorlijk kan ik u zeggen. Dat in combinatie met de temperatuur was voor ons voldoende reden om vroegtijdig op te breken. Als we niet lekker buiten kunnen zitten en het beleg van je brood waait, zijn we er snel klaar mee.
Kamperen is harstikke leuk, maar dan graag met rustig weer en een aangename temperatuur.

In juni doen we een nieuwe poging. Dit keer sinds 2006 (het rampjaar van de diagnosestelling) weer een keertje in het buitenland. We hebben daarvoor nog geen concrete plannen, maar we denken aan (Zuid)Duitsland. Maar het kan zomaar zijn dat het Luxemburg wordt of zelfs America. Daar schijnt ook een leuke camping te zijn :)
      

Vakantieblogjes: blog 3

Vandaag is het donderdag 26/4 en het waait behoorlijk. Ik typ deze blog en Marlies zit (alweer) heerlijk ontspannen te puzzelen. Nou, echt ontspannen zit Marlies niet, want onze caravan schudt gevaarlijk op z'n poten en zelfs de zijflappen van de luifel zijn al enkele keren losgewaaid.
Is het eindelijk droog, waait het verdorie weer. Het zit ons ook niet mee:(

Maar meneer Ten Voorde. Waar hebt u het eigenlijk over? Wees blij dat u het in uw fysieke situatie mee kunt maken! U voelt zich hartstikke goed en zojuist bleek de uitslag van het bloedonderzoek ook nog uitsteekbaar!
Het M-proteïne is nog steeds minder dan 1 en de overige ingrediënten van het buisje bloed zagen er ook goed uit!!

Inderdaad! Al waait onze caravan met zijflappen en al van Ootmarsum naar Enschede terug, dan zal ik het schaterlachend aanschouwen. Prachtig! Het is slechts een caravan. Die is te vervangen. Ik niet!
Hoewel.....terwijl ik dit stukje tekst hardop voorlees hoor ik Marlies gekscherend zeggen dat zij daar toch anders over denkt....

Nou, dat gaan nog leuke dagen worden samen :):)

Vakantieblogjes: blog 2

En inderdaad, de oplossing voor het bloggen en een foto kunnen plaatsen is gevonden. Niet door mij, maar door mijn sympathieke collega-blogger Sander van der Pol. Een link naar zijn blog ziet u links in de kantlijn.
Naast Sander schoten ook andere bloggers en collega- kahlerpatiënten te hulp, waaronder Rona. Mijn hartelijke dank daarvoor.

Er bleek een speciale app te zijn met hetzelfde logo als de blogsite van Google. Inderdaad een simpele (gratis) oplossing, maar bijzonder attent om mij daarop te wijzen.
U ziet het, het werkt perfect. De foto die ik bij de vorige blog wilde plaatsen, staat erbij. Oké, het is alleen mogelijk om de foto onderaan de blog te plaatsen, maar je kunt tenslotte niet alles hebben in het leven:)

Nu nog even verder kijken naar een uitzonderlijk-mooi-en-droog-weer-app :)

Vakantieblogjes: blog 1

Het is nu zondag 22 april rond 16.00 uur. De zon schijnt maar we zitten toch in de caravan. De zon is er regelmatig, maar de buien ook! We hebben geen zin om elke keer naar buiten en binnen te rennen. Daarbij is het slechts 12 graden. Net iets te koud om onder de luifel (stil) te zitten.
Maar, ondanks deze omstandigheden hebben we het toch uitstekend voor elkaar. Marlies is heerlijk aan het puzzelen en ik typ deze blog. Voor het eerst doe ik dat op m'n Ipad. Vanuit de caravan hebben wij ruim zicht op een prachtige omgeving en zijn wij ruim voorzien van uiteenlopend leesvoer en consumptieve waar :) Nee, u hoort ons niet klagen.
Maar langer dan een paar dagen moet dit natuurlijk niet duren, want dan hebben we de caravan van binnen wel gezien.

Wat ook leuk is, is het loslopende vee op de camping. We staan er nog maar twee dagen, maar gisteren en vandaag kwamen achter elkaar de familie eend en de familie scharrelkip langs om te kijken of er iets eetbaars zou worden aangeboden.
Tuurlijk hebben wij dat gedaan, maar of dat verstandig is i.v.m. de poeperij.....Je zult zien dat we ze nu elke dag kunnen verwachten :) Leuk toch ?

