We zijn nu enkele dagen verder en het is gezien de omstandigheden goed met Marlies.
Het geheel geneest goed en Marlies is bijna slangvrij. Morgen 23/9 worden hoogstwaarschijnlijk de drains verwijderd en kan Marlies zich weer vrij 'bewegen' .
Morgen zal Marlies (weer helemaal helder van geest na de narcose) voor het eerst sinds de operatie weer haar plastisch chirurg spreken. Dan hoort zij precies wat er tijdens de operatie allemaal is geconstateerd en is gebeurd. Maar...........dan hoort zij óók of zij naar huis mag!
Dat is niet alleen erg fijn voor Marlies, maar ook voor mij!.............De (af)was stapelt zich maar op!!
Nee, flauwekul natuurlijk. Marlies hoort gewoon thuis en niet in een Gronings ziekenhuis. Hoe luxe en comfortabel het ook is.
22 sep 2008
18 sep 2008
Operatie geslaagd
Vanmiddag 18/9 omstreeks 13.30 uur belde de plastisch chirurg (pc) dr. Jongen en vertelde dat de operatie succesvol was verlopen. Geen complicaties.Het bleek echter wel een lastige klus te zijn geweest. Wat de pc daarmee precies bedoelt, horen we later.
Het belangrijkste nu is, dat Marlies de operatie goed heeft doorstaan en alweer uit de narcose is ontwaakt. Wordt vervolgd.
17 sep 2008
Eenpersoons kamer
We vertrokken vandaag (17/9) klokslag 11.00 uur richting Groningen voor de opname van Marlies in het Martiniziekenhuis. Toch nog een rit van ongeveer 2 uren. We rijden dan via de autobahn A31 bijna in een rechte lijn naar Groningen. Daarbij ligt die A31 in Duitsland en ook nog zonder flitsapparaten, dus dat schiet lekker op.
Na een kop koffie werd Marlies hartelijk ontvangen en naar haar verpleegkamer gebracht. Tot haar grote vreugde en opluchting bleek het een eenpersoonskamer te zijn.
Marlies was niet alleen zenuwachtig voor de operatie, maar ook enigszins voor de eventuele kamergenoten. Het is elke keer maar weer afwachten wie je als kamergenoten aantreft.
Misschien hebt u het zelf al eens ervaren. Een verblijf in een ziekenhuis is over het algemeen geen pretje. Dat ligt zeker niet aan het (verplegend) personeel of de faciliteiten, maar vaak aan de samenstelling op zo'n verpleegkamer. Je ligt er veelal met één of meer patiënten en die hebben (vanzelfsprekend) uiteenlopende mankementen. Die mede-patiënten kunnen er natuurlijk ook niets aan doen, maar het gerochel, gesnurk en gekreun is er niet minder om. En dan heb ik het nog niet over de patiënten die het bed niet kunnen verlaten en dus de grote boodschap zonder stankafsluiter in jouw gezelschap moeten produceren!.........Heel bar!
De ziekenhuizen in Nederland zijn top, maar je moet er geen dag langer liggen dan strikt noodzakelijk is.
Maar van dit alles heeft Marlies de komende dagen gelukkig geen last, want ze ligt helemaal alleen op een prachtige airconditioned kamer met een privé toilet/douche en natuurlijk radio en tv.
Morgenvroeg om 08.00 uur wordt Marlies geholpen door plastich chirug dr. Jongen.
We hebben haar vandaag persoonlijk gesproken en ze is inderdaad weer helemaal terug. Ze had er na zo'n lange afwezigheid weer zin in. Nou maar hopen dat Marlies daar baat bij heeft.
"Dat gaat zeker lukken", sprak dr. Jongen bemoedigend.
Precies wat Marlies slechts had gehoopt: een eenpersoonskamer
Na een kop koffie werd Marlies hartelijk ontvangen en naar haar verpleegkamer gebracht. Tot haar grote vreugde en opluchting bleek het een eenpersoonskamer te zijn.
Marlies was niet alleen zenuwachtig voor de operatie, maar ook enigszins voor de eventuele kamergenoten. Het is elke keer maar weer afwachten wie je als kamergenoten aantreft.
Misschien hebt u het zelf al eens ervaren. Een verblijf in een ziekenhuis is over het algemeen geen pretje. Dat ligt zeker niet aan het (verplegend) personeel of de faciliteiten, maar vaak aan de samenstelling op zo'n verpleegkamer. Je ligt er veelal met één of meer patiënten en die hebben (vanzelfsprekend) uiteenlopende mankementen. Die mede-patiënten kunnen er natuurlijk ook niets aan doen, maar het gerochel, gesnurk en gekreun is er niet minder om. En dan heb ik het nog niet over de patiënten die het bed niet kunnen verlaten en dus de grote boodschap zonder stankafsluiter in jouw gezelschap moeten produceren!.........Heel bar!
De ziekenhuizen in Nederland zijn top, maar je moet er geen dag langer liggen dan strikt noodzakelijk is.
Maar van dit alles heeft Marlies de komende dagen gelukkig geen last, want ze ligt helemaal alleen op een prachtige airconditioned kamer met een privé toilet/douche en natuurlijk radio en tv.
Morgenvroeg om 08.00 uur wordt Marlies geholpen door plastich chirug dr. Jongen.
We hebben haar vandaag persoonlijk gesproken en ze is inderdaad weer helemaal terug. Ze had er na zo'n lange afwezigheid weer zin in. Nou maar hopen dat Marlies daar baat bij heeft.
"Dat gaat zeker lukken", sprak dr. Jongen bemoedigend.
Precies wat Marlies slechts had gehoopt: een eenpersoonskamer14 sep 2008
En dan opeens
De post komt bij ons altijd 's-middags. Zo rond 15.30 uur. Dat is op zich natuurlijk geen opzienbarend nieuws. Daar zijn we het snel over eens. Maar dinsdag 9 september was dat toch wel iets anders. Tussen de reclamefolders zat opeens een brief van het Martini-ziekenhuis. Of Marlies volgende week woensdag 17 september zich om 14.00 uur wil melden, want dan wordt zij opgenomen om de volgende dag al te worden geopereerd!
Zo hoor je maanden niets en dan opeens ligt er die brief op de mat. Kort geleden heeft Marlies nog contact gehad m
et de afdeling plastische chirurgie. Toen was er nog niets bekend en nu dus die brief. Tja, dat was toch even slikken voor Marlies. Ze had er op zo'n korte termijn niet meer op gerekend. Daar werd ze toch wel even zenuwachtig van. Dat begrijpen we denk ik allemaal volkomen. 't Is ook niet niks zo'n 6 á 8 uren durende operatie.
Aan de andere kant is het ook wel weer mooi. Hoeft ze er ook niet zolang tegenaan te hikken.
Hopelijk kunnen we hiermee de reeks van ingrijpende medische behandelingen afsluiten. Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk dat deze operatie een duidelijk positief resultaat oplevert tegen de constante pijn op haar borst. Want ondanks de technisch geslaagde 1e operatie is die pijn nog steeds niet verdwenen tot het niveau wat Marlies had gehoopt. Het wordt dus allemaal nog erg spannend.
Bij Marlies wordt voor de 2e keer de zgn. rugspiermethode toegepast. Wanneer je hier klikt, kun je nog eens nalezen hoe dat precies gaat.
Zo hoor je maanden niets en dan opeens ligt er die brief op de mat. Kort geleden heeft Marlies nog contact gehad m
et de afdeling plastische chirurgie. Toen was er nog niets bekend en nu dus die brief. Tja, dat was toch even slikken voor Marlies. Ze had er op zo'n korte termijn niet meer op gerekend. Daar werd ze toch wel even zenuwachtig van. Dat begrijpen we denk ik allemaal volkomen. 't Is ook niet niks zo'n 6 á 8 uren durende operatie.Aan de andere kant is het ook wel weer mooi. Hoeft ze er ook niet zolang tegenaan te hikken.
Hopelijk kunnen we hiermee de reeks van ingrijpende medische behandelingen afsluiten. Maar het allerbelangrijkste is natuurlijk dat deze operatie een duidelijk positief resultaat oplevert tegen de constante pijn op haar borst. Want ondanks de technisch geslaagde 1e operatie is die pijn nog steeds niet verdwenen tot het niveau wat Marlies had gehoopt. Het wordt dus allemaal nog erg spannend.
Bij Marlies wordt voor de 2e keer de zgn. rugspiermethode toegepast. Wanneer je hier klikt, kun je nog eens nalezen hoe dat precies gaat.
8 sep 2008
Barcelona, goed nieuws en prachtig Twents landschap
Barcelona:
Het was in verschillende opzichten een mooie week. Ik bedoel hiermee in eerste instantie niet het weer, ook bijzonder acceptabel in Twente, maar meer de omstandigheden.
Het begon al op zondag 31/8. We hebben Jasper en z'n klasgenoten klokslag 19.00 uur uitgezwaaid voor een 17 uren lange busreis naar Barcelona. Jasper ging daar cultuursnuiven ......... en natuurlijk enorm veel lol maken. Vooral dat laatste schijnt goed gelukt te zijn :) Met architectonische bouwwerken heeft Jasper (nog) niet zoveel. Ouwehoeren en chillen is op dit moment z'n grootste hobby. Toen hij afgelopen vrijdag thuiskwam had'ie uren nodig om al z'n verhalen en belevenissen te vertellen. Aan al die verhalen af te meten kan ik het bevestigen. Jasper heeft veel lol gehad!
Goed nieuws:
Maandag 1/9 was het weer tijd voor de uitslag van het tweemaandelijkse grote bloedonderzoek.
Zoals jullie inmiddels misschien weten, wordt dan de status quo van mijn kahler bepaald.
Al ongeveer vanaf mijn stamceltherapie (december 2006) is de waarde van het zgn. M-proteïne (lees: de activiteit van kahler) laag. Rond de waarde 3. Maandag jl. bleek die waarde ineens een stuk lager te zijn, namelijk 2!
Is dat goed nieuws?? Ja, dat is bijzonder goed nieuws. Vooral omdat na zo'n relatief middellange periode na die therapie zonder tussentijdse andere behandeling en/of medicijn dan de tweeweekse toediening van Velcade (Bortezomib), de activiteit van mr. kahler toch nog weer is afgenomen. De oorzaak hiervan kunnen verschillende factoren zijn of een combinatie daarvan. Is het de Velcade? Het zou een logische verklaring zijn, maar het is in dit stadium van het zgn. Hovon65 onderzoek, waar ik aan deelneem, nog niet met zekerheid vast te stellen.
Wat de oorzaak ook is, ik heb er in ieder geval enorme baat bij. Ik voel mij als vanouds (goed dus).
In plaats van de over het algemeen gebruikelijke toename van het M-proteïnegehalte zelfs afname!. Daar krijgt de burger weer moed door :)
Prachtig Twents landschap:
Omdat Jasper de komende dagen aan onze ouderlijke zorgen was onttrokken en Mark zich uitstekend vermaakte met de snoei- en maaiopdrachten van de fa. Farwick, hadden wij de handen even vrij voor een weekje kamperen. Wij hadden een prachtige locatie ontdekt op een boerderijcamping in Ootmarsum. De kippen scharrelden rond onze caravan terwijl wij genoten van de rust en het uitzicht op een typisch Twents landschap. Ongeveer 30 kilometer van ons huis en toch een volledig vakantiegevoel. Heerlijk.
Na de goede uitslag van het bloedonderzoek was er alle reden voor een toost
Het was in verschillende opzichten een mooie week. Ik bedoel hiermee in eerste instantie niet het weer, ook bijzonder acceptabel in Twente, maar meer de omstandigheden.
