Garderen en een natuurfotograaf

Woensdagmorgen rond 08.30 uur mag ik plaatsnemen in het MRI-apparaat. Dat wordt weer een half uur stilliggen. Er wordt dan in de zoektocht naar mogelijke kahlerhaarden een opname van m'n heup en onderrug gemaakt.
Maar, ik vermoed dat niet alleen daar, maar ook op m'n linker schouderblad een haard zich aan het ontwikkelen is. In oktober 2011 zat er eentje op m'n rechter schouderblad. Nu voel ik dezelfde jeuk en lichte pijn als destijds.Volgens mij tekenen die onmiskenbaar wijzen op de ontwikkeling van zo'n ding. Tja, 't Is niet anders. Zoals gezegd hoor ik dinsdag 30/10 nader.

En wat doe je dan als je opnieuw geconfronteerd wordt met een negatieve ontwikkeling van die rotziekte, maar je verder uitstekend voelt?
Nou, ik ga in ieder geval niet stilzitten! Zo zit ik niet in elkaar. Gewoon m'n ding blijven doen is het beste! Vandaag stond heerlijk genieten van het prachtige herfstweer in de vorm van een mooie fietstocht op het programma. Tjonge, wat een prachtige zonnige dag was het vandaag. De warmste herfstdag ooit las ik. Uitsteekbaar fietsweer dus!

Wie maakte hier de mooiste foto? Hij of ik !

Dat hebben we in de omgeving van Garderen en Ermelo gedaan. Daar ligt het Speuldersbos. Het oudste bos van Nederland. Omdat het bos voornamelijk bestaat uit loofbomen, is dat juist in deze periode prachtig. Al die mooie herfstkleuren en niet te vergeten de enorme verscheidenheid aan paddenstoelen.

Dit was ook anderen niet ontgaan. Vooral natuurliefhebbers met een fotohobby. Het leek wel of alle foto-hobbyisten in Nederland vandaag naar het Speuldersbos waren gekomen. Je zag ze overal en in uiteenlopende posities om de mooiste foto te maken. De fotograaf hier rechts ging er zelfs voor op de grond liggen. Nee, een mooie natuurfoto is niet zomaar gemaakt!

Misschien toch niet zo goed

In m'n vorige blog leek alles nog uitstekend te gaan. M'n bloedwaarden waren ongewijzigd en ik had nergens last van. Prima voor elkaar zou je zeggen.
Maar, enkele dagen na het publiceren van die vorige blog kreeg ik toenemende last van pijn in m'n onderrug. Een tintelend en zeurend pijngevoel. Een pijn die ik tot m'n schrik herkende en exact overeenkomt met de pijn die ik had toen in 2006 de diagnose kahler bij mij werd gesteld. Toen bleek er een vuistgroot plasmocytoom op m'n heiligbeen te zitten. Niet fijn kan ik u vertellen.! Gezien de overeenkomstige pijnsignalen begrijpt u dat ik de vermoedelijke bui alweer zie hangen. Ik vermoed dat er weer zoiets aan het groeien is. Natuurlijk is het nog niet met zekerheid vastgesteld en kan het ook iets anders zijn, maar ik ben er niet gerust op.
Binnenkort zal het blijken, want vóór 30 oktober zal de uitslag van een nog te maken MRI-scan bekend zijn. Die dag word ik bij m'n hematoloog verwacht en zal ik met hem de situatie bespreken.

Tot die tijd nog even op m'n tanden bijten en voor het slapen gaan paracetamolletjes snoepen, want zonder die dingen kan ik verdorie van die zeurende pijnscheuten  niet slapen.
     

Weer goed

   
De titel wekt de indruk dat 'het weer' goed was. Nou, dat hebt u de afgelopen dagen gezien en ervaren. Het was ronduit drie letters-weer. Rot-weer dus. Tjonge, wat een water kan er in die wolken zitten. Heel bar!
Nee, dit bedoel ik niet met de titel van m'n blog.

Het gaat over de uitslag van m'n bloedonderzoek. Díe is weer goed. De belangrijkste waarde, die van het M-proteïne, was opnieuw minder dan 1. En daarom is besloten om het met 5 mgr. minder lenalidomide per tablet eens te proberen. Eens kijken of 10 mgr. ook voldoende is om mr. kahler koest te houden.

U leest het vanzelf in de komende blogs.

Ondanks alle regen kwam de zon ook nog even langs.
En die heeft op Marlies een onweerstaanbare aantrekkingskracht.
Waar de zon bij ons schijnt, is Marlies.
  