Nadat ik dit had geschreven wilde ik van o.a dat chicken to night-gezelschap een foto bij deze blog plaatsen. Die foto staat op m'n Ipad. Kijk, dan loop je toch weer tegen de beperkingen van dat verrekte Apple aan. DAT GAAT DUS NIET. Poteverdepotver!! op internet lees ik dat meer bloggers met een IPad daarover klagen. Heb ik weer :(:(

Maar, Ik kan mij niet voorstellen dat daarvoor geen oplossing is. Wat dat betreft komt dit 'probleem' nu goed uut. Ik heb nu tiet zat om dat op te lossen :)

Kamperen

                
Dat hebben de Ten Voordetjes weer goed gepland. Heerlijk kamperen in het frisse voorjaar, met de nadruk op fris! Tjonge zeg! Wij gaan ook weer eens op pad.
Eind vorig jaar dachten we er goed aan te doen om vanaf 20 april een mooie plek te reserveren op een camping in de buurt. Voor een mooie campingplek hoeven we namelijk niet ver te rijden. Twente is mooi zat :) 
Omdat wij vorig jaar rond deze tijd ruim 2 weken onafgebroken van mooi campingweer konden genieten, dachten we: "Dat moet dit jaar ook lukken. We gokken het erop". 
Nou, we hebben kennelijk verkeerd gegokt! Met bakken kwam het vandaag naar beneden. Onze buren kijken ons opeens met enige argwaan aan en staan op veilige afstand tegen elkaar te fluisteren. Want wie met dit weertype de caravan aan het pakken is voor een verblijf in de buurt, is toch een beetje in de war!
We trekken ons er lekker niets van aan en pakken stug door. Morgen nog twee tandenborstels, enkele flessen 'druivensap' en wat ondergoed en klaar is Kees. De reis kan beginnen.

Waar we naartoe gaan? Naar de camping met dit prachtige uitzicht vanaf de kampeerplek! Niet verkeerd lijkt ons :) Nu alleen de zon nog !

Morgenvroeg nog wel even een APD-infuusje halen en bloedprikken.
Volgende week is het dus niet alleen spannend met betrekking tot het weer, maar ook wat de bloeduitslag betreft.
Ik voel me meer dan goed, dus ik reken op een dito uitslag......

En natuurlijk ga ik tijdens ons kampeeravontuur regelmatig blogjes schrijven. Nu op onze nieuwe aanwinst de Ipad.
            

Pasen en Apple

         
Pasen:
Voor velen heeft Pasen geen religieuze betekenis (meer) en is het een extra vrije dag of zelfs 2 voor bijvoorbeeld ambtenaren zoals ik en onderwijzend personeel. Die hebben ook op Goede Vrijdag vrij. Tja, verschil moet er wat mij betreft niet zijn, maar in dit geval vind ik het natuurlijk niet verkeerd :)

Een kaarsje in de vorm van een waxinelichtje á € 0,20.
Geen geld voor een Paaswens :)

Voor anderen betekent Pasen het gedenken van de opstanding van Jezus. Met daaraan voorafgaand Goede Vrijdag waarop het lijden en de kruisiging worden herdacht. Vandaar ook de vele uitvoeringen van de Matthëus Passion.

Wij kozen zondag voor een aangepaste gedenkvorm door met dit relatief mooie en zonnige weer een mooie paaswandeling te maken rond drie kloosters in de omgeving van Zenderen. Waren we toch in een religieuze omgeving en konden we tevens van het mooie weer genieten :)
De natuur was nog wat kalig, maar de overige omstandigheden maakte veel goed. Een mooie en gevarieerde wandelomgeving hebben ze daar.
Onderweg kwamen we langs een in 2009  gemaakte Mariakapel met twee fraaie glasinlood-raampjes, gevestigd op de Zenderense Esch. Op de foto zijn die raampjes helaas niet goed te zien.
Gezien onze paaswandeling was dit natuurlijk een hoogtepunt. Een mooie gelegenheid om voor al onze lotgenoten twee kaarsjes aan te steken. Eentje voor alle heren en eentje voor alle dames :)

En wat die eieren en hazen nu eigenlijk in het paasverhaal betekenen, heb ik nooit begrepen.
Wikipedia spreekt over 'een verzonnen kinderritueel met een pedagogisch karakter'. Dat is dan wel erg lang geleden! Voor zover ik mij herinner is het een door Appie Hein en de andere supers in gebruik zijnd chocoladeritueel met een uitsluitend commercieel karakter :)