Het begon al op zondag 31/8. We hebben Jasper en z'n klasgenoten klokslag 19.00 uur uitgezwaaid voor een 17 uren lange busreis naar Barcelona. Jasper ging daar cultuursnuiven ......... en natuurlijk enorm veel lol maken. Vooral dat laatste schijnt goed gelukt te zijn :) Met architectonische bouwwerken heeft Jasper (nog) niet zoveel. Ouwehoeren en chillen is op dit moment z'n grootste hobby. Toen hij afgelopen vrijdag thuiskwam had'ie uren nodig om al z'n verhalen en belevenissen te vertellen. Aan al die verhalen af te meten kan ik het bevestigen. Jasper heeft veel lol gehad!
Goed nieuws:
Maandag 1/9 was het weer tijd voor de uitslag van het tweemaandelijkse grote bloedonderzoek.
Zoals jullie inmiddels misschien weten, wordt dan de status quo van mijn kahler bepaald.
Al ongeveer vanaf mijn stamceltherapie (december 2006) is de waarde van het zgn. M-proteïne (lees: de activiteit van kahler) laag. Rond de waarde 3. Maandag jl. bleek die waarde ineens een stuk lager te zijn, namelijk 2!
Is dat goed nieuws?? Ja, dat is bijzonder goed nieuws. Vooral omdat na zo'n relatief middellange periode na die therapie zonder tussentijdse andere behandeling en/of medicijn dan de tweeweekse toediening van Velcade (Bortezomib), de activiteit van mr. kahler toch nog weer is afgenomen. De oorzaak hiervan kunnen verschillende factoren zijn of een combinatie daarvan. Is het de Velcade? Het zou een logische verklaring zijn, maar het is in dit stadium van het zgn. Hovon65 onderzoek, waar ik aan deelneem, nog niet met zekerheid vast te stellen.
Wat de oorzaak ook is, ik heb er in ieder geval enorme baat bij. Ik voel mij als vanouds (goed dus).
In plaats van de over het algemeen gebruikelijke toename van het M-proteïnegehalte zelfs afname!. Daar krijgt de burger weer moed door :)
Prachtig Twents landschap:
Omdat Jasper de komende dagen aan onze ouderlijke zorgen was onttrokken en Mark zich uitstekend vermaakte met de snoei- en maaiopdrachten van de fa. Farwick, hadden wij de handen even vrij voor een weekje kamperen. Wij hadden een prachtige locatie ontdekt op een boerderijcamping in Ootmarsum. De kippen scharrelden rond onze caravan terwijl wij genoten van de rust en het uitzicht op een typisch Twents landschap. Ongeveer 30 kilometer van ons huis en toch een volledig vakantiegevoel. Heerlijk.
Na de goede uitslag van het bloedonderzoek was er alle reden voor een toost31 aug 2008
Marlies en elektrische vliegenmepper
Marlies:
Is er alweer nieuws te melden rond de 2e operatie van Marlies. Ja en nee!
Er is nog steeds geen zicht op een datum waarop de operatie zal plaatsvinden. Marlies heeft de betreffende chirurg sinds haar vertrek naar China zelfs nog niet gesproken. Zij is nog steeds met verlof. Afgelopen week heeft Marlies contact gehad met de betreffende afdeling van Martini-ziekenhuis en daar werd verwacht dat de plastisch chirurg van Marlies (Dr. Jongen) in de loop van september weer zal beginnen. "Maar niets is in deze situatie zeker bij Dr. Jongen!", werd er zekerheidshalve bij verteld.
Tja, dat schiet natuurlijk niet op zo! Haar man is óók plastisch chirurg, dus om bij Appie Hein te kunnen blijven pinnen hoeft mevrouw Jongen zich kennelijk niet te haasten. Eind september zal Marlies nog eens polshoogte nemen bij het ziekenhuis.
Electrische vliegenmepper:
In de afgelopen eeuwen zijn er prachtige uitvindingen gedaan die het leven van de meeste mensen enorm hebben vereenvoudigd. Het is een open deur. Ik weet het. Auto's ,wasmachine, telefoon enz. Allemaal prachtig en niet meer weg te denken. Stel je voor zeg!.
Zonder auto valt nog wel te leven. Onze buren weten niet anders en die komen uiteindelijk ook overal. Maar zonder wasmachine of telefoon. Zonder wasmachine gaan onze jongens nóg meer deodorant en andere geurtjes gebruiken en zonder (GSM)telefoon.........dan houden ze geld over!
Maar ja, daarvoor is het nu te laat. De GSM is al gepromoveerd tot een van hun primaire levensbehoeften!
Maar enkele jaren geleden werd nóg een uitstekende uitvinding gedaan: de elektrische vliegenmepper. Het apparaat wordt met 'mepper' aangeduid, maar wat je er beslist NIET mee moet doen is meppen! Het is niet ondenkbaar dat na de eerste de beste mep het apparaat uit elkaar valt. Nee, meppen is ook helemaal niet nodig. Ach, u weet hoogstwaarschijnlijk maar al te goed welk apparaat ik bedoel. Iedereen heeft inmiddels zo'n mepper. Wij hebben in elke ruimte van ons huis zo'n ding in de hoek staan en in onze caravan zelfs twee! Eentje reserve voor het geval het dienstdoende apparaat stuk gaat. Wij kunnen niet meer zonder.
Iedereen kent de terreur van die rotmuggen. Muggen! Bij alles in de natuur kan ik mij een ecologische functie voorstellen. Maar bij muggen.....?! Geen idee. Volgens mij een ongewilde celdeling tijdens de evolutietheorie. En als je het relateert aan het scheppingsverhaal is het helemaal een kwalijke zaak! Wie schept er nu in godsnaam een mug! Welke overwegingen lagen daar nu aan ten grondslag.
"Zo! De wereld is nu wel zo'n beetje klaar. Lucht, licht, water, dieren, planten en de mens.... De mens?? Oh ja, dan moeten er ook een paar muggen bij. Hoeft'ie zich 's-nachts niet te vervelen".
Dat zal God toch niet gedacht hebben?? ...........'k Geloof het niet ! :)
Maar, daar heeft de mensheid dus wat op gevonden: De elektrische vliegenmepper. Het ding werkt perfect en het is nog leuk om te doen ook. Muggen komen er zonder twijfel mee aan hun einde. Het kan bijna niet misgaan. Al raak je slechts het uiteinde van de linkerachterpoot. Een spetterend schouwspel, vaak gevolgd door een kleine rookpluim, is het gevolg. Weer een mug minder. Heerlijk!
Ik hoef er 's-nac
hts zelfs m'n bed niet meer voor uit. Het is natuurlijk nog steeds erg vervelend zo'n mug op de slaapkamer. Maar dit apparaat heeft de jacht op het beest aanzienlijk vereenvoudigd. 's-Nachts op jacht werkt als volgt:
Het gebeurt altijd als je nog nét niet slaapt. Anders hoor je de mug namelijk niet en word je 's-morgens onder de muggenbulten wakker.
Je hoort die terreurmug dus aankomen. Het irritante gezoem wordt luider en na korte tijd heeft het beest je hoofd bereikt. Zomaar in de richting van het gezoem slaan heeft geen zin, want daar zijn die beesten op getraind. De mug schakel je er echt niet mee uit, want na korte tijd herhaalt zich het tafereel.
Nee, rustig blijven liggen. Pak de elektrische mepper en maak een rustige maar gestage zwaaibeweging heen en weer. Rustig en geduldig blijven zwaaien. De mug komt zo terug en wordt dan door de mepper opgevangen. Het voordeel van de duisternis is, dat je het dodelijke werk van de mepper na korte tijd vanzelf ziet. Opeens zie je een klein spetterend vuurwerkje, soms gepaard gaand met enig geratel of zelfs een knal. Prachtig! Dat is het moment dat de mepper de mug heeft geraakt. Weg mug!
Welterusten :)
Is er alweer nieuws te melden rond de 2e operatie van Marlies. Ja en nee!
Er is nog steeds geen zicht op een datum waarop de operatie zal plaatsvinden. Marlies heeft de betreffende chirurg sinds haar vertrek naar China zelfs nog niet gesproken. Zij is nog steeds met verlof. Afgelopen week heeft Marlies contact gehad met de betreffende afdeling van Martini-ziekenhuis en daar werd verwacht dat de plastisch chirurg van Marlies (Dr. Jongen) in de loop van september weer zal beginnen. "Maar niets is in deze situatie zeker bij Dr. Jongen!", werd er zekerheidshalve bij verteld.
Tja, dat schiet natuurlijk niet op zo! Haar man is óók plastisch chirurg, dus om bij Appie Hein te kunnen blijven pinnen hoeft mevrouw Jongen zich kennelijk niet te haasten. Eind september zal Marlies nog eens polshoogte nemen bij het ziekenhuis.
Electrische vliegenmepper:
In de afgelopen eeuwen zijn er prachtige uitvindingen gedaan die het leven van de meeste mensen enorm hebben vereenvoudigd. Het is een open deur. Ik weet het. Auto's ,wasmachine, telefoon enz. Allemaal prachtig en niet meer weg te denken. Stel je voor zeg!.
Zonder auto valt nog wel te leven. Onze buren weten niet anders en die komen uiteindelijk ook overal. Maar zonder wasmachine of telefoon. Zonder wasmachine gaan onze jongens nóg meer deodorant en andere geurtjes gebruiken en zonder (GSM)telefoon.........dan houden ze geld over!
Maar ja, daarvoor is het nu te laat. De GSM is al gepromoveerd tot een van hun primaire levensbehoeften!
Maar enkele jaren geleden werd nóg een uitstekende uitvinding gedaan: de elektrische vliegenmepper. Het apparaat wordt met 'mepper' aangeduid, maar wat je er beslist NIET mee moet doen is meppen! Het is niet ondenkbaar dat na de eerste de beste mep het apparaat uit elkaar valt. Nee, meppen is ook helemaal niet nodig. Ach, u weet hoogstwaarschijnlijk maar al te goed welk apparaat ik bedoel. Iedereen heeft inmiddels zo'n mepper. Wij hebben in elke ruimte van ons huis zo'n ding in de hoek staan en in onze caravan zelfs twee! Eentje reserve voor het geval het dienstdoende apparaat stuk gaat. Wij kunnen niet meer zonder.
Iedereen kent de terreur van die rotmuggen. Muggen! Bij alles in de natuur kan ik mij een ecologische functie voorstellen. Maar bij muggen.....?! Geen idee. Volgens mij een ongewilde celdeling tijdens de evolutietheorie. En als je het relateert aan het scheppingsverhaal is het helemaal een kwalijke zaak! Wie schept er nu in godsnaam een mug! Welke overwegingen lagen daar nu aan ten grondslag.
"Zo! De wereld is nu wel zo'n beetje klaar. Lucht, licht, water, dieren, planten en de mens.... De mens?? Oh ja, dan moeten er ook een paar muggen bij. Hoeft'ie zich 's-nachts niet te vervelen".
Dat zal God toch niet gedacht hebben?? ...........'k Geloof het niet ! :)
Maar, daar heeft de mensheid dus wat op gevonden: De elektrische vliegenmepper. Het ding werkt perfect en het is nog leuk om te doen ook. Muggen komen er zonder twijfel mee aan hun einde. Het kan bijna niet misgaan. Al raak je slechts het uiteinde van de linkerachterpoot. Een spetterend schouwspel, vaak gevolgd door een kleine rookpluim, is het gevolg. Weer een mug minder. Heerlijk!
Ik hoef er 's-nac
hts zelfs m'n bed niet meer voor uit. Het is natuurlijk nog steeds erg vervelend zo'n mug op de slaapkamer. Maar dit apparaat heeft de jacht op het beest aanzienlijk vereenvoudigd. 's-Nachts op jacht werkt als volgt:Het gebeurt altijd als je nog nét niet slaapt. Anders hoor je de mug namelijk niet en word je 's-morgens onder de muggenbulten wakker.
Je hoort die terreurmug dus aankomen. Het irritante gezoem wordt luider en na korte tijd heeft het beest je hoofd bereikt. Zomaar in de richting van het gezoem slaan heeft geen zin, want daar zijn die beesten op getraind. De mug schakel je er echt niet mee uit, want na korte tijd herhaalt zich het tafereel.