Toenemende neuropathie

Vandaag, 1/10, had ik er weer zin in. Zin om weer naar m'n werk te gaan, m'n collega's te zien en te spreken. Drie weken vakantie waren leuk, maar nu vond ik het ook wel weer mooi geweest.
Nee, ik ben geen workaholic en voel mij ook niet onmisbaar. Zo ervaar ik dat niet. Zeker dat laatste niet. Want als je iets in je leven niet bent, dan is het onmisbaar zijn. Zeker wat je maatschappelijke leven betreft.
Nee, ik had er gewoon weer zin om m'n leuke werk weer op te pakken.

En morgen is het weer tijd voor m'n maandelijkse APD (bifosfonaat) en het bloedonderzoek. Juist dat laatste is toch elke keer weer spannend. Natuurlijk niet het onderzoek zelf, maar het resultaat ervan. Eind deze week is dat bekend en hoop ik dat het M-proteïne nog steeds laag is of.......nog lager!
Indien dat zo is wil ik met m'n arts overleggen of de dosis revlimid verlaagd kan worden van 15 naar 10 mgr.
Ik krijg namelijk toenemende last van neuropathie aan m'n voeten. Een toename van een 'dood' cq gevoelloos gevoel in combinatie met een gevoel alsof er een strak verband om m'n voeten zit. Een raar gevoel dat zich lastig laat omschrijven. M'n kahlercollega's met medicijn-ervaring weten precies wat ik bedoel. Gelukkig beperkt het zich tot alleen m'n voeten.
Door de dosis revlimid te verlagen hoop ik dat de neuropathie afneemt, maar het toch nog voldoende is om mr kahler in z'n hok te houden.

Maar eerst de uitslag van het bloedonderzoek maar'es afwachten. Als die tegenvalt, volgt er misschien een geheel ander scenario.

Vakantieblogjes (slot)

     
Maandag, (24/9) zijn we te 09.00 uur uit Santenay vertrokken. Volgens de ANWB-routeplanner lag ons woonhuis 761 km noordwaarts, maar de wegwijsmiep van onze auto (Blaupunkt) rekende 835 km uit. 74 km verschil! En beide systemen hadden dezelfde route berekend die langs dezelfde steden ging. Ik vermoed dat de ANWBcomputer de route via de binnenbocht en vluchtstrook heeft berekend. Dat scheelt kennelijk :)
Ik denk dat die Blaupunkt (Duits fabrikaat!) het bij het juiste eind had, want onderweg zagen we de electronische wegenkaart aftellen tot 0 en toen stonden we bij ons huis. Bijna klokslag 21.00 uur staken we de sleutel in het slot. Inderdaad een behoorlijk rit, maar we hebben verschillende keren gepauzeerd en dan is het goed te doen. Daarbij kun je de hele reis zitten. Dat scheelt ook! Stel je voor zeg :) :)

Ach, waarom vertel ik dit eigenlijk? Ik denk dat u dit helemaal niet wilt weten. We zijn weer veilig en zonder pech thuisgekomen. Daar gaat het uiteindelijk om. Zelfs onze auto heeft het volgehouden. Gezien de autopech tijdens ons eerste Frankrijkavontuur én het behoorlijk ruige weer toch een prestatie van formaat.

Tjonge, wat een regen en wind tijdens onze terugreis. U hebt het ongetwijfeld op het nieuws gehoord en gezien. Of ervaren toen u buiten was.
Maar ons Fordje trok zich er niets van aan en reed de Ten Voordetjes én de caravan zonder problemen terug naar Twente.

Tja, dan zit de vakantie er wat betreft het kamperen weer op. Maar indien onze situatie het toelaat, pakken we in het voorjaar de draad weer op en zal er zeker een bestemming in Frankrijk bijzitten. Hoewel.........over Italie horen wij ook positieve geluiden. Of Portugal.......

U leest het vanzelf :):)
 

Beetje nat en veel wind onderweg! Onze caravan reed soms op slechts één(1) wiel. Zoveel wind!

      

Vakantieblogjes 12

De vakantieblogjes lopen ten einde, want ons verblijf in Bourgogne zit erop. Morgenvroeg vertrekken we weer richting Holland. Naar ons mooie Twente :)
Inderdaad iets eerder dan gepland. Reden: regen!
De vooruitzichten zijn zodanig dat de kans op regen voor de komende dagen meer dan 80% is. Dat vinden wij wel een beetje veel. Voor de Bourgogneboeren was deze voorspelling in ieder geval voldoende reden om ook vandaag (zondag) nog hun Grand- en Premium Cru-druiven te plukken.