Apple:
Als pc-hobbyist ben ik nogal verknocht aan pc's met besturingssystemen van Microsoft/Windows.  Op een Windows-pc kun je uiteenlopende programma's en apparaten van verschillende fabrikanten aansluiten en installeren. Terwijl bij Apple uitsluitend of zoveel mogelijk producten van Apple zelf kunnen worden gebruikt. Het is dus bij een apple-apparaat niet zo eenvoudig om er 'vreemde' apparaten op aan te sluiten en/of software op te installeren. Alles loopt via Apple. En als klap op de digitale vuurpijl ontbreekt ook nog het programma 'Flash' op elk Apple-apparaat. Hierdoor kunnen sommige websites niet worden geopend. Dat is echt zwaar k waardeloos!

Dat zijn zo'n beetje de nadelen. Maar Apple heeft ook voordelen: het werkt namelijk altijd en loopt (bijna) nooit vast! Daar is natuurlijk ook wat voor te zeggen. In de digitale wereld is niets erger dan een haperende computer! En daarbij communiceren Apple-apparaten onderling feilloos. Oké, allemaal via Apple's Itunes of ICloud, maar het werkt tenminste!
En qua vormgeving zijn Apple apparaten natuurlijk prachtig.

M'n uitermate sympathieke zwager is de trotse eigenaar van een architectenbureau. En juist in die branche wordt veelal gebruik gemaakt van Apple-computers. Ik vermoed vanwege de vormgeving, want dat is natuurlijk erg belangrijk voor architecten.
Als fervent Windowsaanhanger zat ik hem regelmatig te stangen omdat hij sommige webpagina's niet kon openen of omdat zijn Apple-pc de door mij op een usb-stick meegebrachte foto's of muziek niet wilde accepteren. "t Is inderdaad een prachtig apparaat om naar te kijken en het beeldscherm geeft mooi licht, maar daar houdt het dan zo'n beetje mee op", plaagde ik dan.
 

Leuk speeltje zo'n Ipad
en handig voor straks op de camping

Wat schetste zijn verbazing! Op Goede Vrijdag heb ik een..................Ipad gekocht! Een heuse Apple zomaar in het huis van een Microsoft-aanhanger. En daar bleef het niet bij, want kort daarvoor kreeg ik van m'n aardige werkgever ook nog een fonkelnieuwe Iphone. Twee Apple-apparaten dus. Het kan verkeren.En ik moet eerlijk bekennen. Ze werken allebei als een tierelier! Ik moet nog even wennen aan alle mogelijkheden en functies, maar dat heb ik naar verwachting binnen korte tijd 'under my knee'. Het zit allemaal logisch in elkaar en is bijzonder gebruiksvriendelijk. Ik snap het zelfs, nou dan is het simpel kan ik u vertellen! :()
De twee foto's op deze blog bijvoorbeeld. Die zijn gemaakt met m'n Ipad en Iphone.

En de nadelen? Ja, die blijven natuurlijk. Maar, het zijn 'slechts' apparaten waarop je beperkte pc-functies verricht. Daar valt mee te leven.
Het echte werk blijf ik op m'n zgn. desktop windows-pc doen, zoals het uitzetten van een fietsroute met deze bijzonder handige fiets-routeplanner.

Helaas beste bloglezers met een Apple. Voor deze routeplanner heb je flash nodig !
             

Gelukkig is er voor Apple -gebruikers op deze site een redelijk alternatief.         

Niet in april, maar in september en Dilemma

  
Niet in april, maar in september:
In de vorige blog kondigde ik een regiobijeenkomst voor de regio's Groningen/Drente en Twente/Apeldoorn aan, die op zaterdag a.s. (7 april) zou plaatsvinden. Helaas kan die bijeenkomst op deze datum, vanwege privéomstandigheden van de door ons uitgenodigde spreekster, niet doorgaan.
We hebben deze bijeenkomst in ongewijzigde vorm en locatie verschoven naar zaterdag 8 september.
Vanzelfsprekend hebben alle leden die zich hiervoor hadden opgegeven, al bericht gehad.
Indien u ook belangstelling voor deze bijeenkomst hebt en lid bent of bereid bent om lid te worden van de CMWP, dan bent u van harte welkom. Nadere informatie over deze bijeenkomst vindt u hier.