Nee, rustig blijven liggen. Pak de elektrische mepper en maak een rustige maar gestage zwaaibeweging heen en weer. Rustig en geduldig blijven zwaaien. De mug komt zo terug en wordt dan door de mepper opgevangen. Het voordeel van de duisternis is, dat je het dodelijke werk van de mepper na korte tijd vanzelf ziet. Opeens zie je een klein spetterend vuurwerkje, soms gepaard gaand met enig geratel of zelfs een knal. Prachtig! Dat is het moment dat de mepper de mug heeft geraakt. Weg mug!
Welterusten :)
22 aug 2008
Mark en Jasper en Olympische 'sport'.
Mark & Jasper:
Vorige week liep de lui- en lekkerlandperiode van Jasper ten einde. Het 'harde' scholierenleven ging weer beginnen. Tot vorig weekeinde begon zijn dag pas rond 12.00 uur. Maar dinsdag 19/8 jl. ging om 07.30 uur z'n wekker. Nu betekende dat niet zoveel, want gisteren was Jasper de start van de school kennelijk alweer vergeten en lag onze lieve Jasper om 08.10 uur nog heerlijk te dromen. Hij had toen nog precies 5 minuten om te douchen, aan te kleden, te ontbijten en naar school te fietsen. Nu is het toevallig een records brekende sportperiode met die Olympische Spelen, dus Marlies ging er helemaal voor zitten of het Jasper zou lukken om zijn persoonlijk record 'op het nippertje op tijd op school zijn' te breken.....Niet dus!
Hopelijk wordt dit tafereel in het komende schooljaar niet structureel, want dan krijgen Marlies en ik er hoogstwaarschijnlijk ook nog hoge bloeddruk en een hartkwaal bij.
De wekker van Mark loopt alweer twee weken om 06.15 uur af. Die is weer volop aan het onkruid wieden, heggen knippen en struiken snoeien. En nog steeds met veel plezier! Inmiddels is het in onze buurt ook doorgedrongen dat Mark ineens veel verstand van tuinonderhoud heeft. Hij heeft nu al zoveel tuinen vol onkruid in de aanbieding, dat hij, wanneer hij alle aanbiedingen zou accepteren, elke dag met gemak tot 22.00 uur zou kunnen doorschoffelen. Maar dat vindt zijn vriendin niet goed, dus moet hij keuzes maken.
Mark in actie bij het realiseren van zo'n perfecte tuin
Vorige week liep de lui- en lekkerlandperiode van Jasper ten einde. Het 'harde' scholierenleven ging weer beginnen. Tot vorig weekeinde begon zijn dag pas rond 12.00 uur. Maar dinsdag 19/8 jl. ging om 07.30 uur z'n wekker. Nu betekende dat niet zoveel, want gisteren was Jasper de start van de school kennelijk alweer vergeten en lag onze lieve Jasper om 08.10 uur nog heerlijk te dromen. Hij had toen nog precies 5 minuten om te douchen, aan te kleden, te ontbijten en naar school te fietsen. Nu is het toevallig een records brekende sportperiode met die Olympische Spelen, dus Marlies ging er helemaal voor zitten of het Jasper zou lukken om zijn persoonlijk record 'op het nippertje op tijd op school zijn' te breken.....Niet dus!
Hopelijk wordt dit tafereel in het komende schooljaar niet structureel, want dan krijgen Marlies en ik er hoogstwaarschijnlijk ook nog hoge bloeddruk en een hartkwaal bij.
De wekker van Mark loopt alweer twee weken om 06.15 uur af. Die is weer volop aan het onkruid wieden, heggen knippen en struiken snoeien. En nog steeds met veel plezier! Inmiddels is het in onze buurt ook doorgedrongen dat Mark ineens veel verstand van tuinonderhoud heeft. Hij heeft nu al zoveel tuinen vol onkruid in de aanbieding, dat hij, wanneer hij alle aanbiedingen zou accepteren, elke dag met gemak tot 22.00 uur zou kunnen doorschoffelen. Maar dat vindt zijn vriendin niet goed, dus moet hij keuzes maken.
Maar sommigen hebben geluk en krijgen na deskundig ingrijpen van Mark weer een perfecte tuin! :)
Mark in actie bij het realiseren van zo'n perfecte tuinOlympische 'sport': Pffff de eindredactie (Marlies) ging akkoord :):)
De Olympische Spelen zijn bijna ten einde en er waren prachtige sportmomenten bij. O.a. de dames Van der Kolk en Van Eupen. Goud in de categorie lichte dubbeltwee (bootje varen). Prachtig! En die enorme prestatie van Maarten van der Weijden. In 2001 geconfronteerd worden met acute lymfatische leukemie en nu olympisch kampioen 10 kilometer zwemmen.....10 kilometer!! Onvoorstelbaar! En vandaag dus weer een gouden medaille voor de hockey-dames. Knap hoor!Tja, en dan Anky van Grunsven met haar Salinero. Ik vind het bijzonder knap dat je een paard precies in de maat van mooie Wibi-klanken kunt leren stijldansen. Een prestatie van formaat dat Anky haar Salinero dat foutloos kan laten doen. Knap staaltje van dressuur. Het had uitstekend gepast in de openingsceremonie.Maar jongens en meisjes. DIT-IS-TOCH-GEEN-SPORT! Hier is toch geen sprake van een fysieke uitdaging van Anky?! Calimero is met vlag en wimpel geslaagd voor het gehoorzaamheidsexamen, maar zo'n circusact hoort toch niet op de Olympische Spelen thuis!
Dan kunnen ze van het leeuwentemmen ook wel een Olympisch nummer maken.Nee, ik vind dat de Olympische Spelen uitsluitend bedoeld is voor sport waarbij fysieke inspanning én conditie van mensen doorslaggevend moet zijn voor het eindresultaat. De menselijke maat. Dáár zijn de Olympische Spelen volgens mij ook voor bedoeld.
Dan kunnen ze van het leeuwentemmen ook wel een Olympisch nummer maken.Nee, ik vind dat de Olympische Spelen uitsluitend bedoeld is voor sport waarbij fysieke inspanning én conditie van mensen doorslaggevend moet zijn voor het eindresultaat. De menselijke maat. Dáár zijn de Olympische Spelen volgens mij ook voor bedoeld.
'k ben benieuwd wat de Partij voor de Dieren van dit Olympische onderdeel vindt.
Ook knap! Dat zie ik Anky nog niet doen :)
17 aug 2008
Nieuwe blog even uitgesteld
In de loop van deze week probeer ik weer een nieuwe blog te plaatsen
Ik had een behoorlijk verhaal op papier staan. 't Ging o.a. over de Olympische Spelen. Over het onderdeel met die stijldansende paarden. Hippische 'sport' genoemd. Wordt het grotendeels afgekeurd door de eindredactie!!
Ik had een behoorlijk verhaal op papier staan. 't Ging o.a. over de Olympische Spelen. Over het onderdeel met die stijldansende paarden. Hippische 'sport' genoemd. Wordt het grotendeels afgekeurd door de eindredactie!!
Kan ik weer helemaal opnieuw beginnen............potverde.....
11 aug 2008
Kort verslag van onze vakantie
Het was vanmorgen toch wel weer even wennen dat de wekker om 06.30 uur afliep. Daar had ik de afgelopen drie weken geen last van. Heerlijk.
Hoewel, in de vakantie werd ik ongeveer een uur later vanzelf wakker en maakte ik vervolgens deel uit van de eerste klandizie in de campingwinkel. De broodjes waren dan nog heerlijk warm en dan zijn ze natuurlijk het lekkerst. Nee, lang uitslapen kan ik al jaren niet meer. Helemaal niet erg, want dan beleef je de dag ook langer. Want als je in de vakantie tot 12.00 uur uitslaapt, blijft er van de 2 weken slechts 1 week vakantie over om iets te ondernemen! Onze jongens hebben 2 weken met ons gekampeerd, waarvan dus maar één week bewuste vakantie. Die andere week vakantietijd lagen ze in comateuze toestand te knorren in hun tent. Dat hielden ze tot ongeveer 12.00 uur vol en dan werden ze er door de zon vanzelf uitgebrand. In hun tent was de temperatuur dan ongeveer tot een graad of 40 opgelopen en dat is zelfs voor de beroepsuitslapers Mark en Jasper ten Voorde en hun vriendinnen te gortig.
Er was één dag waarop ze niet konden uitslapen. Dat was de dag dat wij gingen kanoën. We hadden 's-morgens 3 Canadese kano's gereserveerd, dus moest iedereen vroeg opstaan. Dat ging wonderwel zonder al te veel problemen. Na het ontbijt gingen we op de fiets naar de kanoverhuurder in Ommen.
In een busje werden we vervolgens naar het startpunt gebracht om te beginnen aan een 13,5 kilometer lange kanovaart over de Regge en de Vecht. Het was een prachtige tocht, maar 13,5 kilometer peddelen is voor beginners toch wel zo'n beetje het maximum op één dag.
Gelukkig gebruik je bij het fietsen hoofdzakelijk de benen, anders hadden we naderhand de camping niet meer bereikt!
Maar het was hartstikke gezellig en we hebben enorm gelachen. En natuurlijk allemaal kletsnat van het ouwehoeren :)
v.l.n.r: Naomi, Tamara, Mark en Jasper
Hoewel, in de vakantie werd ik ongeveer een uur later vanzelf wakker en maakte ik vervolgens deel uit van de eerste klandizie in de campingwinkel. De broodjes waren dan nog heerlijk warm en dan zijn ze natuurlijk het lekkerst. Nee, lang uitslapen kan ik al jaren niet meer. Helemaal niet erg, want dan beleef je de dag ook langer. Want als je in de vakantie tot 12.00 uur uitslaapt, blijft er van de 2 weken slechts 1 week vakantie over om iets te ondernemen! Onze jongens hebben 2 weken met ons gekampeerd, waarvan dus maar één week bewuste vakantie. Die andere week vakantietijd lagen ze in comateuze toestand te knorren in hun tent. Dat hielden ze tot ongeveer 12.00 uur vol en dan werden ze er door de zon vanzelf uitgebrand. In hun tent was de temperatuur dan ongeveer tot een graad of 40 opgelopen en dat is zelfs voor de beroepsuitslapers Mark en Jasper ten Voorde en hun vriendinnen te gortig.
Er was één dag waarop ze niet konden uitslapen. Dat was de dag dat wij gingen kanoën. We hadden 's-morgens 3 Canadese kano's gereserveerd, dus moest iedereen vroeg opstaan. Dat ging wonderwel zonder al te veel problemen. Na het ontbijt gingen we op de fiets naar de kanoverhuurder in Ommen.
In een busje werden we vervolgens naar het startpunt gebracht om te beginnen aan een 13,5 kilometer lange kanovaart over de Regge en de Vecht. Het was een prachtige tocht, maar 13,5 kilometer peddelen is voor beginners toch wel zo'n beetje het maximum op één dag.
Gelukkig gebruik je bij het fietsen hoofdzakelijk de benen, anders hadden we naderhand de camping niet meer bereikt!
Maar het was hartstikke gezellig en we hebben enorm gelachen. En natuurlijk allemaal kletsnat van het ouwehoeren :)
v.l.n.r: Naomi, Tamara, Mark en Jasper3 aug 2008
Voorbij en gesprek met internist
Voorbij:
Het was een leuke en gezellige vakantie in Ommen. En in zo'n situatie zijn 14 dagen natuurlijk veel tekort. Ik had een hele lijst met goede voornemens om in die vakantie allemaal te gaan doen, maar kwam daarmee bij lange na niet klaar. Er zit voor mij dus niets anders op om o.a. de spannende thriller 'Het Bernini Mysterie' van Dan Brown thuis maar uit te lezen. Ook niet verkeerd :) Het blijft komende week heerlijk zomerweer en de lekkere luie longchair staat nog steeds in de tuin klaar waarvoor het ding uiteindelijk gemaakt is. Luieren, lezen en af en toe knipogen naar de vakantiewas wegwerkende Marlies . Tjonge, wat een ideale vrouw heb ik toch :):)
In de komende blogs meer vakantieverhalen.