Op het moment dat ik dit type hebben wij de boel al rijklaar staan en hebben wij met onze aardige en bijzonder geestige Belgische buren afscheid vam elbaar gelomen...hik :)

Vanmiddag konden we daarvoor nog heerlijk buiten zitten. Het was rond de 23 graden. Maar vanaf morgen is het gedaan met die pret. Daarom rap naar Twente.
En zoals vaak wordt gezegd: het leukste van vakantie is thuiskomen.
We vinden het inderdaad niet erg om naar huis te gaan. Maar wanneer de omstandigheden het toelaten, gaan we dit volgend jaar zeker herhalen!

Foto:
Onze overburen gingen gezellig BBQ-en, waarbij ik vermoed dat ze uitsluitend rookvlees hebben gebruikt. De brandmelders in de caravans van hun buren gingen spontaan af en de brandweer stond zelfs op het punt van uitrukken, zoveel rook!
Uiteindelijk heeft'ie de handel gedoofd en zagen we ze later gezellig aan de boterham. Ook lekker :):)

Vakantieblogjes 11

Gisteren in het begin van de avond begon het al te regenen en dat duurde tot halverwege vanmiddag:(
Gisteren en afgelopen nacht was het plenzen geblazen en vanmorgen ging dat over in miezerige mistregen. Het lijkt alsof het droog is, maar ga je wandelen of fietsen dan ben je binnen een uur doorweekt!
Toen wij vanmorgen de caravandeur open deden zagen we het meteen. We keken tegen een muur van mist. Geen wijnvelden meer te zien.
We wilden naar het 9 km verderop gelegen plaatsje Nolay fietsen, maar dat hebben we daarom nog maar even uitgesteld.
Maar lekker lezen in de caravan was een goed alternatief.
En toen sms'te m'n broer Wim. Of we samen met hem en z'n vrouw Wilma meegingen naar Beaune!

Daarover had ik u in m'n vakantieblogjes nog niets verteld. M'n broer en schoonzus zijn namelijk ook in Bourgogne. Dat wisten we natuurlijk van elkaar. Vandaar ook de keuze voor deze streek en camping. Kunnen we o.a. gezellig samen naar Beaune gaan :):)

Juist op het moment dat wij in Beaune uit de auto stapten was het droog.
Leuk plaatsje Beaune. Een authentiek Frans stadje waar het onmiskenbaar draait om de Bourgogne wijnen. In elke winkelstraat zijn meerdere winkeltjes waar dit druivensap te koop is. En dan denk je " Ach, zo'n wijntje zal in de streek waar het gemaakt wordt niet zoveel kosten".......Onder de €7,- is er geen fles te koop. En dan heb je nog geen echte Bourgogne!! Daarvoor moet je dieper in de buidel tasten. Ik zag er verschillende flessen à €19,95 of meer liggen.
Nou, Proost!! Wij lusten graag een glas wijn, maar voor €19,95 of meer per fles komen wij net iets teveel smaakpapillen te kort.
In de Franse super hebben ze (ook) heerlijke rode en witte, hebben wij ontdekt. Het gaat tenslotte om de smaak en niet om de prijs!

En dan loop je met elkaar een beetje door Beaune. Je slentert gemoedelijk door de leuke kleine winkelstraatjes en dan zie je opeens een leuk plekje voor een foto.
Dus ik vraag aan m'n broer Wim of hij een foto van ons wil maken. Het is m'n broer, dus doet hij dat graag. "Gaan jullie maar staan", zegt'ie.
En dan maakt'ie onderstaande foto......... Dat kan die broer van mij echt goed. Foto's maken! Echt top! Bedankt Wimpie!

Toen ik het resultaat ontdekte heb ik van hen en hun hond ook een foto gemaakt. Om hen even aan u voor te stellen :):)

Vakantieblogjes 10

Je zou bij het lezen van deze vakantieblogjes bijna vergeten dat deze blog primair bedoeld is voor het vertellen over de ontwikkelingen rond onze ziekten. Kahler en de gevolgen van borstkanker.
Maar, omdat het tot nu toe uitzonderlijk goed met ons gaat, valt daarover niet veel te melden. Ja, dat het goed gaat dus. U begrijpt dat dit ook een belangrijke reden is dat wij nu in de Bourgogne zijn. Niks uitstellen!! Nu gaat het goed en zijn wij tot zo'n vakantie in staat. Dat kan volgend jaar wel geheel anders zijn. Dat valt niet te voorspellen.
Zoals ik mij nu voel word ik minimaal 100. Maar het kan ook zomaar zijn dat ik volgend jaar het gras van de onderkant bekijk. Zo kan het gaan met deze rotziekte!! Het zwaard van Damocles hangt constant boven de hoofden van mij en m'n lotgenoten.
Ondanks mijn opgewektheid en (gelukkig) positieve levenshouding gaat er geen dag voorbij dat ik mij dit realiseer. Ik ga er zeker niet onder gebukt, maar besef het terdege. Daar is niets mis mee. Dat is juist goed denk ik. Dat maakt je bewuster in je keuzes en houd je met beide, door neuropathie aangetaste, voetjes op de grond. In alles! Primair in ons gezin, maar ook in m'n werk, onze familie, onze kennissen en vrienden, kortom: in alles wat er in een mensenleven zo'n beetje toe doet. Zoveel mogelijk onderscheid proberen te maken tussen waardevol en wat niet!