Dilemma:
Gisteren, 31/3, was het NVM Open Huizen dag. Een mooie gelegenheid om zonder afspraak eens rond te neuzen in verschillende te koop staande woningen.
Wij hebben geen serieuze plannen om te verhuizen, maar kijken kost niets en.......wie weet. Misschien zit er iets leuks tussen en komen die plannen daardoor vanzelf. Blijkt het niets te zijn, dan blijven we lekker zitten en leven we hopelijk nog lang en gelukkig :)

We waren nieuwsgierig geworden door publicaties over verschillende nieuwbouwprojecten in de wijk Roombeek. De wijk in Enschede waar in 2000 die enorme vuurwerkramp heeft plaatsgevonden. Deze wijk ligt op slechts enkele honderden meters bij ons vandaan. Dat hebben wij tijdens die ramp ook gemerkt, want de ruiten vlogen er ook bij ons uit. Tjonge, wat een enorme duizendklapper was dat zeg!
Op 13 mei a.s. is die ramp alweer 12 jaren geleden. Diegenen die sindsdien niet meer in die wijk zijn geweest, herkennen Roombeek niet meer. Er is veel in positieve zin veranderd.


Roombeek anno 2012-2015

Veel moderne architectuur is hier toegepast waarbij veel elementen van de voormalige Grolsch- en textielfabrieken zijn opgenomen. Heel mooi gedaan vinden wij.

Desondanks konden veel beschikbare appartementen, want we hebben uitsluitend naar appartementen gekeken, ons niet bekoren. Bij sommige was het woongedeelte prachtig. Ruim en licht, maar was het uitzicht belabberd en bood het balkon geen enkele privacy. Bij andere appartementen was het balkon prachtig, maar was juist het woongedeelte niet optimaal. Bijvoorbeeld slaapkamers zonder directe ventilatiemogelijkheid met de buitenlucht. Heel erg vreemd vonden we dat. Alleen dat was voor ons al voldoende reden om er verder niet over na te denken.

Na bijna twee uren verschillende appartementen te hebben bekeken, arriveerden we in het laatste appartement dat we zouden bekijken. En hier ging het net zo als in alle andere situaties als je iets zoekt. Het is altijd de laatste in de rij of de onderste van de stapel. Hier dus ook.
Het bleek een appartement dat alles in zich heeft wat wij (eventueel) zoeken: ruimte, licht, prachtig uitzicht, veel privacy (ook op het magnifieke inpandige balkon).

Tja, daar staan we dan. Wat nu!
U, onze vrienden, familie en kennissen en zeker onze buren zullen nu wel denken: "Wat zullen we nu krijgen?!. Gaan die Ten Voordetjes verhuizen???"
Nou, in die richting hebben we nog geen concrete plannen, maar het is wel iets waarover wij al enige tijd nadenken.
Al kort na mijn diagnose kahler en de derde keer borstkanker bij Marlies, hebben we regelmatig de optie 'verhuizen' met elkaar besproken.
Hoe regelen we het onderhoud e.d. van ons huis als het fysiek minder met ons gaat? En wil Marlies in ons huidige relatief grote huis blijven wonen als ik bij de hemelpoort op de bel moet drukken? Gaat Marlies dan alleen naar een appartement verhuizen of is het juist verstandig om, nu het nog bijzonder goed met ons gaat, samen te gaan ?
Tja, wat is wijsheid? We denken nog even na.

Vandaag is het ook 1 april. Over een grap gesproken.
Gisteravond waren wij bij vrienden op bezoek. Vriend Jos vertelde een bijzonder leuke mop. Daar kom't íe:

Een abonnee van een krant belt naar 'zijn' krant.
De man: "Goedendag. Met meneer Jansen. Ik wil de krant opzeggen".
De mevrouw van de krant: "Ja hoor, dat kan. Begint u maar."
                       