Gesprek met m'n internist:
Nu beperk ik mij even tot het gesprek met m'n internist (Dr. M.R. de Groot) dat ik op dinsdag 29/7 had. Ik had dit gesprek aangevraagd i.v.m. vragen over het in december stoppen van mijn deelname aan het Hovon 65 onderzoek. Zie vorige blog.
Mijn zorgen over het stoppen van mijn onderhoudsmedicijn zijn door hem weggenomen. Hij had hiervoor een duidelijke en logische verklaring. Het komt hierop neer:
Zowel Velcade oftewel Bortezomib, mijn huidige onderhoudsmedicijn, maar ook alle andere medicijnen die de ziekte van kahler effectief onderdrukken, zijn allemaal behoorlijk zware middelen. Zeker niet te vergelijken met aspirientjes en hoestpastilles!
Naast de positieve werking van deze medicijnen loop je als gebruiker een behoorlijk risico op het krijgen van vervelende bijwerkingen. Één van die bijwerking is neuropathie . De mate waarin deze bijwerkingen optreden verschilt echter per patiënt. Terwijl bij de ene patiënt bijzonder veel bijwerkingen optreden en het zelfs bij eenmalig toedienen al niet meer verantwoord is, heeft een andere patiënt geen tot weinig bijwerkingen. Ik ben die andere patiënt. Althans,.......nu nog wel!
Het vervelende is namelijk, dat bij langdurig gebruik van deze medicijnen de kans op het krijgen van één of meer bijwerkingen toeneemt. En heb je eenmaal een bepaalde bijwerking dan is deze vaak onomkeerbaar. Dat wil zeggen: De bijwerkingsreactie is blijvend. Er is alleen enige verbetering in met name de neuropathie-bijwerking te brengen wanneer volledig met het veroorzakende medicijn wordt gestopt. Dus niet even een pauze in het gebruik en weer opnieuw beginnen wanneer de neuropathie is verminderd of verdwenen. Nee, want wanneer na enig herstel het medicijn weer wordt toegepast zal de neuropathie weer onverminderd heftig toeslaan.
En juist om te voorkomen dat ik last krijg van deze bijwerkingen, wordt uit min of meer tactische overweging in december gestopt met mijn onderhoudsmedicijn Bortezomib. Mijn kahler lijkt onder controle en houdt zich koest, dus het is een verantwoord moment om een (hopelijk lange) medicijnpauze in te lassen. Mijn lichaam kan dan even 'op adem komen', waarmee de kans op het krijgen van de vervelende bijwerkingen wordt geminimaliseerd.
Vanzelfsprekend wordt mr. kahler nauwlettend in de gaten gehouden. Mijn regelmatige gang naar het hospitaal zal wel verminderen, maar is daarmee dus niet ten einde.
Wanneer blijkt dat mr.kahler uit zijn winterslaap ontwaakt en vervelend dreigt te worden, zal mijn huidige onderhoudsmedicijn of een ander goedje (afhankelijk van de situatie) weer worden toegediend. Op deze wijze probeert mijn medicijnman om enerzijds de ziekte doeltreffend te bestrijden en anderzijds de kwaliteit van mijn leven zo optimaal mogelijk te houden.
Nou, tot nu toe lukt'em dat aardig moet ik zeggen.
Het was een leuke en gezellige vakantie in Ommen. En in zo'n situatie zijn 14 dagen natuurlijk veel tekort. Ik had een hele lijst met goede voornemens om in die vakantie allemaal te gaan doen, maar kwam daarmee bij lange na niet klaar. Er zit voor mij dus niets anders op om o.a. de spannende thriller 'Het Bernini Mysterie' van Dan Brown thuis maar uit te lezen. Ook niet verkeerd :) Het blijft komende week heerlijk zomerweer en de lekkere luie longchair staat nog steeds in de tuin klaar waarvoor het ding uiteindelijk gemaakt is. Luieren, lezen en af en toe knipogen naar de vakantiewas wegwerkende Marlies . Tjonge, wat een ideale vrouw heb ik toch :):)
In de komende blogs meer vakantieverhalen.
Gesprek met m'n internist:
Nu beperk ik mij even tot het gesprek met m'n internist (Dr. M.R. de Groot) dat ik op dinsdag 29/7 had. Ik had dit gesprek aangevraagd i.v.m. vragen over het in december stoppen van mijn deelname aan het Hovon 65 onderzoek. Zie vorige blog.
Mijn zorgen over het stoppen van mijn onderhoudsmedicijn zijn door hem weggenomen. Hij had hiervoor een duidelijke en logische verklaring. Het komt hierop neer:
Zowel Velcade oftewel Bortezomib, mijn huidige onderhoudsmedicijn, maar ook alle andere medicijnen die de ziekte van kahler effectief onderdrukken, zijn allemaal behoorlijk zware middelen. Zeker niet te vergelijken met aspirientjes en hoestpastilles!
Naast de positieve werking van deze medicijnen loop je als gebruiker een behoorlijk risico op het krijgen van vervelende bijwerkingen. Één van die bijwerking is neuropathie . De mate waarin deze bijwerkingen optreden verschilt echter per patiënt. Terwijl bij de ene patiënt bijzonder veel bijwerkingen optreden en het zelfs bij eenmalig toedienen al niet meer verantwoord is, heeft een andere patiënt geen tot weinig bijwerkingen. Ik ben die andere patiënt. Althans,.......nu nog wel!
Het vervelende is namelijk, dat bij langdurig gebruik van deze medicijnen de kans op het krijgen van één of meer bijwerkingen toeneemt. En heb je eenmaal een bepaalde bijwerking dan is deze vaak onomkeerbaar. Dat wil zeggen: De bijwerkingsreactie is blijvend. Er is alleen enige verbetering in met name de neuropathie-bijwerking te brengen wanneer volledig met het veroorzakende medicijn wordt gestopt. Dus niet even een pauze in het gebruik en weer opnieuw beginnen wanneer de neuropathie is verminderd of verdwenen. Nee, want wanneer na enig herstel het medicijn weer wordt toegepast zal de neuropathie weer onverminderd heftig toeslaan.
En juist om te voorkomen dat ik last krijg van deze bijwerkingen, wordt uit min of meer tactische overweging in december gestopt met mijn onderhoudsmedicijn Bortezomib. Mijn kahler lijkt onder controle en houdt zich koest, dus het is een verantwoord moment om een (hopelijk lange) medicijnpauze in te lassen. Mijn lichaam kan dan even 'op adem komen', waarmee de kans op het krijgen van de vervelende bijwerkingen wordt geminimaliseerd.
Vanzelfsprekend wordt mr. kahler nauwlettend in de gaten gehouden. Mijn regelmatige gang naar het hospitaal zal wel verminderen, maar is daarmee dus niet ten einde.
Wanneer blijkt dat mr.kahler uit zijn winterslaap ontwaakt en vervelend dreigt te worden, zal mijn huidige onderhoudsmedicijn of een ander goedje (afhankelijk van de situatie) weer worden toegediend. Op deze wijze probeert mijn medicijnman om enerzijds de ziekte doeltreffend te bestrijden en anderzijds de kwaliteit van mijn leven zo optimaal mogelijk te houden.
Nou, tot nu toe lukt'em dat aardig moet ik zeggen.
14 jul 2008
Hoe staan de zaken, december, beentjes strekken
Hoe staan de zaken?!
Nou, het is misschien wel jammer voor liefhebbers van spannende verhalen, want het is op medisch gebied een saaie boel aan het worden bij de ten Voordetjes.
Het gaat namelijk nog steeds onverminderd goed.
M'n kahler houdt zich stabiel (niet minder, maar ook niet meer), 'k heb nog steeds een vreemd gevoel in m'n linkerbeen en m'n voetzolen (alsof ik constant met een gekrulde sok in m'n schoenen loop), m'n onderrug en heupomgeving zijn redelijk gevoelig (kraken en piepen bij het in beweging komen), Marlies heeft nog steeds pijn op haar borst en nu ook op de operatieplek op haar rug, haar neus is nog steeds verstopt en in haar linkerwijsvinger zit artritis. Het gaat dus uitstekend! Perfect zelfs, want ondanks al deze ongemakken ondervinden wij nagenoeg geen beperkingen en genieten we van elke dag. Sommige zaken, waarbij enige fysieke inspanning vereist is, duren wat langer. Nou, dan duurt het maar wat langer. Ook geen probleem.
December:
Maar toch voel ik mij niet helemaal op m'n gemak. In een van de vorige blogs gaf ik al aan dat het zgn. Hovon 65-onderzoek, waar ik aan deelneem, in december a.s. zal stoppen. Dan zitten de 2 jaren van onderzoek erop. In het kader van dit onderzoek ontvang ik elke 14 dagen het onderhoudsmedicijn Velcade (Bortezomib). Ik reageer kennelijk uitstekend op dat medicijn, want ik voel mij, zoals ik in de vorige blogs ook al verschillende keren heb geschreven, als vanouds. Juist daarom ben ik nu enigszins bang dat, wanneer ik dat medicijn in december niet meer krijg, mr kahler dat in de gaten krijgt en die gelegenheid aangrijpt om mij het leven zuur te maken. Vanzelfsprekend krijg ik dan wel andere medicatie, maar dan is het maar weer afwachten of ik (ook) dat medicijn goed kan verdragen én of dat nieuwe medicijn net zo effectief tegen mr kahler optreedt als de Velcade. Een hoop onzekerheden dus.
Daarom heb ik maar een gesprek met m'n behandelend geneesheer aangevraagd. Het is niet dringend, dus we spreken elkaar eind juli.
Beentjes strekken:
Maar eerst deze week m'n oudste broer feliciteren met z'n verjaardag en dan aan het einde van de week naar Ommen. That's the place to be! Even drie weken de beentjes strekken. Heerlijk...........als het maar droog blijft......
Nou, het is misschien wel jammer voor liefhebbers van spannende verhalen, want het is op medisch gebied een saaie boel aan het worden bij de ten Voordetjes.
Het gaat namelijk nog steeds onverminderd goed.
M'n kahler houdt zich stabiel (niet minder, maar ook niet meer), 'k heb nog steeds een vreemd gevoel in m'n linkerbeen en m'n voetzolen (alsof ik constant met een gekrulde sok in m'n schoenen loop), m'n onderrug en heupomgeving zijn redelijk gevoelig (kraken en piepen bij het in beweging komen), Marlies heeft nog steeds pijn op haar borst en nu ook op de operatieplek op haar rug, haar neus is nog steeds verstopt en in haar linkerwijsvinger zit artritis. Het gaat dus uitstekend! Perfect zelfs, want ondanks al deze ongemakken ondervinden wij nagenoeg geen beperkingen en genieten we van elke dag. Sommige zaken, waarbij enige fysieke inspanning vereist is, duren wat langer. Nou, dan duurt het maar wat langer. Ook geen probleem.
December:
Maar toch voel ik mij niet helemaal op m'n gemak. In een van de vorige blogs gaf ik al aan dat het zgn. Hovon 65-onderzoek, waar ik aan deelneem, in december a.s. zal stoppen. Dan zitten de 2 jaren van onderzoek erop. In het kader van dit onderzoek ontvang ik elke 14 dagen het onderhoudsmedicijn Velcade (Bortezomib). Ik reageer kennelijk uitstekend op dat medicijn, want ik voel mij, zoals ik in de vorige blogs ook al verschillende keren heb geschreven, als vanouds. Juist daarom ben ik nu enigszins bang dat, wanneer ik dat medicijn in december niet meer krijg, mr kahler dat in de gaten krijgt en die gelegenheid aangrijpt om mij het leven zuur te maken. Vanzelfsprekend krijg ik dan wel andere medicatie, maar dan is het maar weer afwachten of ik (ook) dat medicijn goed kan verdragen én of dat nieuwe medicijn net zo effectief tegen mr kahler optreedt als de Velcade. Een hoop onzekerheden dus.