Maar dit even terzijde.
Even terug naar mr.kahler. We leven gelukkig in een tijd waarin er veel onderzoek wordt gedaan naar medicijnen tegen allerlei kankersoorten. Zo ook tegen kahler. En juist tegen deze kankervorm is een hoopgevend nieuwtje te melden.
M'n blog- en kahlercollega Sander van der Pol meldde het op z'n weblog. Misschien hebt u zijn blog al gelezen en bent u hiervan op de hoogte. Zo niet, dan is het zeer de moeite waard om hier te klikken. In de blog van Sander kunt u vervolgens weer doorklikken naar sites waar nadere info over het betreffende nieuwe medicijn is te lezen.

Nu is het voor alle kahlerpatienten nog even een kwestie van volhouden tot dit medicijn beschikbaar komt. Hopelijk duurt dat niet te lang, want wij hebben haast. Erg veel haast zelfs!!

Sander bedankt voor je hoopgevende berichtje :):)

Vakantieblogjes 9

"En??. Hoe was het in Beaune??"
"Geen idee! We zijn er niet geweest. We waren er wel onderweg naartoe, maar we hebben het niet gehaald!!!"

We hebben wel een prestatie van formaat geleverd. Met name Marlies. In totaal hebben we 35,5 km gefietst. Dus ruim over de kritische afstandsgrens van Marlies.
" Maar, Beaune was toch ongeveer 20 km??".
Eeh ja, maar dan moet je wel de bordjes volgen. En dat deden de Ten Voordetjes natuurlijk weer niet. Die moesten zonodig weer een bordje missen waardoor ze helemaal verkeerd reden. En niet zomaar verkeerd. HEEL ERG verkeerd. We reden zonder het te weten een omweg die pal over het hoogste punt van die streek leidde. Hebben wij weer. Tjonge zeg! Het bleek een colletje van de 1e categorie.
"Maar dan heb je toch redelijk snel in de gaten dat dit de route niet kan zijn?? Dan ga je toch terug??"

Ja, normale mensen wel. Maar kennelijk zijn wij hierin niet normaal. Wij willen graag in alles verder. Wij houden niet van teruggaan. Doorfietsen dus, tot we erbij neervallen. Nou, daar mankeerde maar weinig aan. Marlies had het zichtbaar zwaar en had dat punt bijna bereikt. Ik natuurlijk ook, maar dat staat lekker niet op de foto :):)

Uiteindelijk lukte het ons om de route weer op te pakken, maar toen hadden we wel 7 km omgereden. Om dan ook nog helemaal naar Beaune te rijden vonden we teveel van het goede. Daarbij waren we behoorlijk kapot van die bergetappe.

We zijn tot Mersault gekomen. Daar hebben we wat gedronken en de route terug gereden. Nu met extra aandacht voor de bordjes!!

Maar de route was prachtig. We reden tussen de wijngaarden waar de wijnboeren druk bezig zijn om de druivenoogst binnen te halen. Ze hebben haast, want volgende week wordt regen verwacht. Dat schijnt voor oogstrijpe druifjes niet goed te zijn.

't Was een leuke dag, maar vanavond gaan de Ten Voordetjes waarschijnlijk vroeg te bed :):)

Foto: Marlies heeft dat hele stuk gelopen. He-le-maal kapot was ze. Petje af voor Marlies!!

Vakantieblogjes 8

Vandaag hadden we Beaune op het programma staan. Dat is deels gelukt. Na een uitgebreide aanloop van goed wakker worden, koffie, douchen, ontbijten en afwassen, zaten we na gedane arbeid nog even heerlijk in de zon te lezen.
"Moeten we nu niet gaan?", vroeg ik rond 13.00 uur aan Marlies.
" Nog even dit hoofdstuk uitlezen en dan gaan we", was haar antwoord.
Dat werden dus een paar hoofdstukken want haast en opjagen is ten strengste verboden en werkt bij Marlies alleen maar averechts. De kans dat we dan helemaal niet in Beaune komen is dan erg groot :):)