Lente

           
Weerman Marco Verhoef had het er vandaag in z'n weerpraatje tijdens het 8-uur journaal al over. Het is Maart met een temperatuur van eind Mei. Heerlijk was het en blijft het voorlopig ook nog zo! In het komende weekeinde komt er even een klein dipje en daarna gaat dit heerlijke lenteweer in volle glorie gewoon door. Ongetwijfeld zal u al dit moois niet zijn ontgaan.
O.a. om die verschillende seizoenen ben ik erg gehecht aan ons Nederlandje. Heerlijk die wisselingen. Elke dag dezelfde constante temperatuur van 25 graden lijkt me niets. Dat vind ik veel te eentonig en voorspelbaar. Ik vermoed dat ik het na een paar maanden wel heb gezien en met intense heimwee verlang naar een fikse herfstbui of een dag winterzon met droge vrieskou.
Maar, dat hebben we kortgeleden allemaal gehad en dan is een voorjaar zoals nu meer dan welkom. En juist deze periode. Het begin van het voorjaar vind ik de mooiste periode van de seizoenen. De voorjaarszon, de fluitende en druk in de weer nestelende vogels, het ontluikende groen en die heerlijke voorjaarsgeuren. Daar kunnen we echt van genieten.
    
Vanmorgen liep ik al vroeg naar het hospitaal voor m'n maandelijke APD-infuus en voor het aftappen van bloed voor m'n eveneens maandelijke bloedonderzoek. Het resultaat is morgenmiddag al bekend. Dat is mooi rap, want gewoonlijk duurt het namelijk 5 werkdagen. Maar m'n doortastende contactpersoon Tineke Duyts belde even naar het lab wat resulteerde in een aanmerkelijk kortere wachttijd :):)
 'k Ben benieuwd hoe het nu, na het verlagen van de concentratie revlimid, gaat. Toch wel spannend moet ik u bekennen!
 
Na het ziekenhuisbezoek hadden we verder geen afspraken of andere verplichtingen. Kwam dat even goed uit.. :):)

Die heerlijke lentezon konden we natuurlijk niet negeren!
                            

Update 23/3:
De uitslag is beter dan ooit! Het M-proteïne is minder dan 1. De laagste stand tot nu toe en ondanks de verminderde concentratie Revlimid.
Als u dit leest is de kans zeer groot dat ik weer in dezelfde stoel als hierboven zit, maar nu met een glas wijn in m'n hand om het te vieren.

Proost !   
                                     

Delft

                
We wilden niet te vroeg vertrekken. Marlies is niet zo van het vroege opstaan en haasten is op een vrije zaterdag ten strengste verboden! 09.27 uur leek ons een mooi tijdstip om in een rustige coupè van de intercity richting Delft te vertrekken. Volgens het NS-reisschema konden we tot Den Haag Centraal in die trein blijven zitten en hoefden we onderweg niet over te stappen. Lekker makkelijk! Krantje en twee bekers koffie gekocht. Marlies had haar puzzelboekje meegenomen. De Ten Voordetjes waren er helemaal klaar voor!
Klokslag 09.27 uur kwam de trein langzaam in beweging. Maar in plaats van snelheid te maken, bleef de trein langzaam rijden. Het schoot niet echt op. "Dat gaat niet goedkomen", veronderstelde ik uit enige ervaring.
En ja hoor, daar kwam de eerste mededeling van de dienstdoende conducteur.
"Vanwege een seinstoring tussen Enschede en Almelo moet u rekening houden met een vertraging van ongeveer 25 minuten".
Oké, een half uur langer dan gepland. Nou ja, als het daarbij blijft, valt het nog mee.
    
Maar,.... u voelt'em natuurlijk al aankomen.... daar bleef het niet bij, Nee, de trein zelf deed het kennelijk ook niet goed. Die moest worden vervangen. Daarom werden we door dezelfde stem verzocht in Deventer en Amersfoort over te stappen. Ja, twee keer overstappen voor een(1) defecte trein. In Amersfoort zelfs met een vertraging van bijna een uur!
Resultaat: Wij arriveerden om 13.45 uur pas in Delft! 4 uren en 15 minuten had onze heenreis geduurd.
En dan moest onze stadswandeling in Delft nog beginnen! Leuk zo'n dagje treinen :(
  
We hadden voorgenomen om na aankomst in Delft eerst te gaan lunchen. Daar waren we gezien het tijdstip ruimschoots aan toe.
Een Limburgse vriendin tipte ons op het Stads-Koffyhuis. Naast heerlijke cappuccino, zouden ze daar ook overheerlijke broodjes serveren. Ze had ze zelf (nog) niet geproefd, maar wist dat die zaak erom bekend stond. Hun broodjes waren zo lekker, dat ze er al verschillende prijzen mee hadden gewonnen.
Nou, aan de uitgestalde bekers te zien, hadden ze inderdaad behoorlijk wat prijzen binnengesleept.
Door de ramen zagen we duidelijk dat wij niet de enigen waren die zich over al dat lekkers kwamen overtuigen.. Ze hingen er zogezegd  'met de benen uit'. Propvol was het! We konden nog net een plaatsje aan de stamtafel bemachtigen.                                                               