Daarom heb ik maar een gesprek met m'n behandelend geneesheer aangevraagd. Het is niet dringend, dus we spreken elkaar eind juli.
Beentjes strekken:
Maar eerst deze week m'n oudste broer feliciteren met z'n verjaardag en dan aan het einde van de week naar Ommen. That's the place to be! Even drie weken de beentjes strekken. Heerlijk...........als het maar droog blijft......
29 jun 2008
Loat oe nich in de kraant zet'n
Afgelopen week las ik in de krant een rouwadvertentie van iemand die bij een verkeersongeval was omgekomen. Bijzonder triest natuurlijk. Pats boem dood. Vreselijk voor de betrokkene, maar natuurlijk ook voor de naasten. Geen ziekbed, maar ook geen afscheid!
Bij een overlijden is het meestal gebruikelijk dat van deze trieste gebeurtenis bekendheid wordt gegeven door het plaatsen van een rouwadvertentie in de krant. Zo worden ook diegenen die geen directe (sociale) relatie met de overledene en zijn familie hebben van deze gebeurtenis op de hoogte gebracht. Wat dat betreft is de krant ook voor deze gebeurtenissen een mooi medium om iets bekend te maken. Maar, in die betreffende krant stond niet alleen de rouwadvertentie, maar ook -tig advertenties met medelevingsbetuigingen. Een condoleancebericht van de buren, van neven en nichten, de sportclub, van verschillende zakelijke relaties, enz. Bijna anderhalve pagina vol.
Niet zelden wordt daarbij ook nog zelfs een pootafdruk van Snuf de hond of Minoes de kat afgedrukt of wordt de naam van de kanarie van tante Truus uit Drente vermeld.
Ik vind dit al enige tijd merkwaardig. Waarom tonen al die mensen via een advertentie in de krant hun medeleven aan de familie van de overledene? Het wordt op grote schaal gedaan, want dagelijks staan dergelijke condoleances op de rouwpagina. Doen mensen dit nu écht om de familie te condoleren of dient het ook nog een ander doel. Bijvoorbeeld, om de (sociale) omgeving te laten weten dat je met de familie van de overledene een bepaalde band hebt of had en met hen begaan bent??? Ik weet het niet. 'k Heb ook geen idee waar het vandaan komt. Vreemd verschijnsel eigenlijk, vindt u niet?
'k heb er zelfs een boekje over etiquette op nageslagen, maar daarover staat er niets in. Wel over condoleren in het algemeen enzo, maar niets over het plaatsen van dergelijke advertenties.
Ik zou, wanneer ik de familie van een overledene mijn medeleven wil betuigen, een kaart of brief sturen. Of ik zou, wanneer ik de familie persoonlijk ken, bijvoorbeeld ingeval één van mijn buren overlijdt, er op bezoek gaan. Dan kan ik hen persoonlijk condoleren en hen zonodig steunen door mijn hulp voor het een of ander aan te bieden. Maar een advertentie plaatsen om mijn medeleven te betuigen? Nee, dat zou niet bij mij opkomen. 't Is nog hartstikke duur ook!
Dus, wanneer jullie mijn advertentie lezen. Houd het geld in de knip en stuur eventueel een kaart of brief :)
Gisteravond sprak ik met een buurman over het Twentse dialect. Hij vertelde dat er in het Twents een mooie nuchtere uitspraak is om iemand het beste met z'n gezondheid te wensen:
Bij een overlijden is het meestal gebruikelijk dat van deze trieste gebeurtenis bekendheid wordt gegeven door het plaatsen van een rouwadvertentie in de krant. Zo worden ook diegenen die geen directe (sociale) relatie met de overledene en zijn familie hebben van deze gebeurtenis op de hoogte gebracht. Wat dat betreft is de krant ook voor deze gebeurtenissen een mooi medium om iets bekend te maken. Maar, in die betreffende krant stond niet alleen de rouwadvertentie, maar ook -tig advertenties met medelevingsbetuigingen. Een condoleancebericht van de buren, van neven en nichten, de sportclub, van verschillende zakelijke relaties, enz. Bijna anderhalve pagina vol.
Niet zelden wordt daarbij ook nog zelfs een pootafdruk van Snuf de hond of Minoes de kat afgedrukt of wordt de naam van de kanarie van tante Truus uit Drente vermeld.
Ik vind dit al enige tijd merkwaardig. Waarom tonen al die mensen via een advertentie in de krant hun medeleven aan de familie van de overledene? Het wordt op grote schaal gedaan, want dagelijks staan dergelijke condoleances op de rouwpagina. Doen mensen dit nu écht om de familie te condoleren of dient het ook nog een ander doel. Bijvoorbeeld, om de (sociale) omgeving te laten weten dat je met de familie van de overledene een bepaalde band hebt of had en met hen begaan bent??? Ik weet het niet. 'k Heb ook geen idee waar het vandaan komt. Vreemd verschijnsel eigenlijk, vindt u niet?
'k heb er zelfs een boekje over etiquette op nageslagen, maar daarover staat er niets in. Wel over condoleren in het algemeen enzo, maar niets over het plaatsen van dergelijke advertenties.
Ik zou, wanneer ik de familie van een overledene mijn medeleven wil betuigen, een kaart of brief sturen. Of ik zou, wanneer ik de familie persoonlijk ken, bijvoorbeeld ingeval één van mijn buren overlijdt, er op bezoek gaan. Dan kan ik hen persoonlijk condoleren en hen zonodig steunen door mijn hulp voor het een of ander aan te bieden. Maar een advertentie plaatsen om mijn medeleven te betuigen? Nee, dat zou niet bij mij opkomen. 't Is nog hartstikke duur ook!
Dus, wanneer jullie mijn advertentie lezen. Houd het geld in de knip en stuur eventueel een kaart of brief :)
Gisteravond sprak ik met een buurman over het Twentse dialect. Hij vertelde dat er in het Twents een mooie nuchtere uitspraak is om iemand het beste met z'n gezondheid te wensen:
'Loat oe nich in de kraant zet'n'
24 jun 2008
Over en verder
Over:
En daar was opeens het verlossende mailtje van de schoolmentor/coach van Jasper. Hij is over!
Het was nog enigszins spannend of Jasper vanwege z'n slechte cijfer voor Frans wel zou overgaan. Maar gelukkig compenseerden z'n andere cijfers de schade en kan hij komend schooljaar beginnen aan het vierde jaar. Met veel dank aan zijn mentor/coach Els Wolbers van het Kottenpark College in Enschede. Zij heeft Jasper formidabel begeleid en gestimuleerd.
Jasper is een bijzonder lieve en slimme jongen, maar die steun in de rug had hij wel nodig. Maar het resultaat is er gelukkig ook naar. Jasper is over en Mark is geslaagd. De vakantie kan beginnen!
En verder:
Nou, verder is er eigenlijk niet zoveel (interessant) nieuws te melden. Alles loopt gelukkig volgens verwachting.
Wij zijn (nog steeds) behoorlijk druk met het schilderen en opruimen van ons huis. In m'n blog van 20 april schreef ik er al over. Het is nu 24 juni......We doen het dus duidelijk rustig aan. Maar ja, in verband met onze fysieke beperkingen hebben we ook geen keus. Als het maar gestaag gebeurd :)
Volgende week wordt de peilstok weer in meneer kahler gestoken. Dan is het weer tijd voor periodieke meting van de kahlersituatie. Ik voel me nog steeds onverminderd goed, dus ik heb er wel vertrouwen in dat de uitslag (ook) goed zal zijn.
Ik maak me echter wel enigszins zorgen over de maand december van dit jaar. Dan is de Hovon 65-studie, waar ik nu aan deelneem, afgelopen en zal er worden gestopt met m'n onderhoudsmedicijn Velcade.
Ik weet nog niet hoe het dan zal gaan. Krijg ik dan een ander medicijn of moet ik het doen met alleen rode wijn en paracetamol? Hoe zal de kahler zich dan houden?? Allemaal prangende vragen die ik binnenkort eens met m'n internist zal bespreken.
't Is laat zie ik. Morgen weer een dag. Marlies ligt al in de bedstede en ik ga er lekker achteraan.
Heerlijk, want slapen doe ik als de beste.............en snurken trouwens ook! zegt Marlies :)
En daar was opeens het verlossende mailtje van de schoolmentor/coach van Jasper. Hij is over!
Het was nog enigszins spannend of Jasper vanwege z'n slechte cijfer voor Frans wel zou overgaan. Maar gelukkig compenseerden z'n andere cijfers de schade en kan hij komend schooljaar beginnen aan het vierde jaar. Met veel dank aan zijn mentor/coach Els Wolbers van het Kottenpark College in Enschede. Zij heeft Jasper formidabel begeleid en gestimuleerd.
Jasper is een bijzonder lieve en slimme jongen, maar die steun in de rug had hij wel nodig. Maar het resultaat is er gelukkig ook naar. Jasper is over en Mark is geslaagd. De vakantie kan beginnen!
En verder:
Nou, verder is er eigenlijk niet zoveel (interessant) nieuws te melden. Alles loopt gelukkig volgens verwachting.
Wij zijn (nog steeds) behoorlijk druk met het schilderen en opruimen van ons huis. In m'n blog van 20 april schreef ik er al over. Het is nu 24 juni......We doen het dus duidelijk rustig aan. Maar ja, in verband met onze fysieke beperkingen hebben we ook geen keus. Als het maar gestaag gebeurd :)
Volgende week wordt de peilstok weer in meneer kahler gestoken. Dan is het weer tijd voor periodieke meting van de kahlersituatie. Ik voel me nog steeds onverminderd goed, dus ik heb er wel vertrouwen in dat de uitslag (ook) goed zal zijn.
Ik maak me echter wel enigszins zorgen over de maand december van dit jaar. Dan is de Hovon 65-studie, waar ik nu aan deelneem, afgelopen en zal er worden gestopt met m'n onderhoudsmedicijn Velcade.
Ik weet nog niet hoe het dan zal gaan. Krijg ik dan een ander medicijn of moet ik het doen met alleen rode wijn en paracetamol? Hoe zal de kahler zich dan houden?? Allemaal prangende vragen die ik binnenkort eens met m'n internist zal bespreken.
't Is laat zie ik. Morgen weer een dag. Marlies ligt al in de bedstede en ik ga er lekker achteraan.
Heerlijk, want slapen doe ik als de beste.............en snurken trouwens ook! zegt Marlies :)
16 jun 2008
geslaagd, overgaan en kamperen
Het was voor veel ouders een spannende week. Zullen al die jaren van aanmoedigen, liefde, zorg, frustratie, kwaadheid, verbijstering, wassen, strijken, opruimen, eten koken enz. eindelijk één van de gewenste resultaten 'HET SCHOOLDIPLOMA' voor zoon of dochter opleveren?! Gelukkig vielen de meest gezinnen in de prijzen. Wij gelukkig ook!Onze oudste zoon Mark is een bijzonder lieve en attente jongen met veel kwaliteiten. Maar studeren komt in dat rijtje niet voor. Daar heeft'ie niet zoveel mee. Tenminste niet om min of meer zonder specifiek doel of uitsluitend voor een algemeen diploma te studeren. Tóch is het hem gelukt. Wat dat betreft heeft hij evenals Oranje een prestatie van formaat geleverd. Wie had dát gedacht............Nou, wij in ieder geval niet.
Maar dat is nu verleden tijd en telt nu niet meer. 26 juni rap het diploma ophalen en met frisse moed verder in het hoveniersvak. Deze week kon voor ons niet meer stuk!!