Uiteindelijk togen we toch naar Beaune. Onze doelstelling om Beaune te bezoeken hadden we echter bijgesteld. We gingen er niet naartoe om de plaats te bekijken e.d., maar om te onderzoeken of het mogelijk is om eenvoudig met het openbaar vervoer van Beaune naar onze camping terug te reizen.
We willen graag naar Beaune fietsen. Dat is een afstand van ruim 20 km. Naar Beaune houdt de bibs van Marlies het nog wel vol. Maar voor meer dan 20 à 25 km komt de anatomie van het zitvlak van Marlies toch duidelijk iets te kort. Dat is toch wat lastig als je nog 10 à 15 km voor de boeg hebt.
Maar het probleem kunnen we eenvoudig ondervangen door met het openbaar vervoer terug te reizen. En de vvv-meneer in Beaune vertelde ons dat dit eenvoudig met de trein kan :):)
Daarbij kunnen onze fietsen ook nog gratuit mee.

Dus, als er morgen niets tussen komt en Marlies haar hoofdstukken op tijd uit heeft, gaan wij met de velo naar Beaune.
Nu wel om het mooie Centre Ville te bekijken. Glaasje jus d' orange d'r bie. Helemaal top :):)

Vakantieblogjes 7

Vandaag was het een bewolkte dag. De temperatuur was goed. Rond de 22 graden en weinig wind. Een uitstekende dag voor......(u voelt'em al aankomen) een fietstocht!
Dichtbij onze camping loopt het kanaal ' Canal du Centre' . Een 112 km lang kanaal dat begint bij Digoin en eindigt bij Chalon-sur-Saône. Langs de oever van dit kanaal is een fietspad aangelegd. Het ministukje dat wij hebben gefietst, van Santenay naar iets verder dan Chagny (10km) was vlak en zeer goed berijdbaar!
Na een glaasje jus d'orange te hebben gedronken bij een uitbater in Chagny, hebben we dezelfde route weer terug gefietst. Spanneeend!
We hebben bewust geen koffie of cappuccino op het terrasje bij dat café gedronken, want de meeste koffie die in Frankrijk wordt geserveerd is voor AH-Perla-milddrinkers zoals wij niet te zuipen. Foute koffiebonen en vaak te sterk. Bah!!

En natuurlijk, kort nadat wij weer bij onze caravan waren gearriveerd....... begon het licht te regenen. Morgen en donderdag wordt het ook iets minder, maar daarna gelukkig weer zoals het bij aankomst was: zonnig met een bijzonder aangename temperatuur!

Vakantieblogjes 6

Het is vandaag 17/9. Gisteren zijn we in Bourgogne in Frankrijk gearriveerd.
Een dag eerder dan onze planning. Zaterdag stonden we al vroeg aan de poort van de Floriade. Na ongeveer 4 uren rondlopen hadden wij het zo'n beetje gezien. Een kwestie van veel van hetzelfde overslaan, dat schiet op :):)
Daardoor hadden wij nog ruim voldoende tijd om ons kampement op te breken en reisklaar te maken voor onze Frankrijkbestemming.
Zondagmorgen omstreeks 09.15 uur kwam de caravan in beweging en omstreeks 17.30 uur parkeerden wij hem op een camping bij het plaatsje Santenay in de Bourgogne.
Hier scheen de zon uitbundig en was het op dat moment nog 23 graden.
Kortom: de moeite van het heenrijden waard :):)

Het is hier een wijngebied en juist vandaag zijn de wijnboeren met het plukken van de druiven begonnen. Omdat de omgeving waar wij staan redelijk vlak is, komen hier relatief veel fietsers. Naast de behoefte aan aangenaam vakantieweer willen wij ook gaan fietsen. Dus: op de velo, du pain et une grande bouteille vin de Bourgogne!!

Het leven is wel leuk!

Vakantieblogjes 5

Vandaag, 14/9, was het een grijze en winderige dag. Een mooie dag om te klooien in en rond de caravan en om lekker te lezen natuurlijk. Maar ook om de plannen voor de komende week te bespreken. Conclusie: dat gaat'em, wat het vakantieweer betreft, in onze vakantie niet meer worden. Althans, niet in Nederland! Dit weekeinde gaat het nog, maar daarna is het gedaan met de zomer. En daarmee ook met de kampeerpret, want u weet inmiddels dat wij er niet van houden om in koud&guur weer te kamperen.