exquise is veelal weinig voor (te) veel geld

De cappuccino smaakte heerlijk en het bestelde 'kampioensbroodje' was.... redelijk. Het zag er mooi en lekker uit, maar de smaak was niet opvallend goed of bijzonder lekker. M'n verwachtingen waren hoog gespannen en misschien wel juist daarom viel het een beetje tegen.
Wat wél bijzonder was, was de prijs van de etenswaar! Veel geld voor relatief weinig broodje. €6,75 voor een maisbroodje met rosbief en wat versiering. Daarin zijn ze zeker kampioen! 
De volgende keer wordt het Bakker Bart. Daar kost het de helft :)
           
Na de lunch hebben we Delft aan de hand van een beschreven stadswandeling verkend. Het is een prachtige en gezellige stad met veel historische panden en -wetenswaardigheden. Soms leek het wel een openlucht museum. Tijdens de wandeling liepen we ook over de Boterbrug en kwamen we langs de gedenkplaat van Antoni van Leeuwenhoek (1632-1723). Hij ontwikkelde een microscoop en ontdekte daarmee in 1674 als eerste de rode bloedcel. Knap hoor! En voor een kahlerpatiënt een leuk weetje.
            
Rond 16.45 uur vonden we het mooi geweest en stapten we weer in de trein richting ons mooie Twente. De terugweg ging gelukkig iets vlotter. Slechts 2 1/2 uur en maar een (1) keer overstappen :) :)
   

Geen onderwerp, Lotgenotencontact en Delft

                
Het is tijd voor een nieuwe blog, maar ik heb een probleem......Ik heb geen onderwerp!
Meestal heb ik wel iets te melden of een onderwerp voor een leuk verhaal. Deze keer niet. Ondanks dat ik de afgelopen dagen erg druk ben geweest met van alles en nog wat.
M'n schoonmoeder is verhuisd. Op m'n werk is het druk en is van alles gebeurd. 'k Heb de vogelhuisjes schoongemaakt en opgehangen, m'n schoenen gepoetst. Maar ik heb geen idee waar ik het nu over moet hebben. Ik had enkele ideeën, maar daarbij twijfel ik of het interessant genoeg is voor een blog. Op een kulverhaal zit u natuurlijk niet te wachten. 
                                       
Wat misschien wel interessant is, is de aanstaande lotgenotenbijeenkomst van de CMWP. Naast het bovenstaande ben ik daar namelijk ook druk mee bezig. Deze keer niet alleen voor mijn regio Twente/Apeldoorn, maar ook voor de regio Groningen/Drenthe. Deze bijeenkomst is bijzonder, omdat wij een psycho oncologisch therapeute hebben uitgenodigd die een workshop gaat verzorgen over het thema 'de partner naast de patiënt'. Als (kanker)patiënt krijg je vaak de meeste aandacht. Dat is gezien de situatie vaak ook wel begrijpelijk. Maar, hoe gaat het eigenlijk met de partner? Wordt de partner niet vergeten? Want hij of zij krijgt het tijdens het ziekteproces van de patiënt ook behoorlijk te verduren! Tijdens deze lotgenotenbijeenkomst zal deze therapeute uitgebreid ingaan op dit thema.
De bijeenkomst vindt plaats op zaterdag 7 april a.s.
    
 'k Zou zeggen: indien u lid bent van onze vereniging of bereid bent om lid te worden, bent u van harte welkom! Meer informatie over deze bijeenkomst kunt u lezen als u hier klikt.
De leden in de regio's Apeldoorn/Twente en Groningen/Drenthe, waarvoor deze bijeenkomst primair bedoeld is,  krijgen via mail of via TNT-post een uitnodiging toegestuurd.
  
En verder ? Nou, met de Ten Voordetjes blijft het verder gelukkig goed gaan. M'n sensorische neuropathie neemt niet verder toe. Het lijkt stabiel. So far so good :)
  
De komende dagen is mooi lenteweer voorspeld. Maar'es kijken of dat zaterdag 17 maart ook zo is, want dan gaan we met onze Kruidvat-treinkaartjes een cappuccino drinken in Delft. Schijnen ze lekkere cappuccino te hebben :):)