En Jasper? Jasper moet nog een paar dagen goed z'n best doen om over te kunnen gaan. Hij heeft prachtcijfers.................. maar niet voor de talen. Jasper is een echte Bèta-student. Wis- schei- en en natuurkunde vindt'ie zelfs leuk, maar de talen?! "Je ne parles pas Francais" en daar heeft hij dus ook een 3 voor op z'n rapport staan. Om dat te compenseren moeten alle andere vakken ruim voldoende zijn. Hij komt nog 0,4 punten tekort. Maar, Jasper heeft voldoende grijze massa om dat te kunnen compenseren. We houden de spanning er dus nog even in. :)
En met ons (Jan en Marlies) gaat het gelukkig zoals het al een hele tijd gaat. Ongewijzigd goed.
Oké, we hebb
en zo onze ongemakken, maar daar zijn we nu zo langzamerhand aan gewend. Mijn situatie blijft gelukkig stabiel en Marlies kan zich redelijk goed redden.Gisteren hebben we een prachtplek op een grote camping gevonden. Ruim 150 vierkante meter! Zo'n grote plek tref je niet vaak. Die hebben we dit jaar ook wel nodig want de vriendinnen van onze jongens gaan dit jaar ook mee. We hebben dus extra bouwruimte nodig. Nou, dat kan nu makkelijk. Als het weer ook nog meewerkt, wordt het natuurlijk harstikke gezellie! :)
10 jun 2008
Neusholten, hovenier en 44
Neusholten:
Het is alweer een tijdje geleden dat ik over de aanhoudende verkoudheid/verstopte neusholten van Marlies schreef. De KNO-arts heeft de oorzaak in alle hoeken en gaten in haar hoofd proberen te vinden, maar tot op heden niet gevonden. Die verstopte neus heeft Marlies nog steeds. Nu al bijna 1 1/2 jaar!
Deze week is Marlies toch maar weer eens naar de KNO-arts geweest. Die schreef haar een zojuist nieuw op de markt gekomen medicijn voor. De arts denkt aan een allergie en dit nieuwe spul moet de verschijnselen ervan effectief bestrijden. Afwachten maar weer.
Hovenier:
Vrijdag 30 mei was voor Mark de laatste schooldag. In het nieuwe schooljaar begint hij met een hoveniersopleiding. Het lijkt hem prachtig en hij heeft er veel zin in. Om al wat ervaring op te doen heeft hij een vakantiebaantje gevonden bij zijn toekomstige stageadres: Groenbedrijf Farwick in Enschede. Mark kon maandag 2 juni meteen beginnen.
Tijdens zijn schoolperiode hoefde hij, wanneer er zo nu en dan les werd gegeven, pas om 07.30 uur op te staan en was hij vaak al omstreeks 15.00 uur thuis.
Mark ging nu kennismaken met de grote mensenwereld met de daarbij horende grote mensentijden! Om 07.15 uur moet hij op het werk aanwezig zijn en om 16.45 uur rijdt Mark met zijn collega's het terrein van Farwick weer op om vervolgens eerst het gereedschap en het tuinafval op te ruimen om daarna pas naar huis te kunnen fietsen. En dan komt'ie rond 17.45 uur weer thuis. Dat zijn nog eens andere tijden.
Voor een jongen die wij elke morgen zes keer moeten wekken om hem uit bed te krijgen en die met gemak tot diep in de middag kan uitslapen, waren wij natuurlijk er-rug benieuwd hoe hem deze arbeidstijden én het harde werken zou bevallen...................
Hij is nog maar een weekje bezig, maar we zien ineens een andere Mark. Hij staat fluitend om 06.00 uur op en (afgaand op de positieve berichten) steekt hij vervolgens flink z'n handen uit de mouwen. Aan het eind van de middag komt'ie fluitend en nog fit weer thuis. Hij is hartstikke enthousiast en vindt z'n collega's helemaal top. Werken met z'n handen ligt hem duidelijk beter dan werken met (alleen) z'n hoofd.
Hij heeft zelfs al enkele adresjes gescoord waar hij tegen enige financiële compensatie ook in z'n vrije tijd kan snoeien en schoffelen.
Jasper wil iets in de bouw gaan doen. Dat zien wij vanzelfsprekend ook helemaal zitten. Dat scheelt ons straks aanmerkelijk veel klusuren in de tuin en aan het huis.
Prima investering.............die jongens :):)
44:
Het is alweer 32 jaren geleden dat ik mijn rijbewijs heb gehaald. Toen werd mij verteld dat de maximum snelheid binnen de bebouwde kom 50 km/u was. Het schijnt dat dit verschillende jaren al niet meer zo is. Het is al jaren 30 km/u. Die 30 km-zonegebieden bestrijken namelijk bijna de hele bebouwde kom, waardoor die maximum snelheid van 50 km volledig teniet wordt gedaan.
Of je nu op een woonerf, een gewone woonstraat of op een wijkontsluitingsweg rijdt, overal zie je die koddige bordjes met het getal 30 staan.
Ik heb er al die jaren nooit zo bij stilgestaan omdat deze maatregel het verkeersbeeld niet wijzigde. Ik heb nooit enige matiging in snelheid waargenomen. Geen enkele bestuurder, uitgezonderd die een hoed of pet dragen, trekt zich er iets van aan. De 30 km-bordjes worden ter kennisgeving waargenomen om vervolgens met de al jaren gebruikelijke snelheid van 45 á 50 km/u door te rijden. Die maatregel leeft dus niet bij de bestuurders. Niemand kan zich in de meeste gevallen de noodzaak ervan voorstellen. Een onzin maatregel dus!
Weet je hoe snel 30 km/u is? Dat is niet snel! Dat is tergend langzaam. De cruise control van onze auto weigert die snelheid zelfs te accepteren. Ik moet het gaspedaal zelfs omhoog drukken om niet boven die 30 km te komen. En dat ging op dinsdag 29 april kennelijk even mis.
Ik reed zomaar 44 km/u. Vorige week kreeg ik bericht van dit gevaarlijke weggedrag. Of ik even €51,-- naar het CJIB wil overmaken. Ik was en ben nog steeds witheet!! De Hells Angels gaan vrijuit, maar als je 44 km/u op een wijkontsluitingsweg rijdt ben je de klos. Knap hoor!!
Ik wil hiermee niet zeggen dat ik het bekeuren van verkeersovertredingen altijd onzin vind. Zeker niet! M'n jongens reden enige tijd geleden zonder bromfietsrijbewijs en helm. Dat leverde hen terecht een boete op. Of wanneer je het rode licht negeert of bumperkleeft, aantoonbaar gevaarlijke overtredingen dus, moet je niet zeuren en gewoon de boete betalen. Maar ik heb wel veel moeite met de onzinmaatregel van de 30 km-zonegebieden. Die wordt teveel toegepast op wegen die daarvoor ongeschikte zijn, waardoor een schijnveiligheid wordt gecreëerd.
Maar, het OM is nog niet van mij af. Ik ga vanzelfsprekend vreselijk in beroep. Ik weet nu al dat ik zal verliezen, maar dan heeft de hele procedure vele malen het bedrag van €51,- gekost.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik over de aanhoudende verkoudheid/verstopte neusholten van Marlies schreef. De KNO-arts heeft de oorzaak in alle hoeken en gaten in haar hoofd proberen te vinden, maar tot op heden niet gevonden. Die verstopte neus heeft Marlies nog steeds. Nu al bijna 1 1/2 jaar!
Deze week is Marlies toch maar weer eens naar de KNO-arts geweest. Die schreef haar een zojuist nieuw op de markt gekomen medicijn voor. De arts denkt aan een allergie en dit nieuwe spul moet de verschijnselen ervan effectief bestrijden. Afwachten maar weer.
Hovenier:
Vrijdag 30 mei was voor Mark de laatste schooldag. In het nieuwe schooljaar begint hij met een hoveniersopleiding. Het lijkt hem prachtig en hij heeft er veel zin in. Om al wat ervaring op te doen heeft hij een vakantiebaantje gevonden bij zijn toekomstige stageadres: Groenbedrijf Farwick in Enschede. Mark kon maandag 2 juni meteen beginnen.
Tijdens zijn schoolperiode hoefde hij, wanneer er zo nu en dan les werd gegeven, pas om 07.30 uur op te staan en was hij vaak al omstreeks 15.00 uur thuis.
Mark ging nu kennismaken met de grote mensenwereld met de daarbij horende grote mensentijden! Om 07.15 uur moet hij op het werk aanwezig zijn en om 16.45 uur rijdt Mark met zijn collega's het terrein van Farwick weer op om vervolgens eerst het gereedschap en het tuinafval op te ruimen om daarna pas naar huis te kunnen fietsen. En dan komt'ie rond 17.45 uur weer thuis. Dat zijn nog eens andere tijden.
Voor een jongen die wij elke morgen zes keer moeten wekken om hem uit bed te krijgen en die met gemak tot diep in de middag kan uitslapen, waren wij natuurlijk er-rug benieuwd hoe hem deze arbeidstijden én het harde werken zou bevallen...................
Hij is nog maar een weekje bezig, maar we zien ineens een andere Mark. Hij staat fluitend om 06.00 uur op en (afgaand op de positieve berichten) steekt hij vervolgens flink z'n handen uit de mouwen. Aan het eind van de middag komt'ie fluitend en nog fit weer thuis. Hij is hartstikke enthousiast en vindt z'n collega's helemaal top. Werken met z'n handen ligt hem duidelijk beter dan werken met (alleen) z'n hoofd.
Hij heeft zelfs al enkele adresjes gescoord waar hij tegen enige financiële compensatie ook in z'n vrije tijd kan snoeien en schoffelen.
Jasper wil iets in de bouw gaan doen. Dat zien wij vanzelfsprekend ook helemaal zitten. Dat scheelt ons straks aanmerkelijk veel klusuren in de tuin en aan het huis.
Prima investering.............die jongens :):)
44:
Het is alweer 32 jaren geleden dat ik mijn rijbewijs heb gehaald. Toen werd mij verteld dat de maximum snelheid binnen de bebouwde kom 50 km/u was. Het schijnt dat dit verschillende jaren al niet meer zo is. Het is al jaren 30 km/u. Die 30 km-zonegebieden bestrijken namelijk bijna de hele bebouwde kom, waardoor die maximum snelheid van 50 km volledig teniet wordt gedaan.
Of je nu op een woonerf, een gewone woonstraat of op een wijkontsluitingsweg rijdt, overal zie je die koddige bordjes met het getal 30 staan.
Ik heb er al die jaren nooit zo bij stilgestaan omdat deze maatregel het verkeersbeeld niet wijzigde. Ik heb nooit enige matiging in snelheid waargenomen. Geen enkele bestuurder, uitgezonderd die een hoed of pet dragen, trekt zich er iets van aan. De 30 km-bordjes worden ter kennisgeving waargenomen om vervolgens met de al jaren gebruikelijke snelheid van 45 á 50 km/u door te rijden. Die maatregel leeft dus niet bij de bestuurders. Niemand kan zich in de meeste gevallen de noodzaak ervan voorstellen. Een onzin maatregel dus!
Weet je hoe snel 30 km/u is? Dat is niet snel! Dat is tergend langzaam. De cruise control van onze auto weigert die snelheid zelfs te accepteren. Ik moet het gaspedaal zelfs omhoog drukken om niet boven die 30 km te komen. En dat ging op dinsdag 29 april kennelijk even mis.
Ik reed zomaar 44 km/u. Vorige week kreeg ik bericht van dit gevaarlijke weggedrag. Of ik even €51,-- naar het CJIB wil overmaken. Ik was en ben nog steeds witheet!! De Hells Angels gaan vrijuit, maar als je 44 km/u op een wijkontsluitingsweg rijdt ben je de klos. Knap hoor!!
Ik wil hiermee niet zeggen dat ik het bekeuren van verkeersovertredingen altijd onzin vind. Zeker niet! M'n jongens reden enige tijd geleden zonder bromfietsrijbewijs en helm. Dat leverde hen terecht een boete op. Of wanneer je het rode licht negeert of bumperkleeft, aantoonbaar gevaarlijke overtredingen dus, moet je niet zeuren en gewoon de boete betalen. Maar ik heb wel veel moeite met de onzinmaatregel van de 30 km-zonegebieden. Die wordt teveel toegepast op wegen die daarvoor ongeschikte zijn, waardoor een schijnveiligheid wordt gecreëerd.