Dus pakken we zondag ons boeltje op en vertrekken we richting Bourgogne in Frankrijk. Inderdaad, toch maar naar Frankrijk :):):)

Waarom maandag pas??
Morgen willen we eerst nog naar de Floriade. Zondag inpakken en maandagmorgen vroeg wegwezen :):)

Ter voorbereiding op ons nieuwe Frankrijkavontuur heeft Marlies nog even gebruik gemaakt van de gratis wasvoorziening op de camping. Wassen met een meer dan antieke Miele wasmachine !! Een echte Miele want het ding werkt, zoals u ziet, nog steeds!!

Vakantieblogjes 4

Tjonge, het was gisteravond nog een behoorlijk spannende wedstrijd tussen de twee politieke kleuren. Gaan we links- of rechtsaf.
Nou, volgens mij slaan we de komende jaren helemaal niet af, maar gaan we gewoon gezapig rechtdoor. Zoals we dat al jaren doen. Opmerkelijk grote verschuivingen op maatschappelijk en economisch gebied zullen er in dit politieke evenwicht niet komen. Het zal nog een hele kunst worden om elkaars tegenstellingen te overbruggen om een regering te vormen. We zullen het de komende maanden zien.

Wij hebben vandaag gefietst. Het was wat grijzig en bewolkt, maar in ieder geval droog en de temperatuur was redelijk. Mooi zat voor een fietstocht.
We kwamen o.a door het plaatsje Heeze. Daar zag ik onderstaande 'carpoort'. Je moet er maar opkomen :):)

Vakantieblogjes 3

Twee nachten hebben we er op deze mini-camping nu opzitten, maar veel heb ik nog niet geslapen. Tjonge, wat een kutmuggen zeg!!
Ja, ik ben een beetje grof in de mond, maar ik ben dan ook behoorlijk pissig!!

Nog niet eerder meegemaakt dat er zoveel muggen op een camping wonen. En die beesten zien mij kennelijk als een lekker hapje. Daarvoor dringen ze 's nachts zelfs massaal onze caravan binnen. Ondanks zorgvuldige maatregelen om dat te voorkomen lukt het die krengen toch om binnen te komen.
Afgelopen nacht ving ik met de fantastische elektrieke vanger nr. 9. Juist toen ik dacht de laatste slaapterrorist te hebben gevangen, hoorde ik na korte tijd nr. 10 alweer aankomen. Grrrrrrrr!!!!

Ik ben overgevoelig voor het irritante gezoem van die beesten. Mijn gehoor is tengevolge van het medicijngebruik enigszins aangetast. Zo hoor ik o.a het geluid van krekels niet meer. Maar andere geluiden des te beter. Van die rotmuggen bijvoorbeeld!!
Marlies heeft er minder last van en slaapt lekker door. Ik niet. Bij elke mug word ik wakker en MOET ik eerst dat beest vangen om verder te kunnen slapen.

Vandaag maar'es Deet halen. Misschien blijven ze dan op enige afstand waardoor het slapen hopelijk beter gaat. Ben ik hard aan toe!!

Vandaag ga ik stemmen. Dat wordt in ieder geval NIET de Partij voor de Dieren!!

Vakantieblogjes 2

Gisteren,10/9, begon de dag wat grijs en op onze camping zelfs met regen! Tuurlijk, de Ten Voordetjes zijn weer eens op vakantie :(
Maar, dat veranderde al snel. Het werd zelfs behoorlijk warm! 28 graden gaf het dashboard van onze auto aan. In tegenstelling tot je zou verwachten hebben we niet heerlijk van het warme weer genoten, maar zijn we de hele dag op pad geweest om naar een andere camping te zoeken.

Bij aankomst op zondag zagen we het al meteen. Het is hier te vol en te druk. Daardoor waren er nog maar slechts enkele (minder fraaie) plaatsen over. Ook dat nog! Na korte tijd bleek de door ons gekozen plaats geen goede keuze. Achter ons bleek een laut sprechende deutscher en naast ons een gezin met twee jonge kinderen te staan.
Ons vermoeden bleek uit te komen: regelmatig blèrende kinderen!!
Daar hebben wij nu even geen zin aan. Die tijd hebben we jaren geleden gehad. We hebben nu behoefte aan rust. Wegwezen dus!!

Na gisteren 4 campings in de omgeving te hebben bezocht, kwamen we uiteindelijk terecht op de camping waar we nu staan. Een mini-camping met slechts 20 plaatsen met, zeker voor die omvang, opvallend goede voorzieningen! Zoals u door deze blog ziet, beschikt de camping o.a over wifi.

En wat bleek: deze door ons als laatste bezochte camping bevond zich slechts op 10 km afstand van de camping waar we wilden vertrekken. Hebben we de overige 120 km voor niets gereden. Zul je altijd zien. Het is altijd de laatste of de onderste.