Maar, het OM is nog niet van mij af. Ik ga vanzelfsprekend vreselijk in beroep. Ik weet nu al dat ik zal verliezen, maar dan heeft de hele procedure vele malen het bedrag van €51,- gekost.
2 jun 2008
Voor- en tegenspoed
Het was een week met voor- en tegenspoed.
Het onderdeel 'voorspoed' betrof de uitslag van de MRI. Die was bijzonder goed. Er was duidelijk te zien dat de restant-materie van de bestraalde tumor op het sacrum (heiligbeen) aanzienlijk was geslonken. De tumor is kennelijk dood en m'n lichaam is het nu aan het opruimen. Verder was er in de onderrug wel enige slijtage op de draaiende delen te zien. Dit, in combinatie met de bijwerking van m'n medicatie, veroorzaakt hoogstwaarschijnlijk de klachten in m'n linkerbeen.
De tegenspoed betrof het telefoontje dat Marlies vrijdag 30/5 naar de afdeling opname van het Martiniziekenhuis in Groningen verrichtte. Op haar vraag of de operatie d.d. 10/6 volgens planning zou doorgaan werd haar verteld dat er die dag geen operatie gepland stond en dat haar plastisch chirurg (PC) al enige tijd geleden was afgereisd naar China!..................Ja, daar werd Marlies ook even stil van. Dit was een behoorlijke tegenvaller. Zeg maar Kut met een grote K!
Dat de operatie niet doorging was nog niet de zwaarste tegenvaller. Maar dat de PC zich niet aan haar afspraak had gehouden, viel bij Marlies verkeerd.
Wij hoorden de PC nog zeggen: " U staat gepland voor 10 juni, maar wanneer ik naar China ga, zal ik in ieder geval telefonisch contact met u opnemen om een andere afspraak te maken. Misschien kan ik nog, voordat ik naar China afreis, een aantal extra operaties plannen, waarbij ik u ook zal opereren". Nou, niet dus.
Ondanks deze tegenvaller heeft Marlies, na enigszins tot rust te zijn gekomen, ook wel enig begrip. De PC is ook maar een mens en dit was al de 3e keer dat zij voor adoptie naar China zou gaan. Twee eerdere pogingen waren mislukt en dat laat je, wanneer je een kinderwens hebt in welke vorm dan ook, niet koud. Ook een PC niet.
Hoogstwaarschijnlijk horen we in oktober, want dan is zij pas weer terug, hoe het allemaal is gegaan.
Op de dag van dit vervelende telefoontje was het prachtig terrasweer en dat hebben wij 's-avonds op de Oude Markt in Enschede uitgebreid 'gevierd'............
Geen idee hoe we 's-avonds thuis zijn gekomen :)
Het onderdeel 'voorspoed' betrof de uitslag van de MRI. Die was bijzonder goed. Er was duidelijk te zien dat de restant-materie van de bestraalde tumor op het sacrum (heiligbeen) aanzienlijk was geslonken. De tumor is kennelijk dood en m'n lichaam is het nu aan het opruimen. Verder was er in de onderrug wel enige slijtage op de draaiende delen te zien. Dit, in combinatie met de bijwerking van m'n medicatie, veroorzaakt hoogstwaarschijnlijk de klachten in m'n linkerbeen.
De tegenspoed betrof het telefoontje dat Marlies vrijdag 30/5 naar de afdeling opname van het Martiniziekenhuis in Groningen verrichtte. Op haar vraag of de operatie d.d. 10/6 volgens planning zou doorgaan werd haar verteld dat er die dag geen operatie gepland stond en dat haar plastisch chirurg (PC) al enige tijd geleden was afgereisd naar China!..................Ja, daar werd Marlies ook even stil van. Dit was een behoorlijke tegenvaller. Zeg maar Kut met een grote K!
Dat de operatie niet doorging was nog niet de zwaarste tegenvaller. Maar dat de PC zich niet aan haar afspraak had gehouden, viel bij Marlies verkeerd.
Wij hoorden de PC nog zeggen: " U staat gepland voor 10 juni, maar wanneer ik naar China ga, zal ik in ieder geval telefonisch contact met u opnemen om een andere afspraak te maken. Misschien kan ik nog, voordat ik naar China afreis, een aantal extra operaties plannen, waarbij ik u ook zal opereren". Nou, niet dus.
Ondanks deze tegenvaller heeft Marlies, na enigszins tot rust te zijn gekomen, ook wel enig begrip. De PC is ook maar een mens en dit was al de 3e keer dat zij voor adoptie naar China zou gaan. Twee eerdere pogingen waren mislukt en dat laat je, wanneer je een kinderwens hebt in welke vorm dan ook, niet koud. Ook een PC niet.
Hoogstwaarschijnlijk horen we in oktober, want dan is zij pas weer terug, hoe het allemaal is gegaan.
Op de dag van dit vervelende telefoontje was het prachtig terrasweer en dat hebben wij 's-avonds op de Oude Markt in Enschede uitgebreid 'gevierd'............
Geen idee hoe we 's-avonds thuis zijn gekomen :)
25 mei 2008
MRI, nog twee weken, Roombeek en terug
MRI:En daar ging ik donderdag 22/5 weer. Volgens mij het 5e of 6e MRI-onderzoek. De aanleiding voor dit onderzoek zijn mijn aanhoudende klachten van m'n linkerbeen. 's-Morgens bij het opstaan giert er een intense zenuwprikkeling door m'n been alsof het been onder 220 volt stroom wordt gezet. Daardoor zijn de eerste meters lopen nogal moeilijk en pijnlijk. Na het douchen gaat het meestal een stuk beter en na het ontbijt zelfs weer als vanouds. Voor de rest van de dag heb ik er verder geen last van.........als ik maar regelmatig blijf bewegen.
Die tinteling manifesteert zich dus uitsluitend na een rustperiode. De oorzaak kan worden veroorzaakt door m'n onderhoudsmedicijn Velcade. De meeste Velcade-gebruikers hebben in meer en mindere mate last van vergelijkbare zgn. neuropatische verschijnselen. Maar het is ook mogelijk dat de in 2006 ontdekte tumor op m'n heiligbeen weer aan het opspelen is. Volgende week hoor ik de uitslag.
Nog twee weken:
Marlies heeft nog geen bericht uit Groningen. Dat houdt in dat haar behandelend plastisch chirurg kennelijk geen extra operaties heeft georganiseerd en de geplande operatie d.d. 10/6 hopelijk zal doorgaan. Wanneer Marlies deze week (nog) geen bericht uit Groningen heeft ontvangen, zullen we aan het eind van de week eens met de afdeling opname bellen.
Roombeek:
Vandaag, 25/5, zijn Marlies en ik naar de vuurwerkrampwijk Roombeek gewandeld. We wonen er pal achter, maar sinds de vuurwerkramp was Marlies er, mede door alle bouwactiviteiten, nog niet geweest. Een groot deel is inmiddels herbouwd en bewoond. Op dinsdag 22/4 jl. heeft de koningin deze wijk zelfs bezocht. Het is een prachtwijk aan het worden. Mooie architectuur en aandacht voor cultuur. Zeker de moeite waard voor een bezoek.
Terug:
He's back!.......
Wie is back??
Onze kikker!
Elk jaar is het weer afwachten of Kermit nog leeft en de winter goed is doorgekomen.
Het is nu al verschillende weken bijna zomers weer, maar onze kikker was nergens te bekennen. Tot deze week. Opeens zat'ie weer in de vijver van de zon te genieten.
Toch wel leuk hoor zo'n kikker :)
18 mei 2008
De Waal en de uitslag
De Waal:
Om een aantal dagen eerder dan gepland richting de Waal te vertrekken blijkt achteraf een goede beslissing te zijn
geweest. Tot en met donderdag 16/5 hebben we prachtige dagen gehad. Voor vrijdag 17/5 hadden we plannen gemaakt om ergens lekker te brunchen en aansluitend te gaan fietsen op de Veluwe. Maar helemaal in de lijn van onze vakantietraditie was er behoorlijk wat regen voorspeld en dat begon die dag al vroeg. Fietsen is leuk, maar niet als het regent. Daarbij vertelde de transistorradio dat de neerslagkans op zaterdag 18/5 ook groot zou zijn. Toen we dat hoorden, was ons besluit snel genomen: inpakken en wegwezen.
Maar, zoals reeds opgemerkt, hebben we een aantal dagen toch heerlijk van de zon kunnen genieten en naar de bootjes kunnen kijken. Die bootjes waren leuk, maar na drie keer langs de Waal vinden we het nu genoeg geweest. De volgende keer naar iets anders. Ameland lijkt ons wel wat.
Uitslag:
Dinsdag 13/5 was de uitslag van het grote bloedonderzoek (weer) bekend. Het is inmiddels al het zoveelste grote onderzoek, maar toch blijft de uitslag altijd weer spannend. De uitslag bleek goed en in vergelijking met de vorige uitslagen constant. Zowel de kahleractiviteit (de hoeveelheid M-proteïne) alsmede de overige bloedwaarden zijn ongewijzigd. De uitslag komt overeen met hoe ik mij voel: goed en redelijk fit.
Donderdagmiddag 22/5 onderga ik een MRI-scan. Zoals ik eerder al schreef heb ik toenemende last van m'n linkerbeen en -heup. Met de MRI-scan kan worden gezien wat daar precies aan de hand is. 'k Ben natuurlijk erg benieuwd!
Dat wordt nog druk komende week. Dinsdagmiddag 19/5 m'n onderhoudsmedicijn, woensdag anderhalf uur aan het infuus voor een botversterkingsmiddel (APD) en donderdag dus die MRI.
Behoorlijk drukke hobby die kahler.
Volgende blog:
Zondag 25 mei komt er weer een volgende blog.
Om een aantal dagen eerder dan gepland richting de Waal te vertrekken blijkt achteraf een goede beslissing te zijn
geweest. Tot en met donderdag 16/5 hebben we prachtige dagen gehad. Voor vrijdag 17/5 hadden we plannen gemaakt om ergens lekker te brunchen en aansluitend te gaan fietsen op de Veluwe. Maar helemaal in de lijn van onze vakantietraditie was er behoorlijk wat regen voorspeld en dat begon die dag al vroeg. Fietsen is leuk, maar niet als het regent. Daarbij vertelde de transistorradio dat de neerslagkans op zaterdag 18/5 ook groot zou zijn. Toen we dat hoorden, was ons besluit snel genomen: inpakken en wegwezen.Maar, zoals reeds opgemerkt, hebben we een aantal dagen toch heerlijk van de zon kunnen genieten en naar de bootjes kunnen kijken. Die bootjes waren leuk, maar na drie keer langs de Waal vinden we het nu genoeg geweest. De volgende keer naar iets anders. Ameland lijkt ons wel wat.
Uitslag:
Dinsdag 13/5 was de uitslag van het grote bloedonderzoek (weer) bekend. Het is inmiddels al het zoveelste grote onderzoek, maar toch blijft de uitslag altijd weer spannend. De uitslag bleek goed en in vergelijking met de vorige uitslagen constant. Zowel de kahleractiviteit (de hoeveelheid M-proteïne) alsmede de overige bloedwaarden zijn ongewijzigd. De uitslag komt overeen met hoe ik mij voel: goed en redelijk fit.
Donderdagmiddag 22/5 onderga ik een MRI-scan. Zoals ik eerder al schreef heb ik toenemende last van m'n linkerbeen en -heup. Met de MRI-scan kan worden gezien wat daar precies aan de hand is. 'k Ben natuurlijk erg benieuwd!
Dat wordt nog druk komende week. Dinsdagmiddag 19/5 m'n onderhoudsmedicijn, woensdag anderhalf uur aan het infuus voor een botversterkingsmiddel (APD) en donderdag dus die MRI.