En ook dit campinkje bleek bijna vol te staan. Tjonge, wat een crisis in Nederland. Er waren nog slechts een(1) plekken vrij. Toevallig ook nog een leuke met de zon op de voorzijde.

En......rust en gemoedelijkheid. Heerlijk!

Vakantieblogjes 1

                
3 X is scheepsrecht. Dat is een bekend spreekwoord wat aangeeft dat het de derde keer wel zal lukken. Nou, ik hoop dat het op ons van toepassing is, want de vorige twee vakantiepogingen waren niet echt succesvol.
In het voorjaar waaiden en spoelden we van een camping in Ootmarsum. Dankzij op tijd en kordaat ingrijpen van Marlies heeft onze caravan nog een luifel.
In juni hield onze auto, onderweg naar een Franse bestemming, ermee op. De reparatie bleek zo duur te zijn dat we besloten om onze auto te laten ophalen door de ANWB. Met een leenauto hebben we onze caravan naar ons mooie Twente teruggesleept. Einde vakantie in Frankrijk!

En nu dus poging 3!

Hopelijk lukt dit ook in Brabant :):)

Na reparatie van onze auto hadden we het voornemen om het toch weer richting Frankrijk te proberen, maar dat hebben wij de afgelopen dagen bijgesteld. Het wordt Brabant. Gewoon in Nederland dus :)
Het zal zeker niet zo warm worden als in Zuid-Frankrijk en verder is het ook niet met elkaar te vergelijken. Maar wij schatten in dat het  alleszins redelijk blijft. Mooi tot redelijk na-zomerweer.
Als deze verwachtingen uitkomen is dat voor ons mooi zat om te wandelen, te fietsen en om allerlei andere leuke dingen te ondernemen. Onze camping ligt op 40 km afstand van Venlo. Dus een dagje Floriade gaan we zeker doen!
Daarnaast hebben we ongeveer 600 boeken bij ons! 300 op de Ipad voor Marlies en de andere helft voor mij op onze E-reader. Dat wordt dus nog aanpoten om ze allemaal te lezen:):)
En natuurlijk zal ik weer vakantieblogjes schrijven. Ik streef naar elke dag een blogje, maar of dat lukt.........? 

"Zij die vandaag op vakantie gaan, groet u"

 

 

Gezinsuitbreiding

   
Mark, onze oudste zoon, en z'n vriendin Naomi wilden graag 'gezins'uitbreiding en zondag 26/8 jl. is dat uitstekend gelukt
Nee, wij zijn geen Opa en Oma geworden. Dat zou leuk zijn geweest, maar Mark&Naomi willen eerst oefenen met een hond. Ze zijn nu de trotse opvoeders van een puppy. Een bijzonder lieve en rustige hond. Aandoenlijk om te zien.

Wij zijn eigenlijk niet zo van de honden, maar dit vinden wij toch wel een lief dier. Hij mag zelfs bij ons in de keuken scharrelen. Nou, dan heb je het als hond bij de Ten Voordetjes behoorlijk ver geschopt! In onze keuken ligt een gladde vloer en daar kan'ie, als'ie z'n poten tenminste op de grond houdt, geen schade aanrichten.

Maar Ryko (fonetisch is dat Raiko), zo heet de hond, heeft zich tot nu toe voorbeeldig gedragen en is mede daarom van harte welkom.
Het is een kruising tussen een Amerikaanse bulldog en een Australische Cattle Dog.........Nee, van een cattle dog hadden wij ook nog nooit gehoord. We moesten op internet zoeken wat voor een hond dat is. Och, het resultaat is best aardig. Leuk koppie heeft'ie. Volgens ons wordt het een behoorlijk stevig beest, want hij weegt met z'n 8 weken nu al 6 kg!!

Het is een reu

Geen onderwerp

   
Verdorie, daar heb ik het weer. Ik heb geen idee waarover ik het in deze blog moet hebben. Ik streef er naar om elke week een blogje te schrijven. Meestal is dat geen probleem. Onderwerpen zat en vaak weet ik wel iets te kiezen dat ik geschikt vind. Maar er komen weken voor dat ik dat moment niet heb. Nu dus! Hè, vervelend is dat.
Zoals gezegd onderwerpen zat, maar op de een of andere manier hapert het maken van een keuze. Alsof je voor een vitrine met schepijs staat, waarbij je door de veelheid aan ijssoorten niet kunt besluiten welke je moet kiezen. Je wilt namelijk uitsluitend de juiste keus maken. Alleen ijs waarvan je achteraf kunt zeggen dat het allemaal meer dan lekker was. Een bolletje waarvan de smaak tegenvalt devalueert meteen het genot van het hele ijsje.
Bij mijn blogjes werkt dat ook zo. Als ik de verkeerde keuze maak of het onderwerp verkeerd vertel, is de kans groot dat de kritische eindredactie (Marlies) mijn verhaal afkeurt of er een groot deel van schrapt. Dat heeft op mij bijna hetzelfde effect als dat verkeerde ijsbolletje. Mijn plezier in die blog is dan behoorlijk afgenomen.
Naderhand moet ik Marlies wel gelijk geven. Daarom ben ik ook reuze blij dat ze mijn eindredacteur is. Ook de taap- en typvouten haalt zij eruit.

Daarnaast wil ik met mijn keuze ook voorkomen dat ik steeds over hetzelfde onderwerp schrijf. Een paar keer vertellen dat wij een mooie fietstocht hebben gereden is misschien leuk. Fotootje erbij. Prachtig....denk ik. Maar na een paar van die verhalen hebt u het volgens mij wel gezien. Dan verslapt de aandacht van de lezer: "Nee hè, niet weer zo'n fietsverhaal in dat mooooie Twente". Dan gaat u afhaken en wordt mijn blog niet of minder gelezen. Als ik daar allemaal niet op let zit ik binnen korte tijd voor de kat z'n viool te typen! Dat moeten we natuurlijk niet hebben.

Maar oké, het is nog een behoorlijk verhaal geworden om u te vertellen dat ik deze keer dus geen onderwerp voor een blog heb. Volgende week hopelijk beter.

Nu ga ik weer verder met het boek 'zomerhuis met zwembad' van Herman Koch. Onlangs las ik voor het eerst een boek van hem. Helemaal top!
  

Stijldansen met paarden een olympische sport???

              
Mooi hoor, die Olympische Spelen. Kan er de hele dag wel naar kijken. Elke dag topsporters die allemaal hun ultieme droom willen waarmaken: een gouden olympische medaille.
Vanaf de openingsceremonie tot en met vandaag vind ik het een lust om naar te kijken. En die openingsceremonie is prachtig gemaakt! Typisch Engels met die droge humor erin verwerkt. Over kurkdroog gesproken. Zelfs de sympathiek ogende en altijd vrolijk kijkende Queen speelde er in mee! Wie had dat verwacht?! Als iemand in de voorbereiding met dat idee komt, denk je toch eerder aan een 'mission impossible' ?
En dan hebben die Engelsen eindelijk een prachtige mogelijkheid om een troonwisseling te forceren, gebruiken ze een stand-in bij het parachutespringen.....!!! Gemiste kans!
Maar verder is het een aaneenschakeling van mooi in beeld gebrachte topprestaties.
En dan onze atleten Epke, Ranomi, Marianne en al die anderen. Knap hoor. Diepe buiging!
Maar wat ik bij die olympische spelen vreemd blijf vinden zijn die hippische onderdelen. In 2008 schreef ik er ook al over. Het hekje springen en stijldansen met paarden.

Voor wie ervan houdt leuk om naar te kijken, maar geen sport.

Nee, dat vind ik geen sport en zeker geen sport dat op de olympische spelen thuis hoort. Op de olympische spelen gaat het om de menselijk fysieke prestatie. Niet dat van dieren. Ik vind het een dressuurnummer dat beter past in een circus of zoiets. Leuk vermaak, maar geen sport. Hoe moeilijk het ook is om zo'n prachtig dier zover te krijgen dat'ie over een balk springt en zijwaarts de foxtrot danst. Het lukt mij zelfs niet om een hond een poot te laten geven. 
Een knap kunstje vind ik het, maar geen sportieve-topprestatie.

En dan de prijsuitreiking! Niet het paard, maar de man of vrouw die erop zit krijgt de prijs! Ook dat nog! Een plak voor de berijder, niet voor het paard. Die krijgt waarschijnlijk een suikerklontje of (als het een schimmel is), een wortel :)
Waarom is er eigenlijk geen onderdeel hondendressuur of (nog beter) het menselijke stijldansen? Dat laatste is in ieder geval nog een fysiek menselijke aangelegenheid.
Nee, dat is kennelijk niet geschikt voor de olympische spelen, maar stijldansen voor paarden wel. Vreemd! Binnenkort toch eens bellen met Rogge.
   
Volgende week weer uitslag van m'n bloedonderzoek. Dat is weer heel iets anders en ook erg spannend!

Update 10 / 08/ 2012:
De uitslag is al bekend. Ze kunnen dat kennelijk steeds sneller :)
Nou, het is nog steeds onverminderd goed! Het M-proteïne is nog steeds minder dan 1 en de rest van de onderdelen doen ook nog steeds goed mee.
Vanavond maar'es een lekker glas op proosten ! :)