Behoorlijk drukke hobby die kahler.
Volgende blog:
Zondag 25 mei komt er weer een volgende blog.
8 mei 2008
Zondag toch geen nieuwe blog, Marlies en Jan
Zondag toch geen nieuwe blog:
In tegenstelling tot datgene wat ik in de vorige blog heb verteld (elke zondag een nieuwe blog) wijk ik daar zondag a.s. (11/5) alweer vanaf.
Wij hebben besloten om toch eerder het recept voor Vitamine V in te leveren en zondag al richting de Waal te vertrekken.
Dit is inmiddels de 3e keer dat wij een weekje op een camping langs de Waal gaan staan. Heerlijk genieten van de zon en kijken naar de voorbijschuivende boten.
Ondanks onze gezondheidssituatie is het kamperen met onze caravan uitstekend te doen. Aan onze caravan zijn verschillende aanpassingen gedaan om de fysieke inspanningen die daarvoor nodig zijn zoveel mogelijk te beperken. Zo is de caravan o.a. voorzien van een zgn. 'mover'. Met zo'n apparaat is het op de plaats zetten van de caravan een fluitje van een cent. Niks geen geduw en getrek.
Maar, we hebben een relatief grote caravan (opbouw 5,20 mtr.) en daarbij hoort dus ook een behoorlijke voortent. En juist dat ding is zo'n beetje het laatste obstakel in ons kampeergenot.
Elke keer maar weer die en
orme voortent ervoor zetten en.......er weer afhalen! Onze jongens gaan over 1 á 2 jaren niet meer met ons mee en dan moet ik alleen met die voortent slepen.
Daarom hebben we begin dit jaar besloten om een zgn. uitschuifluifel te laten monteren. (Hierboven een voorbeeld van zo'n luifel). Lekker makkelijk.
"Als u de caravan in de laatste week van april brengt, heb ik de luifel op tijd vóór uw vakantie aan de Waal gemonteerd", sprak de caravanmonteur met ons af.
Zo gezegd, zo gedaan.....................En toen ging op vrijdag jl. (5/5) de telefoon. De caravanmonteur:
"Eh, meneer ten Voorde. Er is een probleempje. Er is voor de luifel een levertijd van ongeveer 5 weken. Dat gaat dus niet lukken voor uw vakantie! ".
Het zal ons ook een keer meezitten :(:( We hebben ook geen zin om toch maar weer met die voortent te sjorren, dus hebben we een tussenoplossing gevonden: een partytent. Niet fraai, maar wel eenvoudig op te zetten, droog (want het wil nog wel eens regenen tijdens onze vakanties...) en het biedt schaduw.
Wordt het hopelijk toch nog een leuk uitstapje :)
Marlies:
Marlies wacht nog steeds in spanning op de oproep voor de operatie. Verder geen bijzonderheden.
Jan:
De uitslag van het grote bloedonderzoek en daarmee de status van de kahler verwacht ik dinsdag 13 mei.
Verder heb ik zenuw- en pijnklachten in mijn heupen en linkerbeen. In overleg met m'n contactpersoon op het ziekenhuis is besloten dat er binnenkort een MRI-scan van m'n heupomgeving zal worden gemaakt. Dit om te kijken of de (bestraalde) tumor op het heiligbeen tóch weer actief is geworden. Ook weer spannend!
Nieuwe blog:
Zondag 18 mei streef ik ernaar om weer een nieuwe blog te plaatsen. Maar i.v.m. onze korte break kan het ook iets later worden.
In tegenstelling tot datgene wat ik in de vorige blog heb verteld (elke zondag een nieuwe blog) wijk ik daar zondag a.s. (11/5) alweer vanaf.
Wij hebben besloten om toch eerder het recept voor Vitamine V in te leveren en zondag al richting de Waal te vertrekken.
Dit is inmiddels de 3e keer dat wij een weekje op een camping langs de Waal gaan staan. Heerlijk genieten van de zon en kijken naar de voorbijschuivende boten.
Ondanks onze gezondheidssituatie is het kamperen met onze caravan uitstekend te doen. Aan onze caravan zijn verschillende aanpassingen gedaan om de fysieke inspanningen die daarvoor nodig zijn zoveel mogelijk te beperken. Zo is de caravan o.a. voorzien van een zgn. 'mover'. Met zo'n apparaat is het op de plaats zetten van de caravan een fluitje van een cent. Niks geen geduw en getrek.
Maar, we hebben een relatief grote caravan (opbouw 5,20 mtr.) en daarbij hoort dus ook een behoorlijke voortent. En juist dat ding is zo'n beetje het laatste obstakel in ons kampeergenot.
Elke keer maar weer die en
orme voortent ervoor zetten en.......er weer afhalen! Onze jongens gaan over 1 á 2 jaren niet meer met ons mee en dan moet ik alleen met die voortent slepen.Daarom hebben we begin dit jaar besloten om een zgn. uitschuifluifel te laten monteren. (Hierboven een voorbeeld van zo'n luifel). Lekker makkelijk.
"Als u de caravan in de laatste week van april brengt, heb ik de luifel op tijd vóór uw vakantie aan de Waal gemonteerd", sprak de caravanmonteur met ons af.
Zo gezegd, zo gedaan.....................En toen ging op vrijdag jl. (5/5) de telefoon. De caravanmonteur:
"Eh, meneer ten Voorde. Er is een probleempje. Er is voor de luifel een levertijd van ongeveer 5 weken. Dat gaat dus niet lukken voor uw vakantie! ".
Het zal ons ook een keer meezitten :(:( We hebben ook geen zin om toch maar weer met die voortent te sjorren, dus hebben we een tussenoplossing gevonden: een partytent. Niet fraai, maar wel eenvoudig op te zetten, droog (want het wil nog wel eens regenen tijdens onze vakanties...) en het biedt schaduw.
Wordt het hopelijk toch nog een leuk uitstapje :)
Marlies:
Marlies wacht nog steeds in spanning op de oproep voor de operatie. Verder geen bijzonderheden.
Jan:
De uitslag van het grote bloedonderzoek en daarmee de status van de kahler verwacht ik dinsdag 13 mei.
Verder heb ik zenuw- en pijnklachten in mijn heupen en linkerbeen. In overleg met m'n contactpersoon op het ziekenhuis is besloten dat er binnenkort een MRI-scan van m'n heupomgeving zal worden gemaakt. Dit om te kijken of de (bestraalde) tumor op het heiligbeen tóch weer actief is geworden. Ook weer spannend!
Nieuwe blog:
Zondag 18 mei streef ik ernaar om weer een nieuwe blog te plaatsen. Maar i.v.m. onze korte break kan het ook iets later worden.
4 mei 2008
Elke zondag en ja hoor: regen!
Elke zondag:
Het is je hoogstwaarschijnlijk de afgelopen weken/maanden al opgevallen. Ik plaats nu elke zondag een blog. Dat is een mooie regelmaat. Zo weten trouwe lezers dat ze op die dag een blog kunnen verwachten. Daarbij vind ik het elke keer weer een leuke uitdaging om een nieuwe blog te produceren. Ik schrijf graag en vind het mede daarom leuk om te doen. Er gebeurt over het algemeen zoveel, dat er voldoende onderwerpen zijn om iets (zinnigs) over te vertellen. Maar er zitten natuurlijk ook rustige momenten tussen en dan is er dus weinig te melden. Op zich al bijzonder en mooi natuurlijk, want dan gaat het meestal goed :)
Zo'n week was de afgelopen week ook. Geen opvallende zaken.
Volgende week zondag, 1e pinksterdag 11 mei, zal dat hoogstwaarschijnlijk anders zijn. Dinsdag a.s. ( 6/5) onderga ik namelijk weer een zgn. groot onderzoek. Bij dit onderzoek wordt de status van m'n kahler weer gemeten en dat is altijd weer spannend. Ik voel mij ongewijzigd goed, dus ik reken voorzichtig op een goede uitslag. Maar ondanks dat blijft de uitslag spannend. Dat zal altijd wel zo blijven denk ik.
Ja hoor, regen!:
Nog even tot vrijdagmiddag woon-/werkverkeer en dan kunnen we heerlijk even onze benen strekken langs de Waal. 3e Pinksterdag (13/5) hebben we onze vertrekdatum gepland. De afgelopen week was het weer redelijk en de komende week stijgt de temperatuur zelfs tot zomerse waarden. Nou, dan heeft iedereen wel behoefte aan vitamine-V.
Maar, de ten Voordetjes gaan op vakantie, dus de weergoden hebben hun regenscenario's hoogstwaarschijnlijk al klaarliggen.
Tegen beter weten in heb ik toch maar eens op buienradar gekeken voor een voorzichtige weersvoorspelling. En ja hoor! Juist op onze dag van vertrek en de dag daarop: REGEN!!! Potverdepotver. Het zal toch niet zo zijn dat het juist díe week weer regent. We hebben nu al besloten om de vakantie te verschuiven, wanneer die week nog meer regen wordt voorspeld of..............eerder te vertrekken. Tijdens pinksteren is het naar verwachting prachtig weer. Hebben we in ieder geval een paar dagen zon :)
De twee blauwe verticale staafjes geven de regenvoorspelling op 13 en14 mei aan.
'prognose d.d. 4 mei 2008'
Het is je hoogstwaarschijnlijk de afgelopen weken/maanden al opgevallen. Ik plaats nu elke zondag een blog. Dat is een mooie regelmaat. Zo weten trouwe lezers dat ze op die dag een blog kunnen verwachten. Daarbij vind ik het elke keer weer een leuke uitdaging om een nieuwe blog te produceren. Ik schrijf graag en vind het mede daarom leuk om te doen. Er gebeurt over het algemeen zoveel, dat er voldoende onderwerpen zijn om iets (zinnigs) over te vertellen. Maar er zitten natuurlijk ook rustige momenten tussen en dan is er dus weinig te melden. Op zich al bijzonder en mooi natuurlijk, want dan gaat het meestal goed :)
Zo'n week was de afgelopen week ook. Geen opvallende zaken.
Volgende week zondag, 1e pinksterdag 11 mei, zal dat hoogstwaarschijnlijk anders zijn. Dinsdag a.s. ( 6/5) onderga ik namelijk weer een zgn. groot onderzoek. Bij dit onderzoek wordt de status van m'n kahler weer gemeten en dat is altijd weer spannend. Ik voel mij ongewijzigd goed, dus ik reken voorzichtig op een goede uitslag. Maar ondanks dat blijft de uitslag spannend. Dat zal altijd wel zo blijven denk ik.
Ja hoor, regen!:
Nog even tot vrijdagmiddag woon-/werkverkeer en dan kunnen we heerlijk even onze benen strekken langs de Waal. 3e Pinksterdag (13/5) hebben we onze vertrekdatum gepland. De afgelopen week was het weer redelijk en de komende week stijgt de temperatuur zelfs tot zomerse waarden. Nou, dan heeft iedereen wel behoefte aan vitamine-V.
Maar, de ten Voordetjes gaan op vakantie, dus de weergoden hebben hun regenscenario's hoogstwaarschijnlijk al klaarliggen.
Tegen beter weten in heb ik toch maar eens op buienradar gekeken voor een voorzichtige weersvoorspelling. En ja hoor! Juist op onze dag van vertrek en de dag daarop: REGEN!!! Potverdepotver. Het zal toch niet zo zijn dat het juist díe week weer regent. We hebben nu al besloten om de vakantie te verschuiven, wanneer die week nog meer regen wordt voorspeld of..............eerder te vertrekken. Tijdens pinksteren is het naar verwachting prachtig weer. Hebben we in ieder geval een paar dagen zon :)
De twee blauwe verticale staafjes geven de regenvoorspelling op 13 en14 mei aan.'prognose d.d. 4 mei 2008'
Nieuwe blog:
Zondag 11 mei komt er weer een nieuwe blog
Zondag 11 mei komt er weer een nieuwe blog
Abonneren op:
Posts (Atom)